اکونو تیکر

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، گفت با کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، درباره جزیره دیگو گارسیا گفت‌وگوهای «بسیار سازنده‌ای» داشته و این جزیره—که میزبان یک پایگاه بزرگ نظامی آمریکاست—را از نظر موقعیت در میانه اقیانوس هند برای امنیت ملی ایالات متحده بسیار حیاتی دانست. ترامپ در یک پست در شبکه‌های اجتماعی نوشت که به‌نظرش توافق اجاره‌ای که استارمر دنبال کرده «بهترین چیزی است که می‌توانسته انجام دهد»، اما هشدار داد اگر این توافق اجاره در آینده «از هم بپاشد» یا کسی عملیات و نیروهای آمریکا را در آن پایگاه تهدید کند، او «حق دارد حضور آمریکا را از نظر نظامی ایمن‌سازی و تقویت کند» و اضافه کرد اجازه نخواهد داد این پایگاه با آنچه «ادعاهای ساختگی یا مزخرفات محیط‌زیستی» خواند، تضعیف یا تهدید شود.

شاخص‌های PMI اس‌اندپی گلوبال آمریکا در ژانویه کمی بهتر شد و از افزایش ملایم شتاب رشد خبر داد. PMI خدمات به ۵۲.۷ رسید (در برابر ۵۲.۵ انتظار و ۵۲.۵ رقم قبلی) و PMI ترکیبی به ۵۳.۰ افزایش یافت (در برابر ۵۲.۸ انتظار و ۵۲.۷ رقم قبلی). هر دو شاخص به‌طور راحت بالاتر از ۵۰ هستند و از تداوم گسترش فعالیت اقتصادی خبر می‌دهند که عمدتاً توسط بخش خدمات هدایت می‌شود—سیگنالی حاشیه‌ای حمایتی برای روایت «فرود نرم» در پس‌زمینه دلار آمریکا (USD)، هرچند بازار همچنان نسبت به ریسک‌های تورم و مسیر سیاست فدرال رزرو حساس است.

کل فروش خودرو در آمریکا در ژانویه به ۱۴.۹۰ میلیون (نرخ سالانه تعدیل‌شده/SAAR) کاهش یافت؛ پایین‌تر از ۱۵.۵۰ میلیون انتظار و کمتر از ۱۶.۰۰ میلیون ماه قبل—نشانه‌ای از شروع ضعیف‌تر سال برای تقاضای خودرو. در جزئیات، فروش خودروهای سواری ۲.۶۰ میلیون بود (در برابر ۲.۶۷ میلیون قبلی) و فروش کامیون/وانت و خودروهای سبکِ باری ۱۲.۳۳ میلیون ثبت شد (در برابر ۱۳.۳۳ میلیون قبلی)؛ یعنی بخش عمده افت از سمت پیکاپ‌ها و SUVها آمده است. برای تصویر کلان دلار آمریکا، این داده‌ها در حاشیه پیام منفی برای رشد دارد و با نشانه‌های دیگر از «عادی شدن تقاضا» در شرایط مالی نسبتاً انقباضی هم‌خوان است.

طبق گزارش اِی‌دی‌پی (ADP)، رشد اشتغال بخش خصوصی آمریکا در ژانویه به‌طور محسوسی کمتر از انتظار بود و تنها ۲۲ هزار نفر افزایش یافت؛ در حالی‌که بازار ۴۶ هزار نفر را انتظار داشت و رقم قبلی ۳۷ هزار بود. این عدد ضعیف می‌تواند نشانه‌ای از خنک شدن شتاب جذب نیروی کار در کوتاه‌مدت باشد و توجه بازار را بیش از پیش به داده‌های بعدی بازار کار—به‌ویژه گزارش رسمی اشتغال—برای ارزیابی واقعیِ قدرت تقاضای نیروی کار معطوف کند.

