گزارش ماهانه اوپک – نوامبر ۲۰۲۵: ریسک مازاد عرضه و چشم‌انداز تقاضا

گزارش ماهانه بازار نفت اوپک (MOMR) برای نوامبر ۲۰۲۵ تصویری به‌روز از پویایی‌های بازار جهانی نفت در آستانه ورود به سال ۲۰۲۶ ارائه می‌دهد. این گزارش روندهای اخیر در تولید اوپک و غیراوپک‌پلاس، بازبینی‌های انجام‌شده در رشد تقاضا، تغییرات موجودی‌های جهانی و آخرین چشم‌انداز قیمت نفت خام و حاشیه سود پالایش را بررسی می‌کند. همچنین جابه‌جایی‌های منطقه‌ای در مصرف، سهم عرضه تولیدکنندگان کلیدی و توازن میان فشرده‌تر شدن عوامل بنیادی بازار و نگرانی‌های رو‌به‌افزایش درباره احتمال مازاد عرضه در سال آینده را برجسته می‌سازد. این پست مهم‌ترین داده‌ها، نمودارها و نکات کلیدی گزارش ماهانه اوپک در نوامبر ۲۰۲۵ را برای معامله‌گران، تحلیل‌گران و متخصصان حوزه انرژی خلاصه می‌کند.

نویسنده: Economician

580

منتشر شده:Nov 23, 2025 3:21

دسته بندی:commodities

نکات مهم بازار نفت

تغییرات قیمت نفت خام

در ماه اکتبر، ارزش سبد مرجع اوپک (ORB) به‌صورت ماهانه ۵.۱۹ دلار در هر بشکه کاهش یافت و به‌طور میانگین به ۶۵.۲۰ دلار در هر بشکه رسید. قرارداد تحویل یک ماههICE Brent در اکتبر ۳.۶۳ دلار در هر بشکه کاهش یافت و میانگین ۶۳.۹۵ دلار در هر بشکه را ثبت کرد. همچنین قرارداد تحویل یک ماههNYMEX WTI در اکتبر ۳.۴۶ دلار در هر بشکه افت کرد و میانگین ۶۰.۰۷ دلار در هر بشکه را به‌جا گذاشت. قرارداد تحویل یک ماههGME Oman نیز در اکتبر ۵.۰۹ دلار در هر بشکه کاهش یافت و به‌طور میانگین ۶۴.۹۵ دلار در هر بشکه معامله شد. اسپرد برنت–WTI در ماه اکتبر به‌طور میانگین ۳.۸۸ دلار در هر بشکه بود که ۱۷ سنت کاهش ماهانه را نشان می‌دهد. ساختار بازار هر سه شاخص اصلی نفت—ICE Brent، NYMEX WTI و GME Oman—در اکتبر بیشتر تضعیف شد. با این حال، ابتدای منحنی‌های آتی همچنان در وضعیت عقب‌گرد (backwardation) باقی ماند که نشان‌دهنده وضعیت مطلوب بازار فیزیکی نفت است. صندوق‌های پوشش ریسک و سایر مدیران مالی در بیشتر طول ماه اکتبر موضعی نزولی نسبت به قراردادهای آتی نفت خام حفظ کردند.

