چشم‌انداز اقتصادی اقتصادهای نوظهور در جولای ۲۰۲۶ | رشد اقتصادی، تورم، بانک‌های مرکزی و بازارهای مالی

چشم‌انداز اقتصادی اقتصادهای نوظهور در جولای ۲۰۲۶: تاب‌آوری داخلی در برابر شرایط محدودکننده مالی جهانی

اقتصادهای نوظهور جولای را با بنیادهای اقتصادی قوی‌تر، اما ریسک‌های خارجی پایدار آغاز می‌کنند

اقتصادهای نوظهور وارد جولای ۲۰۲۶ می‌شوند، در حالی که بنیادهای اقتصادی داخلی آن‌ها نسبت به ابتدای سال تقویت شده است، اما چشم‌انداز کلی همچنان نامتوازن بوده و به شدت تحت تأثیر شرایط مالی جهانی قرار دارد. ژوئن نشان داد که چندین اقتصاد بزرگ نوظهور توانسته‌اند با وجود محیط بین‌المللی پرنوسان، رشد اقتصادی خود را حفظ کنند، ذخایر ارزی را بهبود بخشند، تورم را کنترل کنند و از شرایط بهتر تجارت خارجی یا بازار کار بهره‌مند شوند. با این حال، تقویت دلار آمریکا، افزایش بازدهی اوراق بدهی خزانه‌داری آمریکا، انتظارات مبنی بر حفظ سیاست پولی انقباضی توسط فدرال رزرو، نوسانات قیمت انرژی، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و اصلاح شدید سهام فناوری آسیا همچنان اعتماد سرمایه‌گذاران را محدود کرده است.

موضوع اصلی این چشم‌انداز، واگرایی میان اقتصادهای نوظهور است. این اقتصادها دیگر به‌عنوان یک گروه واحد حرکت نمی‌کنند. کشورهایی که از تقاضای داخلی قوی، ذخایر ارزی مناسب، صادرات متنوع، تورم کنترل‌شده و چارچوب‌های سیاست‌گذاری معتبر برخوردار هستند، در موقعیت بهتری برای جذب شوک‌های خارجی قرار دارند. در حال حاضر، هند، مالزی، برزیل و برخی اقتصادهای جنوب شرق آسیا بیش از سایرین این ویژگی‌ها را دارند. در مقابل، اقتصادهایی که همچنان با تورم بالا، ترازهای خارجی ضعیف‌تر، نیاز زیاد به تأمین مالی خارجی یا وابستگی شدید به بازارهای پرنوسان کالاهای پایه روبه‌رو هستند، همچنان آسیب‌پذیر باقی می‌مانند.

بنابراین، انتظار می‌رود جولای نیز ماهی انتخابی برای سرمایه‌گذاران باشد، نه آغاز یک رشد فراگیر در بازارهای اقتصادهای نوظهور. عوامل بنیادی هر کشور اهمیت بیشتری پیدا خواهند کرد، اما شرایط نقدینگی جهانی، مسیر دلار آمریکا، سیاست‌های فدرال رزرو، بازدهی اوراق خزانه‌داری، قیمت نفت و تحولات ژئوپلیتیکی همچنان مهم‌ترین محرک‌های بازار خواهند بود.

چشم‌انداز کلی شاخص‌های اقتصادی اقتصادهای نوظهور

رشد اقتصادی

انتظار می‌رود رشد اقتصادی در میان اقتصادهای نوظهور همچنان مثبت، اما نامتوازن باقی بماند. این اقتصادها در سال ۲۰۲۶ همچنان سریع‌تر از اقتصادهای پیشرفته رشد خواهند کرد؛ رشدی که از جمعیت رو به افزایش، سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی، توسعه صنعتی، تنوع‌بخشی زنجیره‌های تأمین و تقاضای داخلی نسبتاً قوی در چند اقتصاد بزرگ حمایت می‌شود.

هند همچنان یکی از قوی‌ترین اقتصادهای بزرگ نوظهور است. اقتصاد این کشور در سه‌ماهه چهارم سال ۷.۸ درصد نسبت به سال قبل رشد کرد که بالاتر از پیش‌بینی ۷.۲ درصدی بود، در حالی که رشد سالانه تولید ناخالص داخلی از ۶.۵ درصد به ۷.۷ درصد افزایش یافت. شرایط اعتباری نیز مطلوب باقی ماند و رشد وام‌دهی بانکی به ۱۷.۷ درصد رسید. این ارقام نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری، بخش خدمات، مصرف و فعالیت‌های مالی همچنان موتور اصلی رشد اقتصاد هند هستند.

چین همچنان مهم‌ترین اقتصاد تأثیرگذار بر چشم‌انداز کلی اقتصادهای نوظهور است، اما مسیر رشد آن محتاطانه‌تر شده است. تولیدات راهبردی، سرمایه‌گذاری مرتبط با هوش مصنوعی، توسعه صنعت نیمه‌رسانا و صادرات همچنان از اقتصاد حمایت می‌کنند، اما مصرف خانوار، بازار مسکن و اعتماد بخش خصوصی همچنان ضعیف باقی مانده‌اند. عملکرد اقتصاد چین فراتر از مرزهای این کشور اهمیت دارد، زیرا بر تجارت آسیا، زنجیره‌های تأمین صنعتی، تقاضای جهانی کالاهای پایه و تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های اقتصادهای نوظهور اثر مستقیم می‌گذارد.