شاخص PMI خدمات (غیرتولیدی) آی‌اِس‌اِم در ژانویه روی ۵۳.۸ ثابت ماند (در برابر ۵۳.۵ انتظار و ۵۳.۸ رقم قبلی) و همچنان از گسترش فعالیت در بزرگ‌ترین بخش اقتصاد آمریکا خبر می‌دهد. اما جزئیات گزارش ترکیب راحتی نداشت: شاخص قیمت‌ها (Prices Paid) به ۶۶.۶ جهش کرد (در برابر ۶۵.۰ انتظار و ۶۵.۱ قبلی) که نشان‌دهنده تشدید دوباره فشارهای تورمی در بخش خدمات است. در مقابل، سفارش‌های جدید به ۵۳.۱ کاهش یافت (در برابر ۵۵.۰ انتظار و ۵۶.۵ قبلی) و از خنک شدن محسوس شتاب تقاضا حکایت دارد. سیگنال بازار کار هم ضعیف‌تر شد؛ اشتغال ۵۰.۳ ثبت شد (در برابر ۵۲.۳ انتظار و ۵۱.۷ قبلی) و فقط اندکی بالاتر از مرز رشد قرار گرفت. نقطه قوت گزارش، فعالیت کسب‌وکار بود که به ۵۷.۴ رسید (در برابر ۵۵.۲ انتظار) و نشان می‌دهد سطح تولید/فعالیت جاری هنوز قوی است، حتی اگر شاخص‌های رو به جلو مثل سفارش‌ها سردتر شوند. جمع‌بندی: رشد فعلاً برقرار است، اما ترکیب افزایش فشار قیمتی + کاهش سفارش‌ها/ضعف اشتغال روایت «تورم چسبنده» را برای مسیر نرخ‌ها و دلار آمریکا زنده نگه می‌دارد.

فعالیت بازار وام مسکن آمریکا باز هم ضعیف‌تر شد. نرخ وام مسکن ۳۰ساله MBA اندکی به ۶.۲۱٪ کاهش یافت (از ۶.۲۴٪)، اما درخواست‌های وام مسکن ۸.۹٪- هفته‌به‌هفته افت کرد (در برابر ۸.۵٪- رقم قبلی). این کاهش فراگیر بود: شاخص خرید (Purchase Index) به ۱۶۵.۴ سقوط کرد (از ۱۹۳.۳)، شاخص کل بازار وام (Mortgage Market Index) به ۳۳۰.۸ رسید (از ۳۶۳.۳) و شاخص بازتأمین مالی (Refinance Index) هم به ۱,۲۶۹.۷ کاهش یافت (از ۱,۳۳۲.۲). جمع‌بندی: با وجود کاهش جزئی نرخ‌ها، تقاضا سردتر شده—یعنی «توان خرید/هزینه تأمین مالی» و احتیاط خریداران همچنان باد مخالف اصلی بازار مسکن است.

پت فالون، نماینده جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان ایالات متحده، در شبکه ایکس نوشت که حاکمیت ایران طی دهه‌ها برای مردم ایران و «بی‌گناهان در خارج از کشور» چیزی جز «مرگ و رنج/سختی» به همراه نداشته و آن را عامل بی‌ثباتی در خاورمیانه توصیف کرد و افزود مردم ایران شایسته رهایی از سرکوب آیت‌الله هستند. این موضع‌گیری در امتداد تلاش‌های بخشی از سیاستمداران آمریکا برای پیوند دادن سرکوب داخلی و نقش منطقه‌ای تهران و طرح ایده «ایران آزاد» به‌عنوان یک هدف امنیتی-سیاسی مطرح می‌شود. 

شاخص خوش‌بینی اقتصادی IBD/TIPP در فوریه به ۴۸.۸ افزایش یافت (در برابر ۴۷.۹ انتظار و ۴۷.۲ رقم قبلی) و برای دومین ماه پیاپی رشد کرد. هرچند این شاخص هنوز کمی پایین‌تر از سطح ۵۰ است (مرزی که معمولاً خوش‌بینی را از بدبینی جدا می‌کند)، اما انتشار بهتر از انتظار نشان می‌دهد احساسات خانوارها/مصرف‌کنندگان در حال تثبیت شدن است—سیگنالی حاشیه‌ای در حمایت از روایت «تقاضای تاب‌آور» که می‌تواند برای چشم‌انداز دلار آمریکا اهمیت داشته باشد.

شاخص خرده‌فروشی «ردبوک» به ۶.۷٪ سال‌به‌سال کاهش یافت، در حالی‌که رقم قبلی ۷.۱٪ بود. این افت نشان می‌دهد رشد مخارج مصرف‌کننده هنوز قوی است، اما اندکی از شتاب آن کم شده—سیگنالی حاشیه‌ای از اینکه تقاضا پس از قرائت قوی‌تر قبلی، در حال عادی‌تر شدن است.

