اکونو تیکر

داده‌های ISM نشان داد بخش تولید آمریکا در دسامبر همچنان تحت فشار است و شاخص کل ISM PMI به ۴۷.۹ رسید (۴۸.۳ انتظار، ۴۸.۲ قبلی)؛ یعنی تولید همچنان در محدوده رکود قرار دارد. سفارش‌های جدید به ۴۷.۷ افزایش یافت (۴۷.۴ قبلی) که بیانگر کاهش کمترِ ضعف تقاضاست، اما هنوز به محدوده رشد بازنگشته است. شاخص اشتغال به ۴۴.۹ بهتر شد (۴۴.۰ قبلی)، با این حال همچنان به‌شدت در رکود است و نشان می‌دهد بازار کار کارخانه‌ای محتاط باقی مانده است. در مقابل، شاخص قیمت‌ها در سطح بالای ۵۸.۵ باقی ماند (۵۹.۰ انتظار، ۵۸.۵ قبلی) و نشان می‌دهد فشار هزینه‌های ورودی هنوز چسبنده است؛ ترکیبی نامطلوب از فعالیت ضعیف و فشارهای قیمتی نسبتاً بالا.

اثر بر بازار: در حاشیه به نفع اوراق خزانه‌داری و اندکی منفی برای دلار—PMI پایین‌تر از انتظار روایت سرد شدن فعالیت را تقویت می‌کند، اما بالا ماندن قیمت‌ها داستان «کاهش سریع و آسان نرخ‌ها» را پیچیده می‌کند و حساسیت بخش کوتاه‌منحنی را بالا نگه می‌دارد. برای سهام پیام ترکیبی است: نشانه‌های رشد ضعیف به ضرر صنایع چرخه‌ای، و چسبندگی قیمت‌ها می‌تواند دامنه رالی در بخش‌های حساس به نرخ را محدود کند.

ترازنامه فدرال رزرو به ۶,۶۴۱ میلیارد دلار افزایش یافت (۶,۵۵۷ میلیارد دلار قبلی) و از رشد محدود در دارایی‌های کل حکایت دارد. در مقابل، ذخایر بانکی نزد بانک‌های فدرال رزرو به ۲.۸۵۳ تریلیون دلار کاهش یافت (۲.۹۳۴ تریلیون دلار قبلی) که نشان‌دهنده افت ذخایر سیستم بانکی است، حتی در حالی که رقم کلی ترازنامه افزایش یافته است. این ترکیب می‌تواند ناشی از تغییرات در سمت بدهی‌ها باشد (مثلاً جابه‌جایی در حساب عمومی خزانه‌داری یا استفاده از ابزار ریپو معکوس شبانه) و نشان می‌دهد شرایط نقدینگی در حال تغییر است و مسیر آن یک‌طرفه و خطی نیست.

اثر بر بازار: به‌تنهایی معمولاً اثر محدودی دارد، اما اگر کاهش ذخایر به‌عنوان تنگ‌تر شدن نقدینگی در حاشیه تفسیر شود، می‌تواند تا حدی به نفع اوراق خزانه‌داری آمریکا باشد. برای دلار (USD) اثر معمولاً محدود است مگر اینکه همزمان نشانه‌هایی از فشار در بازار تامین مالی دیده شود؛ دارایی‌های ریسکی نیز احتمالاً بیش از این تغییرات هفتگی، به انتظارات نرخ بهره کوتاه‌مدت حساس خواهند بود.

شاخص PMI تولید S&P Global آمریکا در دسامبر ۵۱.۸ ثبت شد (۵۱.۸ انتظار، ۵۲.۲ قبلی)؛ مطابق انتظار بازار و اندکی پایین‌تر از ماه قبل. باقی ماندن بالای ۵۰ نشان می‌دهد بخش تولید همچنان در حال رشد است، اما کاهش جزئی نسبت به دوره قبل حاکی از کند شدن شتاب رشد در پایان سال است. این داده با تصویری از «تثبیت بدون شتاب‌گیری» در تولید سازگار است و نشان می‌دهد روایت رشد کلی همچنان به خدمات و پایداری بازار کار وابسته خواهد بود.

اثر بر بازار: برای دلار (USD) عمدتاً خنثی—انتشار مطابق انتظار ریسک غافلگیری را کاهش می‌دهد و کاهش جزئی می‌تواند در حاشیه به حمایت از بازدهی اوراق کمک کند، اگر با سایر نشانه‌های خنک شدن فعالیت همسو باشد. برای دارایی‌های ریسکی، قرار گرفتن بالای ۵۰ تا حدی حمایتی است، اما به‌تنهایی برای تغییر معنادار در قیمت‌گذاری نرخ‌ها کافی نیست، مگر اینکه با داده‌های اشتغال و تورم تأیید شود.

درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری در آمریکا به 199 هزار کاهش یافت؛ پایین‌تر از 219 هزار مورد انتظار و کمتر از 215 هزار هفته قبل، که نشان می‌دهد شرایط بازار کار در کوتاه‌مدت همچنان قوی است. درخواست‌های ادامه‌دار نیز به 1,866 هزار کاهش یافت (قبلی 1,913 هزار) و نشان می‌دهد تعداد افرادی که مدت بیشتری در فهرست بیکاری می‌مانند کمتر شده است. میانگین 4 هفته‌ای به 218.75 هزار افزایش جزئی داشت (قبلی 217.00 هزار)، اما همچنان با تصویر یک بازار کار فشرده سازگار است.

اثر بر بازار: در حاشیه مثبت برای دلار و نرخ‌های کوتاه‌مدت—کاهش نشانه‌های اخراج می‌تواند فوریت کاهش سریع نرخ‌ها را کمتر کند، هرچند بازار برای تأیید مسیر، همچنان به تورم و گزارش‌های اشتغال گسترده‌تر نگاه خواهد کرد.

داده‌های منطقه‌ای آمریکا در دسامبر تصویری ترکیبی اما اندکی بهتر ارائه دادند. PMI شیکاگو به 43.5 افزایش یافت (در برابر 39.8 انتظار و 36.3 قبلی) و بهبود قابل توجهی نشان داد، اما همچنان زیر 50 باقی ماند؛ یعنی بخش تولید هنوز در محدوده انقباض است. در تگزاس نیز خدمات تا حدی تثبیت شد: درآمد خدمات دالاس فد به 0.1 رسید (قبلی -2.5)، اما چشم‌انداز بخش خدمات تگزاس همچنان منفی و در -3.3 بود (قبلی -2.3) که نشان می‌دهد احساسات هنوز محتاطانه است، هرچند برخی شاخص‌های فعالیت بهتر شده‌اند.

اثر بر بازار: در حاشیه اندکی مثبت برای ریسک‌پذیری—بهبود فراتر از انتظار PMI شیکاگو می‌تواند نگرانی‌های رکودی را کاهش دهد، اما ماندن زیر 50 از اوراق حمایت می‌کند و تا زمانی که داده‌های ملی چرخش واضح‌تری نشان ندهند، رشد دلار را محدود نگه می‌دارد.

تصویر بازار مسکن آمریکا در اکتبر ناهمگون بود. شاخص FHFA به‌صورت ماهانه 0.4% رشد کرد (در برابر 0.1% انتظار و -0.1% قبلی) و سطح شاخص به 436.7 رسید (قبلی 435.2)، اما رشد سالانه به 1.7% کاهش یافت (قبلی 1.8%). در Case-Shiller 20 شهر، رشد 0.3% ماهانه (تعدیل‌شده) ثبت شد، در حالی‌که نسخه بدون تعدیل -0.3% بود و رشد سالانه 1.3% نشان داد—نشانه‌ای از پایداری کوتاه‌مدت در کنار افت شتاب سالانه با حساسیت به نرخ‌های وام.

اثر بر بازار: خنثی تا اندکی مثبت برای دلار—تقویت ماهانه نگرانی‌های رشد را تعدیل می‌کند، اما افت سالانه مانع از بازقیمت‌گذاری تند نرخ‌ها می‌شود؛ سهام مرتبط با مسکن همچنان به مسیر نرخ‌ها وابسته‌اند.

انتشار صورت‌جلسه نشست سیاست‌گذاری ماه دسامبر فدرال رزرو بازارها را متلاطم کرد و از اختلاف‌نظر جدی میان سیاست‌گذاران درباره مسیر نرخ‌های بهره در سال ۲۰۲۶ پرده برداشت. با وجود کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره، برخی اعضا نسبت به تداوم سیاست انبساطی محتاط‌تر شده‌اند و به فشارهای تورمی پایدار و عدم‌قطعیت در چشم‌انداز اقتصاد اشاره کردند، در حالی‌که گروهی دیگر هشدار دادند حفظ سیاست‌های بیش از حد انقباضی می‌تواند رشد اقتصادی را به‌شدت تضعیف کند.

اثر بر بازار: افزایش عدم‌قطعیت سیاستی نوسانات بازار نرخ بهره را بالا می‌برد و دارایی‌های پرریسک را به داده‌های تورمی و بازار کار حساس‌تر می‌کند؛ به‌طوری‌که بازده اوراق و دلار می‌توانند به تغییر لحن فدرال رزرو واکنش‌های تندی نشان دهند.