برزیل نیز با شاخص‌های داخلی نسبتاً مطلوب وارد جولای می‌شود. نرخ بیکاری این کشور در ماه می از ۵.۸ درصد به ۵.۶ درصد کاهش یافت و از درآمد خانوار و مصرف داخلی حمایت کرد. همچنین سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به ۷.۹۷ میلیارد دلار رسید که بالاتر از پیش‌بینی ۵.۷۵ میلیارد دلاری بود و به تأمین مالی کسری حساب جاری کمک کرد.

جنوب شرق آسیا تصویری متفاوت اما عموماً مقاوم ارائه می‌دهد. مالزی از رشد بسیار قوی صادرات بهره‌مند شده، تایلند همچنان از ذخایر ارزی قابل توجه برخوردار است و فیلیپین رشد مطلوب تولیدات صنعتی را ثبت کرده است. در مقابل، داده‌های تولیدات صنعتی سنگاپور ضعیف‌تر از انتظار بوده و نشان می‌دهد کاهش تقاضای جهانی همچنان یک ریسک مهم برای اقتصادهای وابسته به صادرات است.

مهم‌ترین محدودیت رشد اقتصادهای نوظهور همچنان شرایط مالی خارجی است. افزایش هزینه‌های تأمین مالی، محدود شدن ورود سرمایه خارجی و کند شدن تجارت جهانی احتمالاً مانع از شتاب‌گیری رشد اقتصادهای نوظهور در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ خواهد شد.

چشم‌انداز تورم

تورم در بخش بزرگی از اقتصادهای نوظهور روندی کاهشی پیدا کرده است که بخش عمده آن به کاهش قیمت نفت خام پس از فروکش کردن تنش‌های خاورمیانه مربوط می‌شود. کاهش قیمت انرژی هزینه حمل‌ونقل، قیمت نهاده‌های تولید، فشار بر هزینه‌های انرژی و هزینه واردات را کاهش داده است. این تحول به‌ویژه برای اقتصادهای واردکننده انرژی مانند هند، چین، ترکیه، تایلند، فیلیپین، کره جنوبی و بسیاری از کشورهای جنوب شرق آسیا بسیار مثبت ارزیابی می‌شود.

قیمت نفت در ژوئن نوسانات شدیدی را تجربه کرد. نفت برنت تا ۹۵.۰۲ دلار در هر بشکه و نفت WTI تا ۹۲.۳۳ دلار در هر بشکه در ۱۱ ژوئن افزایش یافت؛ زیرا بازارها نگران اختلال طولانی‌مدت در تنگه هرمز بودند. اما در ادامه، امیدها به توافق میان آمریکا و ایران، بازگشایی تنگه هرمز و برقراری آتش‌بس میان اسرائیل و حزب‌الله باعث کاهش قابل توجه صرف ریسک ژئوپلیتیکی شد. در نتیجه، قیمت نفت برنت به محدوده ۸۰.۳۸ دلار و سپس حدود ۷۲ تا ۷۳ دلار کاهش یافت، در حالی که نفت WTI ابتدا به حدود ۷۷.۵۴ دلار و سپس به زیر ۷۰ دلار رسید.

این تغییر، چشم‌انداز تورمی اقتصادهای واردکننده انرژی را به‌طور محسوسی بهبود بخشید. با این حال، این مزیت همچنان شکننده است. هرگونه حمله جدید به خطوط کشتیرانی، شکست مذاکرات یا اختلال مجدد در تنگه هرمز می‌تواند دوباره صرف ریسک انرژی را افزایش دهد.

با وجود این روند کلی، وضعیت تورم در میان اقتصادهای نوظهور همچنان بسیار متفاوت است. مالزی تورم سالانه ۲.۰ درصدی را ثبت کرد که اندکی پایین‌تر از پیش‌بینی ۲.۱ درصدی بود، در حالی که تورم ماهانه از ۰.۴۰ درصد به ۰.۱۰ درصد کاهش یافت. در تایلند نیز تورم سالانه به ۲.۷۹ درصد کاهش یافت که بسیار پایین‌تر از انتظار ۳.۹۰ درصدی بود و تورم هسته در سطح ۰.۹۲ درصد کنترل شد.

فیلیپین کاهش قابل توجه تورم سالانه به ۶.۸ درصد را ثبت کرد که کمتر از پیش‌بینی ۷.۵ درصدی بود و شاخص قیمت مصرف‌کننده در مقیاس ماهانه ۰.۵ درصد کاهش یافت. با این حال، تورم هسته به ۴.۱ درصد افزایش یافت که نشان می‌دهد فشارهای بنیادی قیمت همچنان از بین نرفته‌اند.

در تایوان، تورم سالانه از ۱.۷۴ درصد به ۲.۲۰ درصد افزایش یافت و احتمال حفظ رویکرد محتاطانه بانک مرکزی را تقویت کرد. ترکیه همچنان با شدیدترین فشار تورمی در میان اقتصادهای اصلی نوظهور مواجه است. تورم ماهانه به ۱.۷۱ درصد و تورم سالانه به ۳۲.۶۱ درصد رسید، در حالی که تورم تولیدکننده ۲۸.۹۳ درصد ثبت شد.

آرژانتین نیز همچنان با تورم ساختاری بالا روبه‌رو است. اگرچه فروش خرده‌فروشی ۲۱.۵ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت، اما بخش بزرگی از این رشد اسمی احتمالاً ناشی از افزایش قیمت‌ها بوده است، نه رشد واقعی مصرف.

در مجموع، تورم در بسیاری از اقتصادهای نوظهور نسبت به ماه‌های قبل محدودتر شده است، اما این روند در همه کشورها یکسان نیست. بانک‌های مرکزی همچنان قیمت انرژی، نرخ ارز، قیمت مواد غذایی، دستمزدها و بازارهای جهانی کالاهای پایه را به‌دقت دنبال خواهند کرد.

