گزارش ماهانه بازار نفت اوپک – سپتامبر ۲۰۲۵

اطلاعات، تحلیل‌ها و هرگونه داده دیگر (که از این پس «اطلاعات» نامیده می‌شود) مندرج در گزارش ماهانه بازار نفت (MOMR) صرفاً برای مقاصد اطلاع‌رسانی ارائه شده است و به‌هیچ‌وجه جایگزینی برای مشاوره کسب‌وکار، مالی، سرمایه‌گذاری یا سایر خدمات حرفه‌ای محسوب نمی‌شود؛ همچنین این گزارش به‌عنوان معیار (Benchmark) یا داده ورودی برای هیچ نوع شاخص یا معیار دیگری در نظر گرفته نشده است.

نویسنده: Economician

منتشر شده:Nov 21, 2025 1:48

زمان مطالعه:

23 دقیقه

دسته بندی:commodities

مهمترین نکات بازار نفت

تحولات قیمت نفت خام

در ماه اوت، ارزش سبد مرجع اوپک (ORB) به‌طور ماهانه (m-o-m) ۱.۲۴ دلار کاهش یافت و به‌طور میانگین به ۶۹.۷۳ دلار در هر بشکه رسید. قرارداد ماه پیش روی برنت ICE نیز ۲.۲۹ دلار افت کرد و به میانگین ۶۷.۲۶ دلار در هر بشکه رسید. قرارداد ماه نخست WTI در بورس نیویورک (NYMEX) با کاهش ۳.۲۲ دلار، به میانگین ۶۴.۰۲ دلار در هر بشکه رسید. قرارداد ماه پیش رو عمان (GME Oman) نیز ۲.۱۹ دلار افت داشت و به میانگین ۶۹.۲۳ دلار در هر بشکه رسید.

اختلاف قیمت بین قرارداد ماه پیش رو برنت ICE و WTI نیویورک (اسپرد) با افزایش ۹۳ سنت نسبت به ماه قبل، به میانگین ۳.۲۴ دلار در هر بشکه رسید. ساختار بازار برای تمام شاخص‌های اصلی نفت خام شامل برنت ICE، WTI نیویورک و عمان GME در ماه اوت در وضعیت پسگرایی (Backwardation) باقی ماند که نشان‌دهنده بنیادی‌های قوی بازار فیزیکی نفت خام بود؛ هرچند فشار فروش سفته‌بازان به شدت بر قراردادهای ماه نخست سنگینی می‌کرد.

صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) و سایر مدیران پولی در ماه اوت به‌طور فزاینده‌ای دیدگاه نزولی نسبت به معاملات آتی نفت خام اتخاذ کردند، به‌طوری که مجموع قراردادهای WTI در ICE و NYMEX طی سه هفته پایانی ماه وارد موقعیت خالص فروش (Net Short) شد.

اقتصاد جهانی

اقتصاد جهانی مسیر پایدار رشد اقتصادی خود را حفظ کرد و این روند توسط شتاب مداوم و قوی در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ پشتیبانی شد. پیش‌بینی رشد اقتصادی جهانی بدون تغییر در سطح ۳.۰٪ برای سال ۲۰۲۵ و ۳.۱٪ برای سال ۲۰۲۶ باقی مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی ایالات متحده برای سال ۲۰۲۵ در سطح ۱.۸٪ و برای سال ۲۰۲۶ در سطح ۲.۱٪ باقی مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی ژاپن برای سال ۲۰۲۵ در سطح ۱.۰٪ و برای سال ۲۰۲۶ در سطح ۰.۹٪ باقی مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی منطقه یورو برای هر دو سال ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ در سطح ۱.۲٪ باقی مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی چین برای سال ۲۰۲۵ در سطح ۴.۸٪ و برای سال ۲۰۲۶ در سطح ۴.۵٪ باقی مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی هند برای هر دو سال ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ در سطح ۶.۵٪ باقی مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی برزیل برای سال ۲۰۲۵ در سطح ۲.۳٪ و برای سال ۲۰۲۶ در سطح ۲.۵٪ باقی مانده است، و پیش‌بینی رشد اقتصادی روسیه برای سال ۲۰۲۵ در سطح ۱.۸٪ و برای سال ۲۰۲۶ در سطح ۱.۵٪ باقی مانده است.

تقاضای جهانی نفت

پیش‌بینی رشد تقاضای جهانی نفت برای سال ۲۰۲۵ در حدود ۱.۳ میلیون بشکه در روز (به‌صورت سالانه) باقی مانده است، بدون تغییر نسبت به ارزیابی ماه گذشته. در OECD، پیش‌بینی می‌شود تقاضای نفت در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۱ میلیون بشکه در روز رشد کند، در حالی که در غیر-OECD تقاضا پیش‌بینی می‌شود حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز افزایش یابد. در سال ۲۰۲۶، پیش‌بینی می‌شود تقاضای جهانی نفت حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز رشد کند (سالانه)، که این نیز بدون تغییر نسبت به ارزیابی ماه قبل است. انتظار می‌رود OECD حدود ۰.۲ میلیون بشکه در روز رشد سالانه داشته باشد، در حالی که غیر-OECD حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز افزایش خواهد یافت.