اقتصاد جهانی

انتظار می‌رود اقتصاد جهانی مسیر رشد پایدار خود را حفظ کند؛ مسیری که با شتابی که تاکنون در سال جاری مشاهده شده، پشتیبانی می‌شود. پیش‌بینی‌های رشد اقتصادی جهان برای سال ۲۰۲۵ برابر با ۳.۰٪ و برای سال ۲۰۲۶ برابر با ۳.۱٪ باقی مانده‌اند و نسبت به ارزیابی ماه گذشته بدون تغییر هستند. پیش‌بینی رشد اقتصادی آمریکا برای سال ۲۰۲۵ معادل ۱.۸٪ و برای سال ۲۰۲۶ معادل ۲.۱٪ ثابت مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی ژاپن برای سال ۲۰۲۵ به ۱.۱٪ افزایش یافته و برای سال ۲۰۲۶ همچنان ۰.۹٪ است. پیش‌بینی‌های رشد اقتصادی منطقه یورو برای سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ همچنان ۱.۲٪ باقی مانده‌اند. پیش‌بینی رشد اقتصادی چین برای سال ۲۰۲۵ معادل ۴.۸٪ و برای ۲۰۲۶ معادل ۴.۵٪ ثابت است. پیش‌بینی رشد اقتصادی هند برای سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ بدون تغییر، ۶.۵٪ باقی می‌ماند. پیش‌بینی رشد اقتصادی برزیل نیز برای ۲۰۲۵ برابر با ۲.۳٪ و برای ۲۰۲۶ برابر با ۲.۵٪ ثابت باقی مانده است. پیش‌بینی رشد اقتصادی روسیه برای سال ۲۰۲۵ اندکی به ۱.۶٪ کاهش یافته است، اما برای سال ۲۰۲۶ در سطح ۱.۵٪ بدون تغییر مانده است.

درخواست جهانی نفت

پیش‌بینی رشد تقاضای جهانی نفت برای سال ۲۰۲۵ همچنان حدود ۱.۳ میلیون بشکه در روز نسبت به سال قبل باقی مانده و نسبت به ارزیابی ماه گذشته بدون تغییر است. در کشورهای OECD، انتظار می‌رود تقاضای نفت در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۱ میلیون بشکه در روز افزایش یابد، در حالی که در کشورهای غیر-OECD رشد حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز پیش‌بینی می‌شود. در سال ۲۰۲۶ نیز پیش‌بینی می‌شود تقاضای جهانی نفت حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز نسبت به سال قبل افزایش یابد—بدون تغییر نسبت به برآورد ماه گذشته. انتظار می‌رود تقاضای نفت در کشورهای OECD حدود ۰.۱ میلیون بشکه در روز رشد کند، در حالی که تقاضا در کشورهای غیر-OECD حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز افزایش یابد.

عرضه جهانی نفت خام

تولید مایعات غیرعضو در «اعلامیه همکاری» (Non-DoC)، یعنی تولید مایعات از کشورهایی که در این توافق مشارکت ندارند، پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۹ میلیون بشکه در روز نسبت به سال قبل افزایش یابد. این رقم نسبت به ارزیابی ماه گذشته حدود ۰.۱ میلیون بشکه در روز به‌دلیل دریافت داده‌های تاریخی جدید برای سال ۲۰۲۵، اندکی افزایش یافته است. انتظار می‌رود محرک‌های اصلی این رشد شامل آمریکا، برزیل، کانادا و آرژانتین باشند. پیش‌بینی رشد تولید مایعات Non-DoC برای سال ۲۰۲۶ همچنان ۰.۶ میلیون بشکه در روز باقی مانده است و کشورهای برزیل، کانادا، آمریکا و آرژانتین به‌عنوان محرک‌های اصلی رشد شناخته می‌شوند. پیش‌بینی می‌شود تولید مایعات گازی طبیعی (NGLs) و مایعات غیرمتعارف از کشورهای عضو DoC در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۱ میلیون بشکه در روز رشد کند و میانگین تولید به ۸.۶ میلیون بشکه در روز برسد. همچنین انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۶ نیز با افزایشی مشابه به میزان ۰.۱ میلیون بشکه در روز، میانگین تولید به ۸.۸ میلیون بشکه در روز برسد. طبق منابع ثانویه موجود، تولید نفت خام کشورهای مشارکت‌کننده در DoC در ماه اکتبر نسبت به ماه قبل ۷۳ هزار بشکه در روز کاهش داشته و به‌طور میانگین به حدود ۴۳.۰۲ میلیون بشکه در روز رسیده است.