چشم‌انداز تولید و فعالیت‌های صنعتی

شرایط بخش تولید در اقتصادهای نوظهور همچنان به‌طور کلی مطلوب ارزیابی می‌شود، به‌ویژه در اقتصادهای آسیایی که بر فناوری متمرکز هستند. صادرات محصولات الکترونیکی، تولید نیمه‌رساناها، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، هزینه‌کردهای مرتبط با هوش مصنوعی و گسترش اعتبارات داخلی همچنان از فعالیت‌های صنعتی حمایت می‌کنند.

با این حال، اصلاح قیمت سهام شرکت‌های فناوری و نیمه‌رسانا در آسیا طی ماه ژوئن نشان داد که حتی برخورداری از چشم‌انداز قوی صنعتی نیز تضمین‌کننده ثبات بازار سهام نیست. کره جنوبی یکی از شدیدترین اصلاح‌ها را تجربه کرد. شاخص KOSPI در مقطعی تا ۶ درصد سقوط کرد و در دوره‌ای دیگر نیز ۵.۸۱ درصد کاهش یافت. سهام Samsung Electronics و SK Hynix پس از رشد قابل توجه ناشی از رونق هوش مصنوعی، با فشار فروش سنگینی مواجه شدند.

این اصلاح ناشی از سیو سود، ارزش‌گذاری‌های بالا، کاهش اشتهای ریسک جهانی و نگرانی‌ها درباره حاشیه سود صنعت نیمه‌رسانا بود. همچنین اظهاراتی مبنی بر اینکه شرکت‌های بزرگ فناوری کره جنوبی باید بخش بیشتری از سود حاصل از هوش مصنوعی را میان کارکنان و تأمین‌کنندگان توزیع کنند، نگرانی سرمایه‌گذاران را افزایش داد.

تایوان همچنان از روند بلندمدت هوش مصنوعی و نیمه‌رساناها بهره‌مند است. ذخایر ارزی این کشور از ۶۰۲.۴۹ میلیارد دلار به ۶۰۵.۰۷ میلیارد دلار افزایش یافت که ثبات مالی خارجی را تقویت می‌کند. با این حال، بازار سهام فناوری‌محور تایوان همچنان نسبت به خروج سرمایه خارجی و اصلاح ارزش‌گذاری‌ها حساس باقی مانده است.

مالزی همچنان از قدرت بخش تولید و صادرات بهره می‌برد. صادرات این کشور ۴۵.۳ درصد نسبت به سال قبل رشد کرد که بسیار بالاتر از پیش‌بینی ۳۲.۴ درصدی و رشد قبلی ۳۷.۳ درصدی بود. این روند از تولیدات صنعتی و تراز تجاری کشور حمایت می‌کند.

فیلیپین نیز عملکرد مطلوبی در بخش تولیدات صنعتی داشت و تولیدات صنعتی آن در ماه آوریل ۱۴.۷ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت.

در مقابل، داده‌های صنعتی سنگاپور کمتر از انتظار بود. تولیدات صنعتی در ماه می ۱۳.۰ درصد نسبت به سال قبل رشد کرد که کمتر از پیش‌بینی ۱۷.۰ درصدی و رشد قبلی ۱۶.۵ درصدی بود. همچنین تولیدات صنعتی در مقیاس ماهانه ۰.۷ درصد کاهش یافت، در حالی که بازار انتظار ۲.۰ درصد رشد را داشت. این موضوع نشان می‌دهد که با وجود حفظ رشد سالانه، شتاب فعالیت کارخانه‌ای کاهش یافته است.

به‌طور کلی، انتظار می‌رود تولیدات صنعتی همچنان در اقتصادهایی که از صادرات الکترونیک، سرمایه‌گذاری زیرساختی و سرمایه‌گذاری داخلی بهره می‌برند، قوی باقی بماند. با این حال، کاهش تقاضا از سوی اقتصادهای پیشرفته و ادامه نوسانات در بازار جهانی فناوری همچنان مهم‌ترین ریسک‌های این بخش محسوب می‌شوند.

چشم‌انداز تجارت خارجی

تجارت خارجی همچنان یکی از مهم‌ترین عوامل حمایت‌کننده اقتصادهای نوظهور است.

مالزی بهترین عملکرد تجاری را در میان اقتصادهای بررسی‌شده ثبت کرد. مازاد تجاری این کشور به ۴۰.۴۰ میلیارد افزایش یافت که بسیار بالاتر از پیش‌بینی ۲۳.۲۰ میلیاردی و رقم قبلی ۲۹.۲۰ میلیاردی بود. واردات ۱۴.۱ درصد رشد کرد که کمتر از پیش‌بینی ۱۵.۵ درصدی و رشد قبلی ۲۰.۰ درصدی بود، در حالی که صادرات رشد بسیار قدرتمندی را تجربه کرد.

هند همچنان از صادرات خدمات و ذخایر ارزی قابل توجه خود حمایت می‌شود. ذخایر ارزی این کشور طی ژوئن ابتدا به ۶۸۲.۳۲ میلیارد دلار افزایش یافت، سپس تا ۶۷۱.۶۳ میلیارد دلار کاهش پیدا کرد و در ادامه اندکی به ۶۷۲.۵۹ میلیارد دلار بازگشت.

چین همچنان مهم‌ترین اقتصاد تجاری در میان اقتصادهای نوظهور است. عملکرد صادرات، تولید و صنعت این کشور تأثیر مستقیمی بر تقاضای منطقه‌ای، مصرف کالاهای پایه و فعالیت زنجیره‌های تأمین جهانی دارد.