عرضه جهانی نفت

پیش‌بینی می‌شود تولید مایعات در کشورهای غیرعضو «اعلامیه همکاری» (Non-DoC) در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۸ میلیون بشکه در روز افزایش یابد (سالانه)، بدون تغییر نسبت به ارزیابی ماه گذشته. محرک‌های اصلی این رشد انتظار می‌رود ایالات متحده، برزیل، کانادا و آرژانتین باشند. پیش‌بینی رشد تولید مایعات غیر-DoC برای سال ۲۰۲۶ نیز بدون تغییر در سطح ۰.۶ میلیون بشکه در روز باقی مانده است که همچنان برزیل، کانادا، ایالات متحده و آرژانتین عوامل اصلی رشد خواهند بود. تولید مایعات گازی طبیعی (NGLs) و مایعات غیرمتعارف از کشورهای عضو DoC پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۱ میلیون بشکه در روز رشد کند و به‌طور میانگین به ۸.۷ میلیون بشکه در روز برسد؛ این روند در سال ۲۰۲۶ نیز با رشد مشابهی در حدود ۰.۱ میلیون بشکه در روز ادامه خواهد یافت و میانگین به ۸.۸ میلیون بشکه در روز خواهد رسید. بر اساس منابع ثانویه موجود، تولید نفت خام کشورهای عضو DoC در ماه اوت به‌صورت ماهانه ۵۰۹ هزار بشکه در روز افزایش یافت و به میانگین حدود ۴۲.۴۰ میلیون بشکه در روز رسید.

بازار محصولات و عملیات پالایش

در ماه اوت، حاشیه سود پالایشگاه‌های سواحل خلیج آمریکا (USGC) روند صعودی خود را ادامه داد و برای دومین ماه متوالی رشد نشان داد، زیرا استحکام در بخش‌های بالایی بشکه (محصولات سبک‌تر) بر ضعف موجود در میان‌تقطیرها و سوخت‌های باقیمانده غلبه کرد.

با این حال، در روتردام و سنگاپور، حاشیه سودها به‌صورت ماهانه کاهش یافت؛ تحت فشار ناشی از اصلاح نزولی در اسپرد کراک گازوئیل و ضعف حاشیه‌های سوخت نفت کوره. علاوه بر این، افزایش شدید فعالیت پالایشگاهی منجر به طولانی‌تر شدن ترازهای محصولات شد که این امر فشار مضاعفی بر حاشیه سود میان‌تقطیرها و سوخت‌های باقیمانده وارد کرد.

بر اساس داده‌های اولیه، ورودی جهانی پالایشگاه‌ها در ماه اوت افزایش بیشتری یافت و به ۸۳.۹ میلیون بشکه در روز رسید.

بازار نفتکش‌ها

در ماه اوت، نرخ‌های کرایه لحظه‌ای نفتکش‌های حامل نفت خام سنگین (Dirty Tankers) تا حد زیادی از افت ماه قبل بازیابی شدند. بیشترین رشد مربوط به سوئزمکس (Suezmax) بود؛ به‌طوری‌که نرخ‌های لحظه‌ای مسیر آفریقای غربی به سواحل خلیج آمریکا به‌صورت ماهانه ۳۸٪ افزایش یافت. میانگین نرخ‌های لحظه‌ای VLCC با رشد در مسیرهای شرق سوئز حمایت شد؛ نرخ‌های لحظه‌ای در مسیر خاورمیانه به شرق حدود ۱۹٪ افزایش یافت، در حالی که نرخ‌های مسیر خاورمیانه به غرب رشد ملایم‌تر ۳٪ را ثبت کردند. بازار آفرامکس (Aframax) وضعیتی ناهمگونی داشت؛ نرخ‌های نقدی در اطراف مدیترانه حدود ۹٪ افزایش یافت، اما در مسیر اندونزی به شرق حدود ۷٪ افت کرد. در بازار نفتکش‌های حامل فرآورده‌های پاک (Clean Tankers)، نرخ‌های نقدی به‌طور کلی کاهش یافتند و تنها مسیر خاورمیانه به شرق رشد داشت و ۱۳٪ افزایش ماهانه ثبت کرد. در همین حال، نرخ‌های نفتکش‌های پاک در اطراف مدیترانه ۱٪ کاهش یافت.

