اکونو تیکر

شاخص‌های مسکن آمریکا نشان داد «خط لوله ساخت» نسبتاً پایدار است، اما فعالیت ساخت‌وساز در کوتاه‌مدت ضعیف‌تر شده است. در سپتامبر، مجوزهای ساخت به ۱.۴۱۵ میلیون رسید (۱.۳۵۰ میلیون انتظار، ۱.۳۳۰ میلیون قبلی) و ۶.۴٪ ماهانه رشد کرد (۲.۳٪- قبلی). شروع ساخت‌وساز نیز ۱.۳۰۶ میلیون ثبت شد (۱.۳۳۰ میلیون انتظار، ۱.۳۰۷ میلیون قبلی) و ۱.۲٪ ماهانه افزایش یافت. در اکتبر، خط لوله همچنان باثبات ماند: مجوزها ۱.۴۱۲ میلیون بود (۱.۴۱۵ میلیون انتظار، ۱.۳۳۰ میلیون قبلی) و ۰.۲٪- ماهانه افت کرد (۶.۴٪+ قبلی). اما شروع ساخت‌وساز به ۱.۲۴۶ میلیون کاهش یافت (۱.۲۹۱ میلیون قبلی) و ۴.۶٪- ماهانه افت کرد (۹.۱٪- قبلی)؛ یعنی سازندگان با وجود پایداری مجوزها، در آغاز پروژه‌های جدید محتاط‌تر شدند.

اثر بر بازار: ترکیبی و عمدتاً درجه دوم—ثبات مجوزها برای چشم‌انداز میان‌مدت مسکن مثبت است، اما افت شروع ساخت حساسیت بخش مسکن به هزینه‌های تامین مالی را یادآوری می‌کند. این مجموعه داده در حاشیه به نفع اوراق خزانه‌داری (فعالیت خنک‌تر) است و معمولاً برای دلار خنثی می‌ماند مگر اینکه با غافلگیری‌های رشد یا تغییر محسوس شرایط نرخ وام مسکن همراه شود.

آخرین داده‌های ترازنامه فدرال رزرو نشان داد روند کاهش ترازنامه ادامه دارد، اما همزمان نقدینگی سیستم بانکی بالاتر رفته است. کل ترازنامه فدرال رزرو به ۶,۵۷۴ میلیارد دلار کاهش یافت (۶,۶۴۱ میلیارد قبلی) که با تداوم «انقباض ترازنامه/ QT» همخوان است. در مقابل، ذخایر نزد بانک‌های فدرال رزرو به ۳.۰۲۳ تریلیون دلار افزایش یافت (۲.۸۵۳ تریلیون قبلی)؛ یعنی با وجود کوچک‌تر شدن دارایی‌ها، سطح ذخایر بانکی بالا رفته است—موضوعی که معمولاً به پویایی‌های کوتاه‌مدت نقدینگی (حرکت حساب خزانه‌داری، تغییر استفاده از RRP یا جریان‌های تسویه) مربوط می‌شود.

اثر بر بازار: در کوتاه‌مدت عمدتاً خنثی—ادامه QT یک فشار آرام و تدریجی است، در حالی که افزایش ذخایر می‌تواند از تنش‌های تامین مالی کوتاه‌مدت بکاهد. واکنش نرخ‌ها و دلار معمولاً بیشتر به این بستگی دارد که این تغییرات نقدینگی چگونه روی شرایط بازار پول و اسپردهای تامین مالی در سررسیدهای کوتاه اثر بگذارد.

مدل GDPNow بانک فدرال آتلانتا به‌طور محسوس بازبینی صعودی داشت و برآورد رشد سه‌ماهه چهارم را به ۵.۴٪ رساند (۲.۷٪ انتظار، ۲.۷٪ قبلی). چنین جهشی معمولاً نتیجه ورود مجموعه‌ای از داده‌هاست—اغلب در مؤلفه‌هایی مثل تجارت خارجی، موجودی انبارها یا مصرف—که محاسبات کوتاه‌مدت GDP را در مدل تغییر می‌دهد. هرچند GDPNow پیش‌بینی رسمی نیست، اما حرکت به این بزرگی یعنی جریان داده‌های سخت اخیر، از نگاه رشد، به‌مراتب حمایتی‌تر از قبل بوده است.