برزیل همچنان از صادرات کالاهای کشاورزی و مواد خام بهره‌مند است، اگرچه کسری حساب جاری این کشور از ۱.۷۷ میلیارد دلار به ۳.۱۹ میلیارد دلار افزایش یافت؛ هرچند این رقم بهتر از پیش‌بینی ۴.۱۶ میلیارد دلاری بود. سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی قوی همچنان بخش مهمی از این کسری را تأمین مالی می‌کند.

در مقابل، وضعیت تجاری مکزیک تضعیف شد. مازاد تجاری این کشور از ۴.۵۲۰ میلیارد به ۲.۲۵۹ میلیارد کاهش یافت و مازاد تجاری دلاری نیز از ۲.۹۹۶ میلیارد دلار به ۰.۶۳۸ میلیارد دلار رسید. اقتصاد مکزیک همچنان وابستگی زیادی به رشد اقتصادی آمریکا و زنجیره‌های تأمین آمریکای شمالی دارد و به همین دلیل نسبت به تغییرات در اقتصاد آمریکا و سیاست‌های تجاری این کشور بسیار حساس است.

در صورتی که رشد اقتصاد جهانی در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ تثبیت شود، تجارت خارجی می‌تواند همچنان از اقتصادهای نوظهور حمایت کند. با این حال، کاهش تقاضا در اقتصادهای پیشرفته یا بازگشت تنش‌های تجاری می‌تواند به سرعت بر اقتصادهای صادرات‌محور فشار وارد کند.

چشم‌انداز ارزهای اقتصادهای نوظهور

بازار ارز همچنان آسیب‌پذیرترین بخش چشم‌انداز اقتصادهای نوظهور محسوب می‌شود.

دلار آمریکا در طول ماه ژوئن تقویت شد؛ زیرا داده‌های اشتغال و تورم آمریکا انتظارات برای ادامه سیاست انقباضی فدرال رزرو را افزایش داد. در مقاطعی، بازارها احتمال بیش از ۸۰ درصد برای یک افزایش دیگر نرخ بهره آمریکا در ادامه سال ۲۰۲۶ را قیمت‌گذاری کردند. شاخص دلار آمریکا از سطح ۱۰۰ عبور کرد و در ادامه به نزدیکی بالاترین سطح ۱۳ ماه اخیر رسید.

این شرایط چندین پیامد برای اقتصادهای نوظهور داشت. هزینه بدهی‌های دلاری افزایش یافت، تأمین مالی خارجی گران‌تر شد، ریسک خروج سرمایه بیشتر شد و بانک‌های مرکزی فضای کمتری برای کاهش نرخ بهره پیدا کردند.

در بازار ارز، نرخ USD/CNH ۰.۳ درصد افزایش یافت، USD/KRW ۰.۱ درصد رشد کرد و USD/SGD نیز ۰.۳ درصد بالا رفت، در حالی که بات تایلند و روپیه اندونزی نیز در دوره‌هایی تحت فشار قرار گرفتند. در مقابل، USD/INR نسبتاً باثبات باقی ماند.

کشورهایی که از ذخایر ارزی قوی‌تر و ترازهای خارجی مناسب‌تری برخوردار هستند، از جمله هند، مالزی، تایلند و برزیل، توان بیشتری برای مقابله با فشار ناشی از دلار دارند. با این حال، حتی این اقتصادها نیز در صورت افزایش شدید بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا همچنان آسیب‌پذیر خواهند بود.

برای آنکه ارزهای اقتصادهای نوظهور بتوانند وارد یک روند پایدار تقویت شوند، سه شرط ضروری است: کاهش بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا، تضعیف دلار آمریکا و ادامه بهبود شاخص‌های بنیادی داخلی. در ژوئن، تنها شرط سوم در برخی کشورها مشاهده شد، اما دو عامل نخست همچنان فراهم نبودند.

از این رو، چشم‌انداز ارزهای اقتصادهای نوظهور در جولای همچنان خنثی تا متمایل به نزولی ارزیابی می‌شود.

چشم‌انداز بانک‌های مرکزی

انتظار می‌رود بانک‌های مرکزی اقتصادهای نوظهور در طول جولای همچنان رویکردی محتاطانه و وابسته به داده‌ها داشته باشند.

کاهش قیمت نفت چشم‌انداز تورمی را بهبود بخشیده و تا حدی فضای بیشتری برای کاهش نرخ بهره ایجاد کرده است. با این حال، بانک‌های مرکزی همچنان باید دلار آمریکا، سیاست‌های فدرال رزرو و ریسک خروج سرمایه را در نظر بگیرند. کاهش سریع نرخ بهره در شرایطی که نرخ‌های بهره آمریکا همچنان بالا باقی مانده‌اند، می‌تواند باعث تضعیف ارزهای داخلی و بازگشت تورم وارداتی شود.

بانک مرکزی هند نرخ بهره پایه را در ۵.۲۵ درصد حفظ کرد، در حالی که نسبت ذخیره قانونی بانک‌ها در ۳.۰۰ درصد و نرخ ریپو معکوس در ۳.۳۵ درصد بدون تغییر باقی ماند. این تصمیم نشان‌دهنده اعتماد به رشد داخلی و در عین حال احتیاط نسبت به ریسک‌های خارجی بود.