بازارهای محصولات و عملیات پالایشی

در ماه اکتبر، حاشیه‌های پالایشی در تمام مناطق بهبود یافت و این رشد عمدتاً توسط تقاضا و سودآوری بیشتر در بخش میان‌تقطیرها (Middle Distillates) تقویت شد؛ آن هم در شرایطی که نرخ‌های فعالیت پالایشگاهی به دلیل انجام تعمیرات اساسی گسترده و همچنین کاهش قیمت نفت خام پایین‌تر بود. در ساحل خلیج آمریکا (USGC)، تنگ‌تر شدن تراز عرضه و تقاضای فرآورده‌ها باعث افزایش قابل‌توجه حاشیه‌ها در بخش‌های میانی و سنگین بشکه شد. در روتردام، حاشیه‌ها کمترین افزایش ماهانه را نسبت به سایر قطب‌های تجاری ثبت کردند؛ زیرا رشد قیمت در سوخت جت/نفت سفید و نفت‌کوره پرگوگرد، زیان‌های ناشی از کاهش ذخایر بنزین، نفتا و نفت‌کوره کم‌گوگرد را جبران کرد. کاهش در دسترس‌بودن فرآورده‌ها، همراه با نگرانی‌های مربوط به تأثیر تحریم‌ها بر جریان صادرات فرآورده‌های نفتی، به افزایش فشار صعودی بر حاشیه‌های پالایشی اروپای شمال‌غربی کمک کرد.

در سنگاپور، افت صادرات فرآورده‌های چین و همچنین از کار افتادن برخی پالایشگاه‌های کلیدی در خاورمیانه و هند، باعث تقویت قابل‌توجه ذخایر پالایشی در سراسر بخش‌های مختلف بشکه در آسیای جنوب‌شرقی شد. ورودی پالایشگاه‌های جهانی در ماه اکتبر حدود ۱.۷ میلیون بشکه در روز نسبت به ماه قبل کاهش یافت و به ۸۰.۲ میلیون بشکه در روز رسید؛ با این حال، این رقم همچنان حدود ۷۸۱ هزار بشکه در روز بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است.

بازار تانکرها

نرخ‌های کرایۀ اسپات تانکرهای نفت‌کشِ «درتی» در ماه اکتبر در تمامی بخش‌ها افزایش یافت. نرخ‌های اسپات VLCC به رشد خود ادامه دادند و بر موج جهش ماه قبل بنا شدند. این افزایش‌ها عمدتاً ناشی از تقاضای بالاتر برای مسیرهای طولانی‌برد بود. نرخ‌های اسپات VLCC در مسیر خاورمیانه به شرق ۳ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافت، در حالی که نرخ‌ها در مسیر خاورمیانه به غرب طی همین دوره ۶ درصد بالاتر رفت. فعالیت‌ها در بازار سوئزمکس نیز افزایش یافت و این رشد با حجم بالاتر صادرات از روسیه و خاورمیانه تقویت شد. نرخ‌ها در مسیر ساحل خلیج آمریکا (USGC) به اروپا ۱۴ درصد نسبت به ماه قبل افزایش پیدا کرد. در بخش افرامکس، نرخ‌های اسپات پس از افزایش جریان محموله‌ها از اروپا و روسیه دوباره رشد کردند. نرخ‌های اسپات در مسیر مدیترانه شرقی–غربی ۳۱ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافت. در بازار تانکرهای «کلین»، نرخ‌های اسپات در تمامی مسیرهای تحت نظارت کاهش پیدا کرد. نرخ‌ها در مسیر خاورمیانه به شرق ۱۵ درصد نسبت به ماه قبل افت داشت، در حالی که نرخ‌ها در مناطق مدیترانه‌ای حدود ۱ درصد کاهش یافت.