اثر بر بازار: در حاشیه به نفع ریسک و بازدهی‌ها—ردیابی رشد بالاتر می‌تواند به سهام کمک کند و بازدهی اوراق خزانه‌داری را بالا نگه دارد و اگر بازار نتیجه بگیرد فوریت کاهش نرخ کمتر شده، از دلار هم حمایت کند. نکته کلیدی این است که آیا داده‌های بعدی فعالیت و تورم، این قدرت را تأیید می‌کنند یا نه.

حراج اوراق بدهی خزانه‌داری آمریکا با بازده‌های کمی پایین‌تر انجام شد که از تقاضای باثبات و کاهش جزئی نرخ‌های کوتاه‌مدت حکایت دارد. حراج بیل ۴ هفته‌ای با بازده ۳.۵۵۰٪ بسته شد (۳.۵۹۰٪ قبلی) و بیل ۸ هفته‌ای نیز ۳.۵۴۰٪ ثبت کرد (۳.۵۸۰٪ قبلی). این تغییر با ثبات در بخش کوتاه منحنی همخوان است؛ جایی که بازارها سناریوی پایه «ثبات نرخ‌ها برای مدت طولانی‌تر» را در کنار احتمال کاهش در ادامه—اگر رشد خنک شود—قیمت‌گذاری می‌کنند.

اثر بر بازار: در حاشیه به نفع اوراق کوتاه‌مدت خزانه‌داری و برای دلار عمدتاً خنثی—نوسانات کوچک حراج‌ها معمولاً به‌تنهایی FX را جابه‌جا نمی‌کند مگر اینکه با بازقیمت‌گذاری گسترده‌تر انتظارات فدرال رزرو همراه شود.

انتظارات تورمی کوتاه‌مدت مصرف‌کنندگان آمریکا در دسامبر کمی بالاتر رفت. انتظار تورمی یک‌ساله در نظرسنجی NY Fed به ۳.۴٪ افزایش یافت (۳.۲٪ قبلی) و نشان می‌دهد خانوارها در افق یک‌ساله ریسک صعودی قیمت‌ها را کمی بیشتر می‌بینند. هرچند این تغییر بزرگ نیست، اما از آن جهت اهمیت دارد که انتظارات می‌تواند بر رفتار مصرف و مطالبات دستمزدی اثر بگذارد، به‌خصوص وقتی تورم هنوز در کانون توجه است.

اثر بر بازار: در حاشیه به نفع بازدهی خزانه‌داری و برای دلار کمی مثبت—انتظارات تورمی بالاتر می‌تواند استدلال برای کاهش‌های تهاجمی نرخ در کوتاه‌مدت را محدود کند، هرچند فدرال رزرو آن را در کنار تورم تحقق‌یافته و خنک شدن بازار کار می‌سنجد.

داده‌های عمده‌فروشی آمریکا در اکتبر نشان داد در کنار افت فروش، ذخایر اندکی افزایش یافته است. موجودی‌های عمده‌فروشی ۰.۲٪ ماهانه رشد کرد (همسو با انتظار؛ ۰.۵٪ قبلی) و فروش عمده‌فروشی ۰.۴٪ ماهانه کاهش یافت (۰.۲٪- قبلی). این ترکیب می‌تواند به معنی بدتر شدن نسبی نسبت موجودی به فروش باشد و با روایت خنک شدن تقاضای کالا همخوانی دارد.

اثر بر بازار: در حاشیه به نفع اوراق خزانه‌داری و برای دلار کمی منفی—ضعف فروش می‌تواند روایت رشد کندتر را تقویت کند، هرچند افزایش موجودی‌ها در کوتاه‌مدت می‌تواند از نظر حسابداری GDP را تقویت کند حتی اگر تقاضا در حال کاهش باشد.