بانک مرکزی روسیه نرخ بهره را از ۱۴.۵۰ درصد به ۱۴.۲۵ درصد کاهش داد، اما این کاهش کمتر از انتظار بازار برای رسیدن به ۱۴.۰۰ درصد بود. این اقدام از روبل حمایت کرد، اما همچنان شرایط مالی داخلی را نسبتاً انقباضی نگه داشت.

ترکیه نیز احتمالاً از کاهش قیمت نفت سود خواهد برد، اما تورم بالا و حساسیت نرخ ارز همچنان فضای سیاست‌گذاری را محدود می‌کند. در تایوان نیز افزایش تورم احتمال حفظ رویکرد محتاطانه بانک مرکزی را تقویت کرده است.

در مجموع، انتظار می‌رود بانک‌های مرکزی اقتصادهای نوظهور در جولای همچنان به سمت حمایت تدریجی از رشد حرکت کنند، نه آغاز یک چرخه گسترده کاهش نرخ بهره.

چشم‌انداز کشورهای مهم

• هند

هند همچنان یکی از قوی‌ترین اقتصادهای نوظهور محسوب می‌شود. رشد اقتصادی بالا، تقاضای اعتباری مناسب، ذخایر ارزی قابل توجه و کاهش قیمت نفت از روپیه و تراز حساب جاری حمایت می‌کنند. رشد ۱۷.۷ درصدی وام‌دهی بانکی نیز نشان می‌دهد فعالیت اقتصادی داخلی همچنان قدرتمند است، هرچند رشد سپرده‌ها از ۱۲.۲ درصد به ۱۲.۰ درصد کاهش یافته که ممکن است در آینده هزینه تأمین مالی بانک‌ها را افزایش دهد.

مهم‌ترین ریسک‌های هند عبارت‌اند از افزایش دوباره قیمت نفت، ادامه تقویت دلار آمریکا و رشد بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا. با وجود این، هند همچنان جذاب‌ترین بازار سهام در میان اقتصادهای بزرگ نوظهور محسوب می‌شود.

• چین

اقتصاد چین در حال تثبیت است، اما همچنان تحت فشار عوامل خارجی قرار دارد. بازار سهام سرزمین اصلی چین در مقاطعی عملکرد نسبتاً مطلوبی داشت و از خوش‌بینی نسبت به هوش مصنوعی و صنایع راهبردی حمایت شد، در حالی که شاخص هانگ‌سنگ و دارایی‌های برون‌مرزی چین آسیب‌پذیرتر باقی ماندند.

نرخ USD/CNH ۰.۳ درصد افزایش یافت که نشان‌دهنده حساسیت یوان به تقویت دلار آمریکا است. کاهش قیمت نفت به کاهش هزینه واردات چین کمک می‌کند، اما افت قیمت مس تصویر متفاوتی ارائه می‌دهد. قیمت مس در بورس فلزات لندن ۰.۹ درصد کاهش یافت و به ۱۳,۵۸۲.۳۳ دلار در هر تن رسید و قراردادهای مس آمریکا نیز ۱ درصد افت کردند و به ۶.۳۰ دلار به ازای هر پوند رسیدند.

داده‌های اقتصادی چین در جولای، به‌ویژه تولید ناخالص داخلی، تولیدات صنعتی، خرده‌فروشی، سرمایه‌گذاری دارایی ثابت، تجارت خارجی، نرخ وام پایه و شاخص‌های مدیران خرید، همچنان مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده چشم‌انداز کل اقتصادهای نوظهور خواهند بود.

• مالزی

مالزی همچنان یکی از بهترین ترکیب‌های رشد تجارت خارجی و تورم کنترل‌شده را در میان اقتصادهای نوظهور ارائه می‌دهد. رشد ۴۵.۳ درصدی صادرات، افزایش مازاد تجاری و تورم نسبتاً پایین از رینگیت و بازار سهام این کشور حمایت می‌کنند. با این حال، مهم‌ترین عامل محدودکننده همچنان تقویت دلار آمریکا و شرایط سخت‌تر مالی جهانی است.

• تایلند

تایلند همچنان از پشتوانه خارجی قدرتمندی برخوردار است. ذخایر ارزی این کشور در طول ژوئن بین ۲۸۷.۵ میلیارد دلار و ۲۸۲.۶ میلیارد دلار در نوسان بود، در حالی که حجم قراردادهای سوآپ تقریباً در محدوده ۲۲.۴ تا ۲۲.۸ میلیارد دلار باقی ماند.

کاهش نرخ تورم و افت قیمت نفت از اقتصاد تایلند حمایت می‌کند، هرچند شاخص SET با ۱.۰۵ درصد کاهش به ۱,۵۴۲.۱۶ واحد رسید که نشان‌دهنده احتیاط سرمایه‌گذاران است.

• فیلیپین

اقتصاد فیلیپین ترکیبی از رشد قوی تولیدات صنعتی و تداوم فشارهای تورمی هسته را نشان می‌دهد. کاهش تورم سالانه یک تحول مثبت محسوب می‌شود، اما تورم هسته ۴.۱ درصدی همچنان فضای بانک مرکزی برای کاهش نرخ بهره را محدود می‌کند. ذخایر ارزی نیز اندکی کاهش یافته و به ۱۰۴.۰۰ میلیارد دلار رسیده است.

• سنگاپور

فعالیت مصرف‌کنندگان در سنگاپور بهبود یافته و فروش خرده‌فروشی ۵.۴ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است، اما سرعت رشد ماهانه کاهش پیدا کرده است. در مقابل، تولیدات صنعتی کمتر از انتظار بود که نگرانی‌هایی را درباره صادرات الکترونیک و تقاضای جهانی ایجاد کرده است.