تجارت محصولات خام و تصفیه شده

در ماه اکتبر، واردات نفت خام آمریکا به ۵.۶ میلیون بشکه در روز کاهش یافت، در حالی که صادرات نفت خام آمریکا به ۴.۲ میلیون بشکه در روز رسید که بالاترین سطح در هشت ماه گذشته بود. واردات فرآورده‌های نفتی آمریکا پس از عملکرد قوی دو ماه گذشته، کاهش یافت و به ۱.۶ میلیون بشکه در روز رسید، در حالی که صادرات فرآورده‌ها با افزایش جریان بنزین، اندکی رشد کرد و به کمی کمتر از ۷ میلیون بشکه در روز رسید.

در اروپا (OECD)، واردات نفت خام در ماه سپتامبر نسبت به ماه قبل افزایش یافت که عمدتاً به دلیل رشد محموله‌ها از آمریکا بود؛ افزایشی که کاهش جریان‌ها از روسیه را جبران کرد. واردات فرآورده در این منطقه نسبتاً ثابت بود، زیرا رشد واردات LPG و نفت کوره کاهش واردات سوخت جت را جبران کرد.

در ژاپن، واردات نفت خام در سپتامبر مطابق با روندهای فصلی افزایش یافت و به ۲.۴ میلیون بشکه در روز رسید. جریان فرآورده‌های نفتی نیز رفتاری فصلی داشت: واردات به‌دلیل کاهش ورود LPG کاهش یافت، در حالی که صادرات با حمایت بنزین اندکی افزایش پیدا کرد.

در چین، واردات نفت خام در سپتامبر به‌طور متوسط ۱۱.۵ میلیون بشکه در روز بود؛ حدود ۱ درصد کمتر از ماه قبل، اما ۴ درصد بالاتر از سال گذشته. واردات فرآورده‌های چین، شامل LPG، بیش از ۷ درصد رشد کرد که عمدتاً ناشی از افزایش ورود نفت کوره—به‌عنوان خوراک اصلی پالایشگاه‌های مستقل—بود. در مقابل، صادرات فرآورده ۲ درصد کاهش یافت، زیرا سهمیه‌های محدود صادراتی برای فرآورده‌های سبک باعث کاهش صادرات گازوئیل، بنزین و سوخت جت شد.

در هند، واردات نفت خام در سپتامبر بیشتر افزایش یافت و با عبور از دامنه پنج‌ساله، به ۴.۹ میلیون بشکه در روز رسید. واردات فرآورده بیش از ۸ درصد افزایش یافت و به بالاترین سطح ۱۰ ماهه رسید که عمدتاً به‌دلیل رشد واردات نفت کوره بود. صادرات نیز ۱۲ درصد افزایش یافت و به بالاترین سطح ۱۲ ماهه رسید، زیرا جریان‌های بیشتری به اروپا و خاورمیانه ارسال شد.

تغییرات در میزان ذخایر تجاری

داده‌های مقدماتی سپتامبر ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که ذخایر تجاری OECD با ۶.۰ میلیون بشکه افزایش ماه‌به‌ماه به ۲,۸۴۵ میلیون بشکه رسیده است. در این سطح، موجودی‌های تجاری OECD ۳۷.۷ میلیون بشکه بالاتر از مدت مشابه سال قبل بوده، اما ۲۲.۴ میلیون بشکه کمتر از متوسط پنج‌ساله اخیر و ۱۲۲.۳ میلیون بشکه پایین‌تر از میانگین دوره ۲۰۱۵–۲۰۱۹ قرار دارد.

