چشم‌انداز اقتصاد ایالات متحده برای ۲۰۲۶: بررسی روندهای ۲۰۲۵ و پیش‌بینی‌های سال آینده

بررسی ۲۰۲۵: تاب‌آوری، تلاقی سیاست‌ها و زمینه‌سازی برای فرود نرم

سال ۲۰۲۵ چگونه آغاز شد: تداوم حرکت پایان ۲۰۲۴ و اصطکاک ابتدای سال

سال با حفظ قدرتی که در پایان ۲۰۲۴ شکل گرفته بود آغاز شد. رشد تولید ناخالص داخلی واقعی در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۴ به‌لطف مصرف‌کنندگان قوی، بالاتر بود، در حالی‌که سرمایه‌گذاری تجاری ضعیف و کاهش تورم تدریجی بود. عدم قطعیت در سیاست‌ها – به‌ویژه سیاست تجاری – باعث شد واردات و خریدها پیش از اعمال احتمالی تعرفه‌ها، با پیش خرید شدن ها افزایش بیشتری کند. این موضوع تفسیر تقاضا را پیچیده و خطر تورمی ایجاد کرد که سیاست پولی را محتاط نگه داشت، حتی زمانی که برخی شاخص‌های تورم کاهش یافتند.

داده‌های ابتدای ۲۰۲۵: سیگنال‌های متناقض و نشانه‌های سردی

• بازار کار همچنان شغل ایجاد می‌کرد اما سرعت جذب نیرو کاهش یافت، بیکاری در ادامه سال افزایش یافت و شرکت‌ها محتاطانه رفتار کردند.
• تورم کاهش یافت اما هنوز بالاتر از هدف بود؛ هزینه‌های خدمات و مسکن بالا بود و تعرفه‌های جدید می‌توانست فشار قیمت‌ها را دوباره افزایش دهد.
• مصرف‌کنندگان موتور اصلی رشد باقی ماندند، اما شاخص‌های اعتماد و برخی آمارهای خرده‌فروشی ضعف نشان دادند و حساسیت به قیمت و نرخ بهره بیشتر شد.

سه‌ماهه اول: کاهش رشد و نویز در داده‌ها

تا مارس، داده‌ها نشان‌دهنده مقاومت همراه با محدودیت‌های بیشتر بودند. انتظار برای رشد همچنان مثبت بود، اما تورم ناراحت‌کننده و عدم قطعیت درباره اقدامات تجاری افزایش یافت. تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه اول به‌طور سالانه کاهش یافت و فروش نهایی داخلی به‌شدت افت کرد. نوسانات واردات و کسری‌های تجاری اعداد را منحرف کرد و تشخیص روند واقعی رشد را دشوار ساخت. این کاهش یک سقوط تقاضا نبود بلکه دوره‌ای بود که داده ها تحت تأثیر پیش‌خرید ناشی از تعرفه و نوسان موجودی‌ها قرار گرفت.

سه‌ماهه دوم: نوسان بازار و بازگشت همراه با ملاحظات

در سه‌ماهه دوم، اقتصاد کلان و بازارها از یکدیگر جدا و سپس دوباره همسو شدند:

• سهام به‌خاطر اخبار تعرفه و ترس از رکود افت شدیدی داشت اما با عقب‌نشینی یا تأخیر برخی تهدیدها و بازگشت رهبری سهام هوش مصنوعی رشد کرد.
•  داده‌ها متضادتر شد: شاخص‌های تولید و منطقه‌ای واگرایی نشان دادند، خدمات مقاوم ماند، مسکن به نرخ‌های بهره حساس بود داده‌های مصرفی بین قوت و احتیاط در نوسان بود.

رشد تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه دوم به‌شدت بازگشت، اما بخش زیادی از این بهبود ناشی از تغییر در واردات بود. این یعنی بازگشت بیشتر انعکاس عوامل فنی بود تا شتاب‌گیری تقاضای داخلی، و روایت را شکل داد که رشد سرفصل می‌تواند قوی به‌نظر برسد، در حالی‌که رشد بنیادی به‌تدریج خنک می‌شود.

تابستان: نشانه‌های سردی در بازار کار، خدمات مقاوم و نوسان در سیاست پولی

از ژوئن تا اوت، اولین ترک‌ها در حرکت بازار کار و مصرف‌کننده ظاهر شد – افزایش درخواست‌های بیکاری، کاهش استخدام‌های خصوصی و ضعف در بخش‌هایی از مصرف واقعی – همراه با کمبود نیرو و بخش‌هایی که همچنان قوی بودند. تا اواخر تابستان، روایت به سمت ترکیبی قابل شناسایی از فرود نرم تغییر کرد:

• تورم نسبت به سال قبل کمتر شد، اما حل نشد و خطر انتقال هزینه‌ها و تعرفه‌ها تکرار شد.
• عالیت خدمات بهتر از تولید بود و رشد را تثبیت کرد در حالی‌که شاخص‌های بخش کالا نوسان داشتند.
• مسکن در برخی نقاط مقاوم بود اما با عدم توانایی خرید و نرخ‌های بالای وام محدود شد و مانع از رونق گسترده شد.

لحن سیاست پولی «مکث با گزینه» بود. فدرال رزرو وابسته به داده بود و با وجود خطرات تورمی از اقدام تند خودداری می‌کرد، اما به‌طور فزاینده مجبور بود سردی رشد و بازار کار را در برابر این خطرات بسنجد.