• ترکیه

ذخایر ارزی ترکیه در طول ژوئن به‌طور محسوسی بهبود یافت. ذخایر ناخالص ارزی از ۵۳.۱۲ میلیارد دلار به ۵۹.۵۱ میلیارد دلار افزایش یافت و شاخص ذخایر خالص نیز از ۴۵.۰۷ درصد به ۵۲.۰۱ درصد رسید. شاخص اعتماد بخش تولید به ۱۰۳.۵ و نرخ بهره‌برداری از ظرفیت تولید به ۷۴.۵ درصد افزایش یافت.

با وجود این پیشرفت‌ها، تورم همچنان مهم‌ترین چالش اقتصاد ترکیه باقی مانده است. چشم‌انداز بازارهای ترکیه همچنان به روند کاهش تورم، تقویت ذخایر ارزی، ثبات لیر و شرایط تأمین مالی خارجی وابسته خواهد بود.

• برزیل

برزیل از بازار کار قدرتمند، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی مناسب و تقاضای داخلی نسبتاً مطلوب بهره می‌برد. رئال برزیل و بازار سهام این کشور از نظر بنیادی در وضعیت نسبتاً مثبتی قرار دارند، هرچند نوسانات بازار کالاهای پایه و تقویت دلار آمریکا همچنان ریسک‌های اصلی محسوب می‌شوند.

• مکزیک

کاهش مازاد تجاری چشم‌انداز کوتاه‌مدت پزوی مکزیک را تا حدی تضعیف کرده است. اقتصاد این کشور همچنان وابستگی بالایی به رشد اقتصادی آمریکا، فعالیت‌های صنعتی آمریکای شمالی و سیاست‌های تجاری واشنگتن دارد. بنابراین، چشم‌انداز مکزیک برای جولای همچنان خنثی تا محتاطانه ارزیابی می‌شود.

• روسیه

روسیه همچنان نرخ‌های بهره بالا و شرایط مالی نسبتاً انقباضی را حفظ کرده است. ذخایر ارزی این کشور از ۷۴۹.۷ میلیارد دلار به ۷۲۹.۳ میلیارد دلار کاهش یافته است. کاهش محدود نرخ بهره از روبل حمایت می‌کند، اما در مقابل، رشد اقتصادی را محدود نگه می‌دارد.

• آرژانتین

اگرچه فروش خرده‌فروشی آرژانتین از نظر اسمی رشد قابل توجهی را ثبت کرده است، اما این رشد الزاماً به معنای افزایش واقعی مصرف نیست، زیرا اقتصاد این کشور همچنان با تورم بسیار بالا مواجه است. سیاست مالی، سیاست پولی و مدیریت نرخ ارز همچنان مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده عملکرد بازارهای آرژانتین خواهند بود.

• آفریقای جنوبی

ذخایر ارزی آفریقای جنوبی اندکی کاهش یافت و ذخایر خالص به ۷۳.۴۶۷ میلیارد دلار و کل ذخایر به ۷۶.۵۸ میلیارد دلار رسید. راند آفریقای جنوبی همچنان نسبت به تغییرات بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا، دلار، قیمت کالاهای پایه و جریان سرمایه خارجی حساس باقی مانده است.

مهم‌ترین تحولات تاکنون در جولای

مهم‌ترین تحول مثبت آغاز جولای، کاهش قیمت نفت بوده است. این موضوع چشم‌انداز تورم، تراز حساب جاری و قدرت خرید مصرف‌کنندگان را در بسیاری از اقتصادهای واردکننده انرژی بهبود بخشیده است.

در مقابل، مهم‌ترین عامل منفی همچنان قدرت دلار آمریکا است. ادامه انتظارات مبنی بر حفظ سیاست انقباضی فدرال رزرو باعث شده ورود سرمایه به بازارهای نوظهور محدود بماند و بانک‌های مرکزی فضای کمتری برای کاهش نرخ بهره داشته باشند.

نوسانات بخش فناوری نیز همچنان یکی از موضوعات مهم بازارها است. اگرچه سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی و نیمه‌رساناها همچنان از محرک‌های بلندمدت رشد محسوب می‌شود، اما سرمایه‌گذاران نسبت به ارزش‌گذاری شرکت‌های این بخش محتاط‌تر شده‌اند.

همچنین اگرچه تنش‌های ژئوپلیتیکی نسبت به اوج بحران خاورمیانه کاهش یافته، اما همچنان به‌طور کامل برطرف نشده است. هرگونه اختلال جدید در مسیرهای کشتیرانی یا صادرات انرژی می‌تواند به سرعت روند بهبود اخیر را معکوس کند.

مهم‌ترین داده‌ها و رویدادهای پیش‌رو در جولای

چین همچنان مهم‌ترین کانون توجه بازارها خواهد بود. انتشار داده‌های تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه دوم، تولیدات صنعتی، خرده‌فروشی، سرمایه‌گذاری دارایی ثابت، تجارت خارجی، تصمیم نرخ وام پایه و شاخص‌های مدیران خرید می‌تواند مسیر کلی بازارهای اقتصادهای نوظهور را تعیین کند.

در هند، بازارها انتشار تورم، شاخص قیمت عمده‌فروشی، تولیدات صنعتی، تجارت خارجی، رشد اعتبارات بانکی، ذخایر ارزی و شاخص‌های مدیران خرید را دنبال خواهند کرد. انتظار می‌رود هند همچنان یکی از سریع‌ترین اقتصادهای بزرگ جهان از نظر رشد باقی بماند.