تجارت نفت خام و فرآورده‌های نفتی

در ماه اوت، واردات نفت خام ایالات متحده به ۶.۵ میلیون بشکه در روز افزایش یافت که ناشی از ورود بیشتر محموله‌ها از برزیل، مکزیک و کانادا بود. صادرات نفت خام ایالات متحده به‌طور میانگین ۳.۹ میلیون بشکه در روز رسید که بالاترین سطح از ماه مارس بود و جریان‌ها به سمت کره جنوبی و هند افزایش یافت. واردات فرآورده‌های نفتی آمریکا به بالاترین سطح ۱۲ ماهه رسید، در حالی که صادرات فرآورده‌ها به‌طور ماهانه تقریباً بدون تغییر باقی ماند.

در اروپای OECD، واردات نفت خام در ماه ژوئیه افزایش یافت و به نزدیکی میانگین پنج‌ساله رسید. واردات فرآورده‌های نفتی در این منطقه همچنان در پایین‌ترین سطح بازه پنج‌ساله باقی ماند، در حالی که صادرات فرآورده‌ها به‌صورت فصلی بهبود یافت.

واردات نفت خام ژاپن در ژوئیه اندکی بازیابی شد و به‌طور میانگین به ۲.۰ میلیون بشکه در روز رسید. واردات فرآورده‌ها، از جمله LPG، از کف بیش از پنج‌ساله ماه قبل بازگشت و با رشد در بنزین و نفتا حمایت شد.

واردات نفت خام چین در ژوئیه به‌طور میانگین ۱۱.۱ میلیون بشکه در روز بود که با خریدهای ذخیره‌سازی پشتیبانی شد. واردات فرآورده‌های چین، از جمله LPG، در ژوئیه به‌طور میانگین ۲.۴ میلیون بشکه در روز رسید که رشد آن عمدتاً توسط LPG و نفت کوره هدایت شد.

واردات نفت خام هند به پایین‌ترین سطح ۲۲ ماهه رسید و در ژوئیه ۴.۴ میلیون بشکه در روز ثبت شد؛ در میان عدم‌قطعیت‌های مربوط به تعرفه‌ها و تحریم‌ها. واردات فرآورده‌ها از اوج هفت‌ماهه ماه قبل عقب‌نشینی کرد و به‌طور میانگین ۱.۲ میلیون بشکه در روز رسید، اما همچنان به‌طور قابل توجهی بالاتر از بازه پنج‌ساله باقی ماند. صادرات فرآورده‌های هند در تمام دسته‌های اصلی کاهش یافت و بیشترین افت مربوط به بنزین بود.

تحرکات ذخایر تجاری

داده‌های اولیه ماه ژوئیه ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که ذخایر تجاری OECD در سطح ۲,۷۶۱ میلیون بشکه قرار داشت که ۲.۴ میلیون بشکه بالاتر از ماه قبل بود. در این سطح، ذخایر تجاری در OECD ۶۶.۵ میلیون بشکه کمتر از ماه مشابه سال گذشته، ۱۲۸.۵ میلیون بشکه کمتر از میانگین پنج‌ساله اخیر و ۲۰۸.۶ میلیون بشکه کمتر از میانگین سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۹ بود. در میان اجزا، ذخایر نفت خام به‌صورت ماهانه ۳.۶ میلیون بشکه افزایش یافت، در حالی که ذخایر فرآورده‌ها ۱.۳ میلیون بشکه کاهش داشت. ذخایر تجاری نفت خام OECD در سطح ۱,۳۱۷ میلیون بشکه قرار گرفت. این میزان ۱۷.۳ میلیون بشکه کمتر از سال گذشته، ۷۱.۹ میلیون بشکه پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله اخیر و ۱۴۴.۸ میلیون بشکه کمتر از میانگین سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۹ بود. ذخایر کل فرآورده‌های OECD در سطح ۱,۴۴۴ میلیون بشکه قرار گرفت. این رقم ۴۹.۲ میلیون بشکه کمتر از سال گذشته، ۵۶.۶ میلیون بشکه پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله اخیر و ۶۳.۷ میلیون بشکه پایین‌تر از میانگین سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۹ بود. از نظر روزهای پوشش آینده، ذخایر تجاری نفت OECD در ماه ژوئیه به‌صورت ماهانه ۰.۲ روز افزایش یافت و به ۵۹.۶ روز رسید. این رقم ۱.۳ روز کمتر از سطح ثبت‌شده در ژوئیه ۲۰۲۴، ۴.۴ روز کمتر از میانگین پنج‌ساله اخیر و ۲.۸ روز کمتر از میانگین سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۹ بود.

