بازارهای جهانی این هفته منتظر پاسخ به یک سؤال هستند: آیا تورم هنوز آن‌قدر چسبنده است که بانک‌های مرکزی نتوانند سیاست پولی را تسهیل کنند، یا تقاضا به اندازه کافی ضعیف شده که فشار سیاستی کاهش یابد؟ تا زمان انتشار شاخص تورم PCE آمریکا در روز پنج‌شنبه، چشم‌انداز جهانی همچنان خنثی تا دفاعی باقی می‌ماند. قوی‌ترین واکنش بازار احتمالاً از ترکیب تورم آمریکا، هزینه‌کرد شخصی، اوراق قرضه خزانه‌داری و جهت دلار شکل خواهد گرفت. اروپا همچنان در برابر ریسک رکود تورمی آسیب‌پذیر است، چین نشانه‌های ضعف تقاضا را حفظ کرده و ژاپن همچنان میان فشار تورمی و فعالیت داخلی شکننده گرفتار مانده است.

اقتصاد جهانی ضعیف نیست، اما بی‌ثبات است. آمریکا قوی اما تورمی است، اروپا ضعیف با قیمت‌های چسبنده است، چین به‌صورت انتخابی در حال بهبود است، و ژاپن از نظر خارجی در حال تقویت است. برای بازارها، این محیط از دلار قوی‌تر، بازدهی بالاتر، سهام انتخابی، طلای ضعیف‌تر، و اشتهای ریسک محتاطانه حمایت می‌کند. هفته ۱۸ تا ۲۳ مه یک هفته تأییدی جهانی است. اگر داده‌های تورمی داغ باقی بمانند و PMIها مقاوم بمانند، بازارها ممکن است یک محیط جهانی نرخ بهره بالاتر برای مدت طولانی‌تر را قیمت‌گذاری کنند. اگر PMIها تضعیف شوند در حالی که تورم بالا باقی بماند، چشم‌انداز به ریسک رکود تورمی نزدیک‌تر می‌شود. بهترین توصیف کلان ساده است: رشد هنوز زنده است، اما شوک تورمی برای بانک‌های مرکزی و مصرف‌کنندگان سخت‌تر از آن شده که نادیده گرفته شود.

هفته ۱۱ تا ۱۷ مه ۲۰۲۶ تحت تأثیر داده‌های تورمی آمریکا، هزینه‌کرد مصرف‌کننده، GDP بریتانیا، سیگنال‌های احیای اقتصاد چین و ریسک ژئوپلیتیکی تازه در اطراف تنگه هرمز قرار دارد. بازارها بررسی خواهند کرد که آیا شوک نفتی به تورم گسترده‌تر منتقل می‌شود و آیا رشد مقاوم آمریکا می‌تواند همچنان از وال‌استریت و دلار حمایت کند یا نه.

هفته ۱۹ سال ۲۰۲۶ آزمونی مهم برای بازارهای جهانی است؛ سرمایه‌گذاران داده‌های بازار کار آمریکا، شاخص ISM خدمات، تصمیم نرخ بهره بانک مرکزی استرالیا، تراز تجاری چین، گزارش اشتغال کانادا و نوسانات بازار نفت مرتبط با تنگه هرمز را دنبال می‌کنند. پس از بازگشت قدرتمند سهام و احیای مومنتوم بازار تحت رهبری هوش مصنوعی، پرسش اصلی این است که آیا رشد جهانی می‌تواند مقاوم بماند یه نه، در حالی که ریسک‌های تورمی و بانک‌های مرکزی محتاط همچنان انتظارات برای کاهش سیاست پولی را محدود می‌کنند.