داده‌های سه‌ماهه سوم آمریکا پیام قوی از سمت عرضه داد. بهره‌وری غیرکشاورزی ۴.۹٪ فصلی رشد کرد (همسو با انتظار ۴.۹٪) و نسبت به ۴.۱٪ قبلی شتاب گرفت. همزمان، هزینه نیروی کار به ازای هر واحد تولید ۱.۹٪- فصلی کاهش یافت (۰.۰٪ انتظار، ۲.۹٪- قبلی) که نشان می‌دهد فشار هزینه‌ای نیروی کار در هر واحد خروجی دوباره کاهش یافته، هرچند کمتر از فصل قبل. این ترکیب—بهره‌وری بالاتر همراه با افت ULC—معمولاً با کاهش فشارهای تورمیِ پایه سازگار است، به‌ویژه در خدماتِ وابسته به نیروی کار.

اثر بر بازار: در حاشیه برای دارایی‌های ریسکی حمایتی و برای نرخ‌ها متمایل به «ملایم‌تر»—بهره‌وری قوی‌تر می‌تواند روایت فرود نرم را تقویت کند و نگرانی تورمی را محدود سازد؛ بنابراین به نفع اوراق خزانه‌داری است و اجازه جهش پایدار دلار را نمی‌دهد مگر اینکه در سایر داده‌ها نیز رشد به‌طور مداوم غافلگیر کند.

داده‌های تجاری آمریکا در اکتبر نشان داد کسری بسیار کمتر از انتظار ثبت شده که نتیجه همزمان رشد صادرات و کاهش واردات است. صادرات به ۳۰۲.۰ میلیارد دلار افزایش یافت (۲۸۹.۳ میلیارد قبلی) و واردات به ۳۳۱.۴ میلیارد دلار کاهش یافت (۳۴۲.۱ میلیارد قبلی). در نتیجه، تراز تجاری به کسری ۲۹.۴ میلیارد دلار- بهبود یافت (۵۸.۱ میلیارد دلار- انتظار، ۴۸.۱ میلیارد دلار- قبلی)؛ یک غافلگیری مثبت بزرگ که می‌تواند به این معنا باشد که «صادرات خالص» در محاسبات GDP کوتاه‌مدت نقش حمایتی‌تری نسبت به برآوردهای قبلی داشته باشد.

اثر بر بازار: در حاشیه برای دلار (USD) حمایتی و از منظر ردیابی رشد نیز مثبت؛ اثر بر اوراق معمولاً محدود است مگر اینکه بازار این بهبود را پایدار بداند و آن را به تغییر معنادار در انتظارات رشد/تورم وصل کند.

داده‌های بازار کار آمریکا در مجموع باثبات بود. ادعاهای اولیه بیکاری به ۲۰۸ هزار رسید (۲۱۳ هزار انتظار، ۲۰۰ هزار قبلی) که همچنان سطح پایینی است و نشان می‌دهد فشار اخراج‌ها محدود است. با این حال، ادعاهای مستمر به ۱,۹۱۴ هزار افزایش یافت (۱,۹۰۰ هزار انتظار، ۱,۸۵۸ هزار قبلی) که می‌تواند به معنای طولانی‌تر شدن زمان بازگشت بخشی از بیکاران به کار باشد. میانگین ۴ هفته‌ای به ۲۱۱.۷۵ هزار کاهش یافت (۲۱۹.۰۰ هزار قبلی) و تصویر «تاب‌آور اما در حال خنک شدن تدریجی» را تأیید می‌کند.

اثر بر بازار: در حاشیه برای ریسک‌پذیری مثبت—پایین بودن ادعاهای اولیه نگرانی رکودی کوتاه‌مدت را کم می‌کند، اما رشد ادعاهای مستمر می‌تواند روایت «صبر فدرال رزرو» را تقویت کند و رشد بازدهی‌ها را محدود سازد و مانع تقویت پایدار دلار شود، مگر اینکه داده‌های اشتغال دیگر دوباره شتاب بگیرد.