توازن عرضه و تقاضا

تقاضا برای نفت خام کشورهای عضو «اعلامیه همکاری» (DoC crude) نسبت به ماه گذشته بدون تغییر باقی ماند و در سال ۲۰۲۵ در سطح ۴۲.۵ میلیون بشکه در روز قرار گرفت. این رقم نشان‌دهنده افزایش ۰.۴ میلیون بشکه در روز نسبت به برآورد سال ۲۰۲۴ است. تقاضا برای نفت خام DoC در سال ۲۰۲۶ نیز نسبت به ماه گذشته بدون تغییر باقی ماند و در سطح ۴۳.۱ میلیون بشکه در روز قرار گرفت که حدود ۰.۶ میلیون بشکه در روز بالاتر از پیش‌بینی سال ۲۰۲۵ است.

تحولات قیمت نفت خام

در ماه اوت، ارزش سبد مرجع اوپک (ORB) به‌صورت ماهانه ۱.۲۴ دلار کاهش یافت و در سطح ۶۹.۷۳ دلار در هر بشکه قرار گرفت. تمامی شاخص‌های نفت خام مرتبط با اجزای ORB کاهش داشتند، که این افت تا حد زیادی افزایش قیمت‌های رسمی فروش برای بازار آسیا، به‌ویژه در مورد نفت‌های ترش متوسط را خنثی کرد.

قرارداد یک ماهه برنت ICE در اوت ۲.۲۹ دلار کاهش یافت و به‌طور میانگین به ۶۷.۲۶ دلار در هر بشکه رسید، در حالی که قرارداد تحویل یک ماهه WTI در بورس نیویورک (NYMEX) با کاهش ۳.۲۲ دلار به میانگین ۶۴.۰۲ دلار در هر بشکه رسید. قرارداد یک ماهه عمان (GME Oman) نیز در اوت ۲.۱۹ دلار افت داشت و در سطح ۶۹.۲۳ دلار در هر بشکه تسویه شد.

اسپرد قرارداد یک ماهه برنت ICE – WTI نیویورک در اوت افزایش یافت، چراکه WTI تحت فشار شدیدتر فروش سفته‌بازان نسبت به برنت قرار گرفت. این اسپرد به‌طور میانگین ۳.۲۴ دلار در هر بشکه بود که ۹۳ سنت نسبت به ماه قبل بیشتر شد.

صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) و سایر مدیران پولی در اوت به‌شکل فزاینده‌ای دیدگاه نزولی نسبت به معاملات آتی نفت خام اتخاذ کردند، به‌طوری که مجموع قراردادهای WTI در ICE و NYMEX در سه هفته پایانی ماه وارد موقعیت خالص فروش (Net Short) شد. سفته‌بازان از اواسط ژوئیه به‌طور پیوسته شرط‌های صعودی خود بر WTI را کاهش داده بودند که این امر باعث افزایش عدم قطعیت در میان فعالان بازار، افزایش نوسانات و فشار نزولی بر قیمت‌ها شد. مدیران پولی همچنین در اوت موقعیت‌های صعودی خود در برنت ICE را کاهش داده و معادل ۵۵ میلیون بشکه فروش ثبت کردند.

ساختار هر سه قرارداد اصلی معاملات آتی نفت خام – برنت ICE، WTI نیویورک و عمان GME – در اوت همچنان در وضعیت بازگشت و کم شدن (Backwardation) باقی ماند؛ علی‌رغم فشار سنگین فروش سفته‌بازانه بر قراردادهای یک ماهه. این موضوع بازتابی از بنیادی‌های قوی بازار فیزیکی نفت خام و چشم‌انداز مثبت عرضه و تقاضای جهانی در کوتاه‌مدت بود. منحنی‌های آتی شاخص‌های اصلی به‌طور مداوم در وضعیت پسگرایی قرار داشتند، به‌ویژه برای نفت‌های ترش که تقاضای محکم پالایشگران آسیا-اقیانوسیه و نگرانی‌ها درباره عرضه در میان تحریم‌ها از آن حمایت می‌کرد. این امر موجب افزایش تقاضا برای محموله‌های آماده بارگیری شد، از جمله از خاورمیانه. همچنین کاهش ذخایر نفت خام آمریکا به منحنی آتی WTI نیویورک حمایت بخشید.

حق‌العمل نفت سبک شیرین نسبت به نفت ترش متوسط در آسیا و سواحل خلیج آمریکا کاهش یافت که با افت شدید اسپرد برنت–دبی هم‌راستا بود و به تخفیف عمیقی رسید. این امر نشان‌دهنده بازار قوی نفت ترش در میان نگرانی‌ها از اختلال عرضه در نفت‌های ترش متوسط به دلیل تحریم‌ها و تحولات ژئوپولیتیکی بود. با این حال، هرچند اختلاف قیمت نفت‌های شیرین–ترش در اروپا اندکی گسترش یافت، همچنان در سطح نسبتاً پایینی باقی ماند.