چشم‌انداز اقتصادی جهان: از تورم چسبنده تا بررسی وضعیت رشد اقتصاد | هفته ۱۴، ۲۰۲۶

مشاهده ویدیو تحلیلی

چشم‌انداز هفته ۱۴ سال ۲۰۲۶

بازارهای مالی در حالی وارد هفته ۱۴ سال ۲۰۲۶ می‌شوند که یک فرض شکننده اما همچنان غالب بر بازار حاکم است: تورم همچنان چسبنده مانده، در حالی که رشد هنوز به‌طور قاطع کننده تضعیف نشده است. اکنون این روایت با آزمونی دشوارتر روبه‌رو است. پس از هفته‌ای که عمدتاً تحت تأثیر انتشار شاخص‌های PMI، داده‌های تورمی و پیام‌های بانک‌های مرکزی بود، تمرکز اکنون به سمت داده‌های پایه ای تر برای اعتبارسنجی تغییر می‌کند؛ به‌ویژه PMIهای چین، CPI اولیه منطقه یورو، تانکان بانک ژاپن، ISM تولید آمریکا و گزارش اشتغال غیرکشاورزی روز جمعه. دیگر سؤال فقط این نیست که آیا تورم همچنان نگران‌کننده است یا نه. سؤال اصلی این است که آیا فشار قیمتی ناشی از شوک انرژی در حال نمایان شدن در فعالیت های اقتصادی، بازار کار و تقاضا هست یا خیر.

تم اصلی هفته: ترس از تورم یا اعتبارسنجی رشد؟

سوگیری بازار در آغاز هفته همچنان به سمت تورم چسبنده به همراه رشد مقاوم متمایل است، به‌ویژه پس از جهش شدید نفت و قیمت‌گذاری مجدد اخیر در بازدهی‌های کوتاه‌مدت و دلار آمریکا. گزارش‌ها در ۳۰ مارس نشان دادند که نفت برنت در مسیر ثبت یک رشد ماهانه بی‌سابقه قرار دارد و سرمایه‌گذاران در حال بازنگری در چشم‌انداز سیاست گذاری هستند، زیرا تنش‌های ژئوپلیتیکی در خلیج پارس نگرانی‌های تورمی را بالا نگه داشته است. همین موضوع بازار را نسبت به داده‌های ورودی بسیار حساس می‌کند: اگر رشد باثبات بماند، دیدگاه نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر تقویت می‌شود؛ اما داده‌های ضعیف‌تر در حوزه فعالیت یا بازار کار می‌تواند به‌سرعت گفت‌وگو را از پایداری تورم به سمت آسیب تأخیری به رشد منتقل کند.

پس‌زمینه اقتصاد پایه: سیاست همچنان مشروط است

پس‌زمینه بانک‌های مرکزی همچنان کاملاً وابسته به داده‌ها باقی مانده است. تصمیم ۱۸ مارس فدرال رزرو دامنه هدف را در ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد حفظ کرد، در حالی که اظهارنظرهای اخیر بانک مرکزی اروپا تأکید داشته‌اند که در صورت گسترش تورم ناشی از انرژی آمادگی واکنش وجود دارد، اما بدون تعهد به اقدام فوری. در ژاپن، تقویم انتشار داده هایی از بانک مرکزی ژاپن را نشان می دهد، داده های تانکان در اول هفته منتشر می‌شود، در حالی که اظهارات اخیر اوئدا باعث شده بازار نسبت به تعامل بین ضعف ین، تورم وارداتی و احتمال ادامه عادی‌سازی سیاستی هوشیار بماند. این محیط، محیطی با مسیر سیاستی از پیش متعهدشده نیست. این یک رژیم صبر و واکنش است؛ رژیمی که معمولاً اثر هر داده جدید را بر بازار تقویت می‌کند.

رویدادهای پیش رو | هفته ۱۴

نخستین سیگنال بزرگ رشد جهانی با انتشار PMIهای رسمی چین می‌رسد که توسط اداره ملی آمار برای سه‌شنبه ۳۱ مارس ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت پکن برنامه‌ریزی شده است. نظرسنجی اقتصاددانان حاکی از بازگشت PMI تولید به ۵۰.۱ از ۴۹.۰ است که به معنای بازگشت به محدوده انبساط خواهد بود. در همان روز، تقویم انتشار یورواستات نیز برآورد اولیه تورم ماه مارس منطقه یورو را نشان می‌دهد؛ آزمونی مهم برای اینکه آیا بانک مرکزی اروپا همچنان تحت فشار پایداری مجدد قیمت‌ها باقی خواهد ماند یا نه.

سپس هفته به چهارشنبه ۱ آوریل می‌رسد؛ زمانی که تانکان بانک ژاپن منتشر می‌شود و ISM تولید آمریکا برای ماه مارس در ساعت ۱۰ صبح به وقت شرق آمریکا اعلام خواهد شد. این داده‌ها اهمیت دارند، زیرا به این پرسش پاسخ می‌دهند که آیا چرخه تجارت و صنعت جهانی همچنان پابرجاست یا تحت فشار هم‌زمان شرایط مالی سخت‌تر و هزینه‌های بالاتر انرژی در حال شکستن و از بین رفتن هستند. تمرکز بازار آمریکا بر بازار کار نیز تا جمعه ۳ آوریل شدت می‌گیرد؛ زمانی که اداره آمار کار آمریکا گزارش وضعیت اشتغال ماه مارس را ساعت ۸:۳۰ صبح به وقت شرق آمریکا منتشر می‌کند.