داده‌های بازار کار آمریکا در مجموع باثبات بود. ادعاهای اولیه بیکاری به ۲۰۸ هزار رسید (۲۱۳ هزار انتظار، ۲۰۰ هزار قبلی) که همچنان سطح پایینی است و نشان می‌دهد فشار اخراج‌ها محدود است. با این حال، ادعاهای مستمر به ۱,۹۱۴ هزار افزایش یافت (۱,۹۰۰ هزار انتظار، ۱,۸۵۸ هزار قبلی) که می‌تواند به معنای طولانی‌تر شدن زمان بازگشت بخشی از بیکاران به کار باشد. میانگین ۴ هفته‌ای به ۲۱۱.۷۵ هزار کاهش یافت (۲۱۹.۰۰ هزار قبلی) و تصویر «تاب‌آور اما در حال خنک شدن تدریجی» را تأیید می‌کند.

اثر بر بازار: در حاشیه برای ریسک‌پذیری مثبت—پایین بودن ادعاهای اولیه نگرانی رکودی کوتاه‌مدت را کم می‌کند، اما رشد ادعاهای مستمر می‌تواند روایت «صبر فدرال رزرو» را تقویت کند و رشد بازدهی‌ها را محدود سازد و مانع تقویت پایدار دلار شود، مگر اینکه داده‌های اشتغال دیگر دوباره شتاب بگیرد.

اعلام تعدیل نیروها در آمریکا در پایان سال به‌طور محسوسی کاهش یافت. اخراج‌های اعلام‌شده (Challenger) در دسامبر به ۳۵.۵۵۳ هزار رسید (۷۱.۳۲۱ هزار قبلی) و در مقیاس سالانه ۸.۳٪ کاهش ثبت شد (۲۳.۵٪+ قبلی). این داده نشان می‌دهد برنامه‌های تعدیل نیرو نسبت به ماه قبل فروکش کرده و با روایتی همسو است که بازار کار در حال خنک شدن است اما فرو نمی‌ریزد.

اثر بر بازار: در حاشیه به نفع ریسک و می‌تواند بازدهی‌ها را کمی حمایت کند—کاهش اخراج‌های اعلامی نگرانی رکودی فوری را کمتر می‌کند و می‌تواند قیمت‌گذاری کاهش‌های تهاجمی نرخ را تعدیل کند. اثر بر دلار معمولاً محدود است مگر اینکه با داده‌های گسترده‌تر اشتغال و بیکاری نیز تأیید شود.

گزارش ISM خدمات نشان داد شتاب فعالیت در پایان سال تقویت شده است. PMI خدمات به ۵۴.۴ رسید (۵۲.۲ انتظار، ۵۲.۶ قبلی) و سمت تقاضا به‌وضوح قوی بود: سفارشات جدید به ۵۷.۹ جهش کرد (۵۲.۶ انتظار، ۵۲.۹ قبلی) و شاخص فعالیت کسب‌وکار به ۵۶.۰ افزایش یافت (۵۴.۵ قبلی). سیگنال اشتغال نیز بهتر شد و اشتغال خدمات ۵۲.۰ ثبت شد (۴۹.۰ انتظار، ۴۸.۹ قبلی) و دوباره وارد محدوده رشد شد. فشارهای قیمتی همچنان بالاست اما کمی کاهش یافت: شاخص قیمت‌ها ۶۴.۳ بود (۶۴.۹ انتظار، ۶۵.۴ قبلی) که نشان می‌دهد کاهش تورم در خدمات تدریجی است نه سریع.

اثر بر بازار: در حاشیه برای ریسک‌پذیری مثبت، اما می‌تواند بازدهی‌ها را بالا نگه دارد—رشد قوی‌تر خدمات می‌تواند به سهام کمک کند، اما «قیمت‌های چسبنده» و بهبود اشتغال احتمالاً بازدهی خزانه‌داری را حمایت می‌کند و اجازه افت سریع دلار را نمی‌دهد مگر اینکه تورم با سرعت بیشتری خنک شود.