در برزیل، داده‌های تورم، فروش خرده‌فروشی، تولیدات صنعتی، بازار کار و وضعیت مالی دولت نشان خواهد داد که آیا قدرت تقاضای داخلی همچنان حفظ شده است یا خیر.

در مکزیک نیز انتشار تورم، تولیدات صنعتی، فروش خرده‌فروشی و تجارت خارجی اهمیت زیادی خواهد داشت، زیرا اقتصاد این کشور ارتباط نزدیکی با اقتصاد آمریکا دارد.

در ترکیه، بازارها بر تورم، شاخص قیمت تولیدکننده، حساب جاری، تولید صنعتی، تصمیمات بانک مرکزی و ذخایر ارزی تمرکز خواهند کرد تا میزان پیشرفت روند تثبیت اقتصاد را ارزیابی کنند.

در جنوب شرق آسیا نیز داده‌های تورم و تجارت مالزی، تولید ناخالص داخلی و تولیدات صنعتی سنگاپور، تورم و تجارت تایلند، تورم فیلیپین و داده‌های بخش خارجی اندونزی از مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی خواهند بود.

انتظارات بازار

بازار سهام اقتصادهای نوظهور

چشم‌انداز بازارهای سهام خنثی تا متمایل به صعودی ارزیابی می‌شود.

اقتصادهایی که از رشد داخلی قوی، ذخایر ارزی مناسب، بازار کار باثبات و تراز خارجی مطلوب برخوردار هستند، احتمالاً عملکرد بهتری خواهند داشت. هند همچنان جذاب‌ترین بازار سهام در میان اقتصادهای بزرگ نوظهور محسوب می‌شود، در حالی که مالزی و برزیل نیز از موقعیت نسبتاً مطلوبی برخوردار هستند.

در مقابل، بازارهای فناوری آسیا اگرچه از دیدگاه بلندمدت همچنان جذاب هستند، اما احتمال ادامه نوسانات شدید در آن‌ها وجود دارد.

بازار اوراق قرضه

چشم‌انداز بازار اوراق قرضه خنثی است.

کاهش تورم از بازار اوراق حمایت می‌کند، اما بازدهی بالای اوراق خزانه‌داری آمریکا همچنان مانع ورود گسترده سرمایه خارجی شده و فضای کاهش سریع نرخ بهره را محدود می‌کند.

بازار ارز

چشم‌انداز ارزهای اقتصادهای نوظهور همچنان خنثی تا متمایل به نزولی باقی می‌ماند، زیرا دلار آمریکا همچنان مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده روند نرخ ارز است.

اقتصادهایی که ذخایر ارزی بالاتر و وضعیت خارجی مناسب‌تری دارند، احتمالاً عملکرد بهتری نسبت به سایر کشورها خواهند داشت، در حالی که اقتصادهای وابسته به تأمین مالی خارجی همچنان در معرض نوسانات بیشتر قرار دارند.

بازار کالاهای پایه

چشم‌انداز نفت برای اقتصادهای نوظهور در مجموع خنثی ارزیابی می‌شود. قیمت‌های پایین‌تر نفت به اقتصادهای واردکننده انرژی کمک می‌کند، اما ریسک‌های ژئوپلیتیکی همچنان مانع از کاهش بیشتر قیمت‌ها می‌شود.

برای فلزات صنعتی، چشم‌انداز خنثی تا متمایل به صعودی است. سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، توسعه هوش مصنوعی و فعالیت‌های تولیدی همچنان از تقاضای میان‌مدت حمایت می‌کنند، هرچند روند تقاضای داخلی چین همچنان مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده بازار فلزات خواهد بود.

مهم‌ترین ریسک‌ها

مهم‌ترین ریسک‌های پیش‌روی اقتصادهای نوظهور در جولای عبارت‌اند از:

• افزایش بیش از انتظار تورم آمریکا
• موضع انقباضی‌تر فدرال رزرو
• تقویت بیشتر دلار آمریکا
• تشدید دوباره تنش‌های خاورمیانه
• اختلال مجدد در تنگه هرمز
• انتشار داده‌های ضعیف‌تر از انتظار از اقتصاد چین
• ادامه اصلاح سهام فناوری و هوش مصنوعی
• کاهش رشد تجارت جهانی

جمع‌بندی

اقتصادهای نوظهور در حالی وارد جولای ۲۰۲۶ می‌شوند که بنیادهای اقتصادی داخلی آن‌ها نسبت به ماه‌های ابتدایی سال تقویت شده است. تورم در بسیاری از کشورها کاهش یافته، قیمت انرژی افت کرده، بازارهای کار همچنان مقاوم مانده‌اند و تعدادی از اقتصادهای بزرگ همچنان از رشد مناسب تجارت، سرمایه‌گذاری و اعتبارات برخوردار هستند.

با این حال، شرایط مالی جهانی همچنان بزرگ‌ترین چالش این اقتصادها محسوب می‌شود. دلار قوی، بازدهی بالای اوراق خزانه‌داری آمریکا، سیاست انقباضی فدرال رزرو و ریسک‌های ژئوپلیتیکی همچنان نقدینگی جهانی را محدود می‌کنند.

اقتصادهایی که از تقاضای داخلی قوی، صادرات متنوع، ذخایر ارزی مناسب، تورم کنترل‌شده و سیاست‌گذاری محتاطانه برخوردار هستند، احتمالاً عملکرد بهتری خواهند داشت. در حال حاضر، هند، مالزی و برزیل در بهترین موقعیت قرار دارند، در حالی که چین همچنان مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده چشم‌انداز کلی اقتصادهای نوظهور از طریق تأثیرگذاری بر تجارت جهانی، بازار کالاهای پایه، تولیدات صنعتی و احساسات سرمایه‌گذاران باقی می‌ماند.