برنامه‌های هزینه‌ای «بزرگ و زیبا»ی رئیس‌جمهور آمریکا باعث شد بازده اوراق خزانه‌داری ۳۰ساله در ماه مه از ۵.۱٪ عبور کند و به بالاترین سطح از سال ۲۰۰۷ برسد. اگرچه این بازدهی اکنون به حدود ۴.۸٪ عقب‌نشینی کرده، اما افزایش دوباره فاصله میان نرخ‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت—که در بازار با عنوان «صرف سررسید» شناخته می‌شود—بار دیگر باعث نگرانی سرمایه‌گذاران شده و ریسک‌های مالی، تورمی و بدهی را برجسته می‌کند.

اثر بر بازار: افزایش صرف سررسید هزینه تأمین مالی را بالا می‌برد، بر ارزش‌گذاری سهام فشار وارد می‌کند و حساسیت بازارهای نرخ بهره، ارز و دارایی‌های پرریسک به سیاست مالی آمریکا را افزایش می‌دهد.

صورت‌جلسه نشست دسامبر فدرال رزرو نشان داد اختلاف‌نظر قابل توجهی میان سیاست‌گذاران درباره مسیر نرخ بهره در سال 2026 وجود دارد. با وجود کاهش 25 واحد پایه‌ای نرخ، برخی اعضا نسبت به تسهیل بیشتر محتاط‌تر شده‌اند و به چسبندگی تورم و عدم قطعیت چشم‌انداز اقتصادی اشاره کرده‌اند؛ در مقابل، گروهی هشدار داده‌اند که تداوم سیاست بیش‌ازحد انقباضی می‌تواند رشد را بیش از حد کند کند. این شکاف، وابستگی شدیدتر به داده‌ها و مسیر سیاستی کم‌قابل‌پیش‌بینی‌تری را برجسته می‌کند.

اثر بر بازار: افزایش پتانسیل نوسان—سیگنال‌های متناقض قیمت‌گذاری کاهش نرخ را پیچیده می‌کند، می‌تواند در حاشیه به سهام فشار بیاورد و حساسیت نرخ‌ها و ارز را به داده‌های تورم و رشد افزایش دهد.

شاخص فروش خرده‌فروشی زنجیره‌ای Redbook آمریکا به 7.6% سالانه افزایش یافت (قبلی 7.2%) و از تقویت شتاب هزینه‌کرد مصرف‌کنندگان حکایت دارد. این داده نشان می‌دهد تقاضای خانوارها همچنان تاب‌آور است و می‌تواند بخشی از نگرانی‌ها درباره شرایط مالی محدودکننده‌تر را جبران کند.

اثر بر بازار: در حاشیه مثبت برای دلار و سهام آمریکا—تقویت مصرف از رشد و سودآوری حمایت می‌کند، هرچند اثر آن بر نرخ‌ها به این بستگی دارد که آیا این قدرت به تورم گسترده‌تر و داده‌های رسمی فروش خرده‌فروشی منتقل می‌شود یا نه.

بازدهی اوراق بدهی کوتاه‌مدت خزانه داری آمریکا اندکی در حراج امروز افزایش یافت؛ اوراق 3ماهه با 3.570% در برابر 3.560% قبلی و اوراق 6ماهه با 3.500% در برابر 3.485% قبلی معامله شد. این افزایش محدود می‌تواند نشان‌دهنده تقویت ملایم نرخ‌های کوتاه‌مدت و/یا کاهش جزئی تقاضا در این سررسیدها باشد، هرچند اندازه حرکت کوچک است.

اثر بر بازار: در حاشیه اندکی مثبت برای دلار و تا حدی منفی برای اوراق کوتاه‌مدت—می‌تواند سوگیری «نرخ‌های بالاتر برای مدت طولانی‌تر» را در سررسید کوتاه تقویت کند مگر اینکه با تغییرات گسترده‌تر در بازار نرخ‌ها تأیید شود.

شاخص کسب‌وکار تولیدی بانک فدرال دالاس در دسامبر به -10.9 کاهش یافت (قبلی -10.4) و همچنان در محدوده منفی قرار دارد. این تغییر نشان‌دهنده بدتر شدن جزئی شرایط تولیدی در این منطقه است و روایت کلی فشار بر فعالیت کارخانه‌ای را تقویت می‌کند، حتی اگر در بخش‌هایی از اقتصاد آمریکا نشانه‌های تاب‌آوری دیده شود.

اثر بر بازار: در حاشیه اندکی منفی برای دلار و تا حدی حمایتی برای اوراق خزانه—یک سیگنال کوچک از ضعف فعالیت اضافه می‌کند، هرچند واکنش بازار معمولاً بیشتر به داده‌های ملی مانند ISM و پیام‌های فدرال رزرو وابسته است.