در اجزای مختلف، موجودی نفت خام و فرآورده‌ها به‌ترتیب ۱.۰ میلیون بشکه و ۵.۰ میلیون بشکه افزایش ماه‌به‌ماه داشته‌اند. ذخایر تجاری نفت خام OECD در ۱,۳۳۱ میلیون بشکه ایستاد؛ این رقم ۲۱.۳ میلیون بشکه بیشتر از سال گذشته است، اما ۲۹.۶ میلیون بشکه کمتر از متوسط پنج‌ساله اخیر و ۱۰۳.۹ میلیون بشکه پایین‌تر از میانگین ۲۰۱۵–۲۰۱۹ است. ذخایر کل فرآورده‌های OECD به ۱,۵۱۳ میلیون بشکه رسید؛ این رقم ۱۶.۴ میلیون بشکه بیشتر از سال گذشته، ۷.۳ میلیون بشکه بالاتر از متوسط پنج‌ساله اخیر، اما ۱۸.۴ میلیون بشکه کمتر از میانگین ۲۰۱۵–۲۰۱۹ است. از نظر «روزهای پوشش تقاضای آینده»، ذخایر تجاری OECD در سپتامبر ۰.۱ روز ماه‌به‌ماه افزایش یافت و به ۶۱.۳ روز رسید. این رقم ۰.۶ روز بیشتر از سال قبل است، اما ۲.۰ روز کمتر از متوسط پنج‌ساله اخیر و ۱.۲ روز پایین‌تر از میانگین ۲۰۱۵–۲۰۱۹ قرار دارد.

بالانس عرضه و تقاضا

تقاضا برای نفت خام اعضای DoC (یعنی کشورهای مشارکت‌کننده در توافق همکاری) نسبت به ارزیابی ماه گذشته ۰.۱ میلیون بشکه در روز کاهش یافته و برای سال ۲۰۲۵ در ۴۲.۴ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود. این رقم نسبت به برآورد سال ۲۰۲۴ حدود ۰.۳ میلیون بشکه در روز افزایش دارد. تقاضا برای نفت خام DoC در سال ۲۰۲۶ نیز نسبت به ارزیابی ماه گذشته ۰.۱ میلیون بشکه در روز کاهش یافته و به ۴۳.۰ میلیون بشکه در روز رسیده است که حدود ۰.۶ میلیون بشکه در روز بیشتر از پیش‌بینی سال ۲۰۲۵ است.

تحولات ذخایر جهانی نفت

ذخایر جهانی نفت خام به سه بخش اصلی دسته‌بندی می‌شوند. بخش نخست شامل ذخایر تجاری نفت و ذخایر استراتژیک نفت (SPR) در کشورهای OECD است که داده‌های آن از گزارش‌های رسمی دولت‌های عضو OECD استخراج می‌شود. بخش دوم شامل ذخایر تجاری و SPR در کشورهای غیرـOECD است؛ بخشی که از سال ۲۰۱۵ و پس از آن‌که تقاضای نفت در کشورهای غیرـOECD از OECD پیشی گرفت، اهمیت بیشتری پیدا کرد. با این حال، پایش موجودی‌های نفت در کشورهای غیرـOECD به دلیل نبود داده‌های باکیفیت همچنان چالش‌برانگیز است. برآورد این موجودی‌ها عمدتاً بر اساس داده‌های ماهانه کشورهای بزرگ تولیدکننده و مصرف‌کننده – منتشر شده توسط ابتکار داده‌های مشترک سازمان‌ها (JODI) – و همچنین منابع رسمی کشورهای غیرـOECD انجام می‌شود.

بخش سوم شامل «نفت روی آب» است؛ یعنی نفت شناور و نفت در مسیر حمل‌ونقل، که نقش مهمی در پیوند عملیاتی میان کشورهای صادرکننده و واردکننده ایفا می‌کند.

از ابتدای سال ۲۰۲۵ تا پایان سپتامبر، ذخایر جهانی نفت خام ۳۰۴ میلیون بشکه افزایش یافت و به ۸٬۴۸۲ میلیون بشکه رسید. ذخایر تجاری OECD حدود ۹۰ میلیون بشکه افزایش یافت، در حالی‌که ذخایر ذخایر استراتژیک نفتی در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی تنها ۴ میلیون بشکه کاهش داشت. در همین دوره، ذخایر نفت در کشورهای غیرـسازمان همکاری و توسعه اقتصادی حدود ۶۲ میلیون بشکه افزایش یافت و موجودی «نفت روی آب» نیز ۱۵۶ میلیون بشکه رشد کرد.