بازارهای جهانی وارد هفته ۲۷ آوریل تا ۳ مه ۲۰۲۶ می‌شوند؛ هفته‌ای که یکی از مهم‌ترین آزمون‌های اقتصاد کلان این فصل را در برابر خود دارد. تمرکز اصلی بر نشست FOMC، تورم PCE آمریکا، تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه اول، شاخص هزینه اشتغال و گزارش‌های مالی مهم از مایکروسافت، آلفابت، آمازون، اپل و متا خواهد بود. هم‌زمان، بانک مرکزی اروپا، بانک مرکزی انگلستان، بانک مرکزی ژاپن، بانک مرکزی کانادا و بانک مرکزی برزیل انتظارات از روند نرخ بهره را در سراسر جهان را شکل خواهند داد. نفت همچنان یک ریسک کلیدی است، زیرا اختلال در تنگه هرمز قیمت‌های انرژی را بالا نگه داشته و نگرانی‌های تورمی را تقویت کرده و تصمیم‌گیری بانک‌های مرکزی را پیچیده‌تر کرده است. طلا میان تقاضای امن‌پناه و فشار بازده واقعی بالاتر گرفتار شده، در حالی که بیت‌کوین به جریان‌های ورودی ETF، لحن فدرال رزرو و اشتهای ریسک گسترده‌تر وابسته است. این هفته، هفته اعتبارسنجی سیاست پولی است: بازارها به اثبات این نیاز دارند که تورم دوباره شتاب نمی‌گیرد، رشد اقتصادی نمی‌شکند و بانک‌های مرکزی می‌توانند صبور باقی بمانند.

هفته پیش‌رو در حالی آغاز می‌شود که بازارها باید میان دو روایت متفاوت تعادل برقرار کنند. از یک سو، جنگ ایران و تنش‌های گسترده‌تر ژئوپلیتیکی همچنان نفت، انتظارات تورمی و احساس ریسک را بی‌ثبات نگه داشته‌اند. از سوی دیگر، داده‌های اقتصادی پیش‌رو نشان خواهند داد که آیا تقاضای جهانی هنوز به اندازه کافی مقاوم هست که از روایت احیای رشد حمایت کند یا نه. این همان نوع هفته‌ای است که در آن هم تیترها و هم اعداد می‌توانند هم‌زمان بازارها را جابه‌جا کنند.

هفته شانزدهم سال ۲۰۲۶ تحت تأثیر چشم‌انداز جهانی جدید صندوق بین‌المللی پول، داده‌های تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه اول چین، شاخص‌های اصلی تورم و فعالیت در ایالات متحده و تصمیم سیاست‌گذاری بانک مرکزی اروپا، همگی در پس‌زمینه‌ای از ریسک‌های بالاتر انرژی و محیطی شکننده‌تر برای رشد، شکل خواهد گرفت. اقتصاد جهانی هفته گذشته را در وضعیتی کندتر و شکننده‌تر، اما هنوز نه رکودی، به پایان رساند. محرک اصلی، درگیری خاورمیانه و آتش‌بس شکننده ایالات متحده و ایران بود که به شدت بر قیمت نفت، انتظارات تورمی، ارزها و احساسات کلی بازار تأثیر گذاشت. اگرچه آتش‌بس موقتاً از سهام حمایت کرد و قیمت نفت را کاهش داد، اما ادامه تنش‌های نظامی و محدودیت‌های مداوم در تنگه هرمز، حق بیمه ریسک انرژی بالاتر را حفظ کرد.

این هفته، یک هفته انتقال و سرایت اثرات اقتصاد کلان بر بازار است. بازار اکنون می‌داند که یک شوک انرژی رخ داده است؛ اکنون چیزی که باید ببیند، این است که این شوک با چه سرعتی وارد تورم، فعالیت بخش خدمات، و تابع واکنش بانک‌های مرکزی می‌شود. پیش‌نمایش هفته پیشِ روی S&P Global به‌صراحت اعلام می‌کند که PMIهای خدمات، تورم آمریکا و چین، صورت‌جلسه FOMC، و تصمیم بانک های مرکزی در هند و نیوزیلند رویدادهای اصلی این هفته هستند، در حالی که داده‌های رسمی اخیر نیز نشان می‌دهند برآورد اولیه تورم منطقه یورو در ماه مارس از ۱.۹٪ به ۲.۵٪ جهش کرده، اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در مارس ۱۷۸ هزار افزایش یافته و نرخ بیکاری به ۴.۳٪ رسیده، و PMI تولیدی چین در مارس به ۵۰.۴ بازگشته و فعالیت خدماتی نیز به ۵۰.۲ رسیده است.