سناریوهای محتمل در هفته

سناریوی پایه ما همچنان نزدیک به وضعیت رشد مقاوم و تورم چسبنده است، اما اطمینان به این رژیم نسبت به یک هفته قبل کمتر شده است.

سناریوی ۱ (۴۵٪): رشد حفظ می‌شود، تورم چسبنده می‌ماند.

در این سناریو، بازدهی‌های کوتاه‌مدت همچنان متمایل به افزایش خواهند بود، دلار حمایت می‌شود و سهام به‌جای سقوط، بیشتر وارد فاز چرخش می‌شود؛ به‌طوری که کیفیت و بخش‌های دفاعی نسبت به سیکلیکال‌های عمیق‌تر ترجیح داده می‌شوند.

سناریوی ۲ (۳۰٪): رشد نرم می‌شود، تورم کاهش می‌یابد.

این وضعیت از فضای ریسک‌پذیرتر حمایت می‌کند، فشار صعودی دلار را کاهش می‌دهد و در نرخ‌ها به نفع شیب‌گیری صعودی منحنی خواهد بود، زیرا بازارها دوباره احتمال سیاست آسان‌تر در ادامه را مطرح می‌کنند.

سناریوی ۳ (۲۵٪): رشد تضعیف می‌شود در حالی که تورم چسبنده می‌ماند.

این دشوارترین ترکیب برای دارایی‌های ریسکی است. این سناریو به‌طور فزاینده‌ای رنگ‌وبوی رکود تورمی پیدا می‌کند: سهام تحت فشار، انعطاف سیاستی محدود، و کالاها همچنان نسبتاً حمایت‌شده.

به نظر می‌رسد بازار همچنان بیش از همه بر مبنای سناریوی ۱ قیمت‌گذاری شده است؛ به این معنا که تأیید سناریوی ۲ یا ۳ می‌تواند حرکات نامتقارن‌تری را در میان دارایی‌ها نسبت به آنچه بسیاری از سرمایه‌گذاران اکنون انتظار دارند، رقم بزند. این موضوع به‌ویژه در نرخ‌ها و ارزها صادق است، جایی که موقعیت‌گیری‌ها فشرده و نسبت به شگفتی‌های حاشیه‌ای بسیار حساس به نظر می‌رسد.

احساسات و پوزیشن گیری: تعادل شکننده

به نظر می‌رسد موقعیت‌گیری بازار همچنان با کوتاه بودن مدت، ریسک‌پذیری محتاطانه و حساسیت بالا به شگفتی‌ها سازگار است. پوشش‌های هفتگی بازار و گزارش‌های گسترده‌تر نیز به بازاری اشاره دارند که تحت فشار بازدهی‌های بالاتر، نگرانی‌های تورمی ناشی از انرژی و ضعف اعتماد قرار گرفته است. این شرایط یک تعادل شکننده ایجاد می‌کند: معامله‌گران به‌طور گسترده برای رکود پوزیشنی نگرفته‌اند، اما در عین حال برای یک سناریوی شتاب‌گیری دوباره و تمیز نیز با اطمینان بالا وارد بازار نشده‌اند. در چنین پس‌زمینه‌ای، حتی یک افت ملایم در داده‌های رشد می‌تواند بازقیمت‌گذاری قابل‌توجهی ایجاد کند.

تحریف ناشی از پایان فصل و تعطیلات

یک پیچیدگی تاکتیکی این است که هفته با اثر جریان‌های پایان فصل آغاز می‌شود و با تعطیلی بازار در جمعه خوب پایان می‌یابد. تقویم تعطیلات NYSE نشان می‌دهد که بازار سهام آمریکا در جمعه ۳ آوریل تعطیل است، در حالی که برنامه تعطیلات SIFMA نیز بسته شدن زودهنگام ساعت ۱۲ ظهر به وقت شرق آمریکا را برای بازار درآمد ثابت در همان روز نشان می‌دهد. این یعنی گزارش اشتغال روز جمعه ممکن است واکنش هم‌زمان و شفافی در همه دارایی‌ها ایجاد نکند و بخشی از تعدیل واقعی بازار ممکن است به شرایط نقدشوندگی ضعیف یا به جلسه بعدی، زمانی که بازارهای نقدی به‌طور کامل بازگشایی می‌شوند، منتقل شود.

معامله‌گران در وهله اول باید چه چیزی را زیر نظر بگیرند؟

شفاف‌ترین سیگنال‌های اولیه این هفته همچنان بازدهی‌های کوتاه‌مدت، جهت دلار، ثبات نفت و چرخش فاکتوری در بازار سهام هستند. اگر بازدهی‌ها به افزایش ادامه دهند، در حالی که دلار قوی بماند و نفت نیز بالا بماند، بازار همچنان در حال معامله بر اساس تم پایداری تورم / رشد مقاوم است. اما اگر داده‌های سخت به‌طور معناداری نرم شوند و همین سیگنال‌های میان‌دارایی شروع به چرخش کنند، روایت می‌تواند به‌سرعت به سمت اعتبارسنجی رشد برای یک کندی اقتصادی تغییر کند. در عمل، این یعنی حرکت اول احتمالاً در بازار اوراق و ارز رخ می‌دهد و سپس بازار سهام پس از آن‌که بازار اوراق قرضه تصمیم خود را گرفت، واکنش نشان می‌دهد.