«مایک جانسون» سه‌شنبه در مجلس نمایندگان ایالات متحده با یک آزمون سخت روبه‌روست؛ قرار است رأی‌گیری آیین‌نامه‌ای/رویه‌ای (رأی درباره «قاعده» بحث) برگزار شود تا بسته بودجه‌ایِ تصویب‌شده در سنا جلو برود—بسته‌ای که می‌تواند به تعطیلی بخشی از دولت که از آخر هفته شروع شده پایان دهد و بودجه بیشتر نهادهای دولت فدرال را تا ۳۰ سپتامبر تأمین کند، در حالی‌که بودجه «وزارت امنیت داخلی ایالات متحده» را فقط برای دو هفته تمدید می‌کند تا قانون‌گذاران درباره تغییرات مرتبط با «اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده (آی‌سی‌ای)» مذاکره کنند. با توجه به اکثریت بسیار شکننده جمهوری‌خواهان، جانسون عملاً جایی برای ریزش رأی ندارد؛ هم‌زمان «دونالد ترامپ» از جمهوری‌خواهان خواسته بسته را بدون تغییر پیش ببرند و تأکید کرده «فعلاً هیچ تغییری نباید انجام شود». انتظار می‌رود برخی دموکرات‌ها در رأی نهاییِ تصویب بسته همراهی بیشتری نشان دهند، اما در رأی آیین‌نامه‌ای—که شامل مواردی است که بسیاری از دموکرات‌ها با آن مخالف‌اند—همراهی نکنند؛ بنابراین همین رأی روال‌گذاری، آزمون واقعی شمارش آرا برای جانسون خواهد بود. 

بیت‌کوین پس از سقوط به ۷۴,۶۳۵.۵ دلار در ۲۴ ساعت گذشته—کمترین سطح از اوایل آوریل—با رشد ۲.۸٪ تا ساعت ۰۱:۴۲ به وقت شرق آمریکا (۰۶:۴۲ گرینویچ) به ۷۸,۵۵۸.۴ دلار برگشت، اما همچنان زیر مرز ۸۰ هزار دلار تحت فشار ماند؛ جایی که فعال‌شدن زنجیره‌ای حدِ ضررها و مارجین‌کال‌ها (اخطار افزایش وجه تضمین) سرعت فروش را بیشتر کرد. افت تند آخر هفته عمدتاً از بستن اجباری موقعیت‌های اهرمی ناشی شد؛ به‌طوری‌که داده‌های بازار مشتقه نشان می‌دهد در مدت کوتاهی چندین میلیارد دلار از شرط‌بندی‌های رمزارزی پاک شد و موقعیت‌های خرید (لانگ) سهم اصلیِ بسته‌شدن‌های اجباری را داشتند. همچنین گزارش‌ها می‌گویند نقدشوندگی پایین نوسان‌ها را تشدید کرده و باعث شده حرکت‌های نسبتاً کوچک، به آبشار لیکوئیدیشن در مقیاس بزرگ تبدیل شود. در کنار این عوامل، احساس بازار با ابهام سیاستی هم تضعیف شده است؛ به‌ویژه پس از معرفی کوین وارش از سوی دونالد ترامپ برای ریاست فدرال رزرو—گزینه‌ای که معمولاً با نگاه «انقباضی‌تر» و کوچک‌کردن ترازنامه و سخت‌تر شدن شرایط مالی همراه دانسته می‌شود؛ عاملی که معمولاً برای دارایی‌های پرریسک مثل رمزارزها منفی تلقی می‌شود.

در حراج‌های اخیر اسناد خزانه داری آمریکا، در کوتاه‌ترین سررسید افزایش جزئی دیده شد: بازدهی اوراق قرضه ۳ماهه به ۳.۶۰۰٪ رسید در حالی که رقم قبلی ۳.۵۸۰٪ بود (حدود ۲ واحد پایه افزایش). در مقابل، بیل ۶ماهه بدون تغییر روی ۳.۵۲۵٪ ماند. این ترکیب نشان می‌دهد بازار در سررسید بسیار کوتاه کمی بازدهی بالاتری مطالبه کرده، در حالی که سررسید ۶ماهه باثبات بوده—همسو با بازاری که هنوز زمان‌بندی و مسیر احتمالی کاهش نرخ‌ها را تنظیم می‌کند.