در مجموع، انتظار می‌رود جولای ماهی با فرصت‌های انتخابی باشد، نه آغاز یک رشد فراگیر در بازارهای نوظهور. تا زمانی که شرایط پولی آمریکا تسهیل نشود، دلار تضعیف نگردد و ریسک‌های ژئوپلیتیکی بیشتر کاهش پیدا نکند، عملکرد بازارهای نوظهور همچنان بر اساس ویژگی‌های هر کشور و نه به‌عنوان یک گروه واحد تعیین خواهد شد.

پرسش های متداول

۱. چشم‌انداز کلی اقتصادهای نوظهور در جولای ۲۰۲۶ چگونه است؟

انتظار می‌رود اقتصادهای نوظهور در جولای ۲۰۲۶ همچنان از بنیادهای اقتصادی نسبتاً قوی، کاهش تدریجی تورم و بازار کار باثبات برخوردار باشند. با این حال، دلار قوی آمریکا، بازدهی بالای اوراق خزانه‌داری و ریسک‌های ژئوپلیتیکی همچنان مانع شکل‌گیری یک روند صعودی فراگیر در بازارها می‌شوند.

۲. کدام اقتصادهای نوظهور بهترین عملکرد را خواهند داشت؟

هند همچنان یکی از قوی‌ترین اقتصادهای بزرگ نوظهور محسوب می‌شود و از رشد بالای تولید ناخالص داخلی، تقاضای داخلی قدرتمند و رشد مناسب اعتبارات بانکی بهره می‌برد. مالزی و برزیل نیز به دلیل عملکرد مطلوب تجارت خارجی و بهبود شرایط اقتصادی داخلی در موقعیت مناسبی قرار دارند.

۳. مهم‌ترین ریسک‌های اقتصادهای نوظهور در جولای ۲۰۲۶ چیست؟

مهم‌ترین ریسک‌ها شامل تقویت بیشتر دلار آمریکا، افزایش نرخ‌های بهره آمریکا، انتشار داده‌های ضعیف از اقتصاد چین، تشدید دوباره تنش‌های خاورمیانه، افزایش قیمت نفت، کاهش رشد تجارت جهانی و ادامه اصلاح سهام فناوری و نیمه‌رساناها است.

۴. چرا اقتصاد چین برای اقتصادهای نوظهور اهمیت دارد؟

چین نقش کلیدی در تولید جهانی، تقاضای کالاهای پایه و تجارت منطقه‌ای دارد. داده‌های اقتصادی این کشور بر صادرات آسیا، تولید صنعتی، قیمت کالاهای پایه، احساسات سرمایه‌گذاران و عملکرد کلی اقتصادهای نوظهور تأثیر مستقیم می‌گذارند.

۵. سیاست‌های فدرال رزرو چگونه بر اقتصادهای نوظهور اثر می‌گذارند؟

افزایش نرخ‌های بهره آمریکا معمولاً باعث تقویت دلار، افزایش هزینه تأمین مالی، کاهش ورود سرمایه به بازارهای نوظهور و محدود شدن توان بانک‌های مرکزی این کشورها برای کاهش نرخ بهره می‌شود.

۶. چرا قیمت نفت برای اقتصادهای نوظهور اهمیت دارد؟

کاهش قیمت نفت به اقتصادهای واردکننده انرژی کمک می‌کند تا تورم کاهش یابد، تراز تجاری بهبود پیدا کند و رشد اقتصادی تقویت شود. در مقابل، اقتصادهای صادرکننده نفت ممکن است با کاهش درآمدهای صادراتی روبه‌رو شوند.

۷. چشم‌انداز ارزهای اقتصادهای نوظهور چگونه است؟

چشم‌انداز ارزها خنثی تا متمایل به نزولی است، زیرا روند آن‌ها همچنان به دلار آمریکا، بازدهی اوراق خزانه‌داری و میزان ریسک‌پذیری سرمایه‌گذاران جهانی وابسته است.

۸. سرمایه‌گذاران در جولای باید کدام داده‌های اقتصادی را دنبال کنند؟

سرمایه‌گذاران باید داده‌های تولید ناخالص داخلی، تولیدات صنعتی، خرده‌فروشی و شاخص‌های مدیران خرید چین، تورم و تولید صنعتی هند، بازار کار برزیل، تورم ترکیه، داده‌های تجاری جنوب شرق آسیا و همچنین اظهارات و تصمیمات فدرال رزرو را با دقت دنبال کنند.

۹. انتظار می‌رود کدام بخش‌ها عملکرد بهتری داشته باشند؟

بخش‌های فناوری، زیرساخت‌های هوش مصنوعی، نیمه‌رساناها، تولیدات پیشرفته، پروژه‌های زیرساختی و صنایع صادرات‌محور همچنان از جذاب‌ترین بخش‌ها در میان‌مدت محسوب می‌شوند، هرچند نوسانات بازار همچنان بالا خواهد بود.

۱۰. چشم‌انداز کلی سرمایه‌گذاری در اقتصادهای نوظهور چیست؟

چشم‌انداز سرمایه‌گذاری به‌طور کلی مثبت اما انتخابی است. اقتصادهایی که از رشد داخلی قوی، ذخایر ارزی مناسب، تورم کنترل‌شده و صادرات متنوع برخوردار هستند، احتمالاً عملکرد بهتری خواهند داشت، در حالی که اقتصادهای آسیب‌پذیرتر نسبت به شوک‌های خارجی ممکن است همچنان با نوسانات بیشتری مواجه شوند.