هفته ۱۴ سال ۲۰۲۶ ، در اقع هفته اعتبارسنجی وضعیت بازارهای مالی است. PMIهای چین، داده های اولیه تورم منطقه یورو، تانکان بانک ژاپن، ISM تولید و گزارش اشتغال آمریکا تعیین خواهند کرد که آیا بازارها در وضعیت تورم چسبنده / رشد مقاوم باقی می‌مانند یا به سمت نگرانی جدی‌تر درباره رشد حرکت می‌کنند. تم غالب هنوز نشکسته است، اما شکننده‌تر شده است. به همین دلیل این هفته اهمیت دارد: نه به این خاطر که الزاماً یک روند جدید را تضمین می‌کند، بلکه چون این ظرفیت را دارد که وضعیت فعلی بازار را تأیید یا نقض کند.

هفته ۱۳ در حال تبدیل شدن به هفته‌ای پرمخاطره برای بازارهای جهانی است. جنگ در خلیج فارس همچنان نیروی اصلی اقتصاد کلان باقی مانده، به‌ویژه از مسیر اثرگذاری بر صادرات انرژی، قیمت نفت، انتظارات تورمی و نوسانات بین‌بازاری. در عین حال، جریان سنگینی از داده‌های اقتصادی اینکه آیا رشد جهانی اقتصاد زیر فشار در حال خم شدن است یا همچنان نشانه‌هایی از تاب‌آوری را نشان می‌دهد، خواهد آزمود. شاخص‌های فعالیت تجاری و احساسات در آمریکا، PMIهای اولیه جهانی، نظرسنجی‌های اعتماد در اروپا، داده‌های تورم از چند اقتصاد بزرگ و تصمیمات بانک‌های مرکزی نروژ و مکزیک، همگی ظرفیت آن را دارند که رفتار بازار را تحت تاثیر قرار دهند.

این هفته یک پیام روشن جهانی داشت: سیاست پولی در حالت توقف است، اما بازارها آرام نشده‌اند. بانک‌های مرکزی با ترکیبی دشوار از ریسک تورمی ناشی از انرژی و کاهش شتاب رشد اقتصادی روبه‌رو هستند، در حالی که درگیری پیرامون ایران و تنگه هرمز همچنان انتظارات جهانی درباره رشد، تورم و نرخ بهره را شکل می‌دهد. کنفرانس GTC انویدیا یک روایت مثبت از سمت فناوری ارائه کرد، اما برای خنثی کردن فضای کلی ریسک‌گریزی کافی نبود. با ورود بازارها به هفته آینده، احتمال رکود بالاتر رفته و انتظار برای بازگشت سریع به سیاست پولی آسان‌تر نیز ضعیف‌تر شده است.

چشم‌انداز اقتصاد جهانی در هفته ۱۲ سال ۲۰۲۶ بر مهم‌ترین محورهای کلان اقتصادی اثرگذار بر بازارها، انتظارات بانک‌های مرکزی، روندهای تورمی، ریسک‌های رشد و احساسات سرمایه‌گذاران در اقتصادهای بزرگ تمرکز دارد. از ایالات متحده، منطقه یورو، بریتانیا، چین و ژاپن تا تحولات گسترده‌تر در بازارهای نوظهور، این چشم‌انداز هفتگی مهم‌ترین داده‌ها، سیگنال‌های سیاست گذاری و محرک‌های ژئوپلیتیکی مؤثر بر ارزها، کالاها، سهام، اوراق قرضه و جهت کلی بازارها را بررسی می‌کند.