افزایش ذخایر تجاری سازمان همکاری و توسعه اقتصادیبین سه‌ماهه اول و سوم ۲۰۲۵ عمدتاً ناشی از افزایش واردات به این منطقه بود. افت ذخایر استراتژیک در سازمان همکاری و توسعه اقتصادیاروپا و سازمان همکاری و توسعه اقتصادیآسیا–اقیانوسیه مشاهده شد، اما در سازمان همکاری و توسعه اقتصادیقاره آمریکا شاهد افزایش ذخایر SPR بودیم که به‌ویژه به دلیل ادامه روند پر کردن ذخایر استراتژیک آمریکا صورت گرفت؛ روندی که به‌طور میانگین ماهانه ۳ میلیون بشکه به ذخایر می‌افزاید تا کسری بزرگ سال ۲۰۲۲ را جبران کند. بین ژانویه و سپتامبر ۲۰۲۵، افزایش ۹۰ میلیون بشکه‌ای ذخایر تجاری سازمان همکاری و توسعه اقتصادیشامل رشد ۳۸ میلیون بشکه‌ای موجودی نفت خام و ۵۲ میلیون بشکه‌ای محصولات بود. این افزایش به دلیل عرضه قوی و پایدار نفت و همچنین واردات بالاتر بود. افزایش نفت روی آب نیز عمدتاً ناشی از رشد صادرات چند تولیدکننده کلیدی بود.

در میان مناطق سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD):

در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی قاره آمریکا، مجموع موجودی نفت خام و محصولات ۵۸ میلیون بشکه افزایش یافت؛ شامل ۱۲ میلیون بشکه نفت خام و ۴۶ میلیون بشکه محصولات.
در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی آسیا–اقیانوسیه، مجموع ذخایر ۲۶ میلیون بشکه افزایش یافت، که نتیجه واردات بالای نفت خام و تقاضای پایین محصولات بود.
در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی اروپا، ذخایر نفت خام ۷ میلیون بشکه افزایش یافت اما ذخایر محصولات ۱ میلیون بشکه کاهش داشت. با وجود این افزایش‌ها، ذخایر تجاری سازمان همکاری و توسعه اقتصادی همچنان ۱۲۲ میلیون بشکه کمتر از میانگین ۲۰۱۹–۲۰۱۵ است.

افزایش ذخایر نفت کشورهای غیرـسازمان همکاری و توسعه اقتصادی نیز عمدتاً ناشی از رشد مداوم ذخایر استراتژیک چین بود؛ جایی که ذخایر نفت خام در سه‌ماهه اول تا سوم ۲۰۲۵ حدود ۳۷ میلیون بشکه افزایش یافت (معادل ۱۳۵ هزار بشکه در روز). در پایان سپتامبر، ذخایر نفت غیرـسازمان همکاری و توسعه اقتصادی معادل ۵۰ روز پوشش تقاضا بود که همچنان بسیار کمتر از سطح ۸۸ روزه در کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی است. با رشد تقاضای نفت کشورهای غیرـ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در سال‌های آینده، توسعه بیشتر ظرفیت ذخیره‌سازی برای رسیدن به سطح پوشش مناسب ضروری خواهد بود.

رفتار قیمت نفت خام

در ماه اکتبر، ارزش سبد مرجع اوپک (ORB) به میزان ۵.۱۹ دلار در هر بشکه نسبت به ماه قبل کاهش یافت و به طور متوسط به ۶۵.۲۰ دلار در هر بشکه رسید. قرارداد تحویل یک ماهه ICE Brent در اکتبر ۳.۶۳ دلار کاهش یافت و به طور متوسط ۶۳.۹۵ دلار شد، و قرارداد تحویل یک ماهه NYMEX WTI نیز ۳.۴۶ دلار کاهش یافت و به طور متوسط ۶۰.۰۷ دلار ثبت شد. قرارداد تحویل یک ماهه GME Oman در اکتبر ۵.۰۹ دلار کاهش یافت و در ۶۴.۹۵ دلار تسویه شد.

اختلاف قیمت نفت برنت و نفت وست تگزاس (ICE Brent–WTI) در اکتبر نسبت به ماه قبل کمی کمتر شد. ساختار بازار هر سه شاخص معیار نفت خام ─ ICE Brent، NYMEX WTI و GME Oman ─ بیش‌ازپیش تضعیف شد. با این حال، بخش ابتدایی منحنی‌های آتی همچنان در وضعیت backwardation باقی ماند که نشان‌دهنده وضعیت سالم بازار فیزیکی نفت است.

صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge funds) و سایر مدیران پولی در بیشتر روزهای اکتبر نسبت به قراردادهای آتی نفت به‌طور فزاینده‌ای بدبین شدند، پیش از اینکه این احساسات در هفته پایانی ماه معکوس شود. مدیران پولی بین هفته‌های ۳۰ سپتامبر تا ۲۱ اکتبر معادل ۱۵۷ میلیون بشکه در بازار ICE Brent فروختند. پوزیشن های خالص خرید در قراردادهای آتی و آپشن ICE Brent به‌شدت کاهش یافت و در هفته منتهی به ۲۱ اکتبر به پایین‌ترین سطح یک‌ساله رسید. بخشی از این موضوع به دلیل آن بود که پئزیشن های فروش در قراردادهای آتی و آپشن ICE Brent به بالاترین سطح خود از زمان آغاز داده‌های ICE در سال ۲۰۱۱ رسید که فشار نزولی بر قیمت‌ها وارد کرد. با این حال، در هفته پایانی ماه، مدیران پولی بخش قابل‌توجهی از این موقعیت‌های فروش را پوشش دادند، پس از آنکه اعلام محدودیت‌های جدید، به‌عنوان عاملی با احتمال اثرگذاری بر عرضه نفت تعبیر شد.

در ماه اکتبر، پرمیوم نفت سبک شیرین نسبت به نفت‌های ترش متوسط در تمام هاب‌های اصلی تجاری افزایش یافت. این افزایش ناشی از عملکرد ضعیف‌تر نفت‌های ترش سنگین/متوسط در مقایسه با نفت‌های سبک شیرین بود. نفت‌های ترش تحت‌فشار قرار گرفتند زیرا پرمیوم ریسک عرضه کاهش یافت و تقاضای قوی برای محموله‌های آماده‌بارگیری کاهش پیدا کرد.

قیمت نقدی نفت

قیمت‌های نقدی نفت خام در ماه اکتبر کاهش یافت و بخشی از رشد ماه قبل را معکوس کرد. قیمت‌ها تحت فشار فروش سنگین در بازار آتی و کاهش پرمیوم ریسک عرضه قرار گرفتند. حجم ورودی نفت به پالایشگاه‌های جهانی در اکتبر حدود ۱.۷ میلیون بشکه در روز کاهش یافت و برای سومین ماه متوالی کاهش یافت؛ کاهشی که در بحبوحه اختلالات برنامه‌ریزی‌شده و برنامه‌ریزی‌نشده در هاب‌های اصلی پالایشی رخ داد. این موضوع تقاضای نفت خام در بازار نقدی را کاهش داد و بر قیمت‌ها فشار نزولی وارد کرد. اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نیز در نیمه اول ماه، افزایش موجودی نفت خام آمریکا را گزارش کرد که به تشدید جو نزولی بازار کمک کرد.

عرضه فراوان نفت خام در اروپای شمال‌غربی، از جمله ورود محموله‌ها از ساحل خلیج آمریکا، همراه با نرخ‌های بالای کرایه حمل، بیش از پیش بر اختلاف قیمت‌ها در حوزه آتلانتیک فشار وارد کرد.

نمودار ۱ - ۱: تغییرات قیمت نفت خام