سپتامبر: فعالیت قوی می‌ماند اما بازار کار روی مرز حرکت می‌کند

در سپتامبر فعالیت عموی اقتصاد همچنان قوی بود – شاخص‌های خدمات در محدوده توسعه قرار داشت، هزینه‌های خرده‌فروشی محکم بود و برآوردهای لحظه‌ای رشد بالا بود – در حالی‌که بازار کار پیامی محتاطانه‌تر می‌داد. افزایش حقوق ناچیز بود، بیکاری بالا رفت و نیروی محرکه استخدام بدون موج اخراج کاهش یافت. سردی بدون ترک به خط پایه تبدیل شد و روایت به سمت مسیر تسهیل در اواخر سال، مشروط به ادامه کاهش تورم، متمایل شد.

اکتبر: نشانه‌های فرود نرم و شوک مالی ناشی از تعطیلی دولت

اکتبر ماهی بود که «روی کاغذ فرود نرم» توصیف شد: تورم کاهش یافت، خدمات پایدار ماند و تولید به‌طور موقتی تثبیت شد. در همان زمان تعطیلی دولت آمریکا از ۱ اکتبر تا ۱۲ نوامبر ۲۰۲۵ فعالیت را مختل کرد. این شوک مالی اهمیت داشت، زیرا حاشیه خطا را کاهش داد، احتمال شکاف داده و تفسیر نادرست را افزایش داد و نوسان واکنش سیاست گذاری را بیشتر کرد.

نوامبر: مقاومت همراه با خستگی رو به رشد

داده‌های نوامبر مقاومت شگفت‌انگیزی نشان دادند و در عین حال کاهش سرعت رشد را آشکار کردند:

1. رشد مبتنی بر خدمات ادامه یافت و تولید ضعیف باقی ماند.
2. بازار کار بیشتر معتدل شد بدون فشارهای سبک رکودی.
3. مصرف‌کنندگان به هزینه کردن ادامه دادند اما اعتماد کاهش یافت و استفاده از وام افزایش یافت.
4. بازارها انتظار خود از فدرال رزرو را تهاجمی‌تر بازتنظیم کردند و نوسان در دارایی‌های مختلف ایجاد شد.

پایان ۲۰۲۵: کاهش روشن‌تر تورم و زمینه‌سازی برای فرود نرم

دسامبر وضعیت نهایی را تثبیت کرد: کاهش تورم پایدارتر به‌نظر رسید، انتظارات تورمی کاهش یافت و روایت فرود نرم تقویت شد. شتاب مصرف واقعی صاف شد، مسکن به نرخ‌ها حساس باقی ماند و تولید ناهموار بود. شرایط مالی نشان‌دهنده باور بود که فدرال رزرو می‌تواند از حالت توقف به سمت تسهیل حرکت کند، اگرچه محتاط باقی ماند: خطرات تورمی، شگفتی‌های ناشی از تعرفه‌ها، ضعف مصرف‌کننده و نوسانات ناشی از شوک‌های مالی/سیاسی همچنان در رادار بودند.

پنج نقطه عطف ۲۰۲۵

１. نیروی به ارث رسیده از اواخر ۲۰۲۴:  مصرف‌کنندگان چرخه را به جلو پیش بردند.

２. عدم قطعیت تعرفه ها و شرایط تجاری متغیر پنهان بود، داده‌های مصرف و تجارت را منحرف کرد و خطر تورم را افزایش داد.

３.رشد بنیادی حتی زمانی که ارقام سرفصل بهبود یافتند، کاهش یافت، به‌ویژه زمانی که نوسانات واردات بر محاسبات تولید خالص داخلی غالب بود.

４. بازار کار از حالت قوی به سردی تدریجی تغییر کرد – کاهش استخدام و افزایش درخواست‌ها بدون موج گسترده اخراجی ها.

５. تا پایان سال، کاهش تورم به اندازه‌ای بهبود یافت که راه را برای تسهیل سیاست های پولی باز کرد، در حالی‌که تقاضا شکننده‌تر شده بود.

برداشت نهایی از  ۲۰۲۵:  چه بود و چه پیامدهایی برای ۲۰۲۶ دارد

ماه به ماه، اقتصاد آمریکا سال ۲۰۲۵ را با حرکت آغاز کرد و بخش زیادی از سال را صرف عبور از عدم قطعیت‌های سیاستی و داده‌های با نویز و نوسان بالا کرد. مصرف‌کنندگان تثبیت‌کننده اصلی باقی ماندند، خدمات بهتر از تولید عمل کرد و تورم به‌تدریج بهبود یافت، اما ویژگی‌های سیکل پایانی واضح‌تر شد: کاهش سرعت استخدام، اعتماد شکننده، مسکن حساس به نرخ بهره و نوسان‌های دوره‌ای بازار با با تیترهای خبری فدرال رزرو و شرایط تجاری. تا دسامبر داده‌ها به ترکیبی از فرود نرم اشاره کردند: رشد همچنان مثبت، تورم پایین تر و انتظارات سیاست گذاری پولی به سمت تسهیل حرکت کرد، در حالی‌که خطراتی از جمله تعرفه‌ها، ضعف مصرف‌کننده و شوک‌های مالی/سیاسی باقی ماند.

چشم‌انداز اقتصاد ایالات متحده برای ۲۰۲۶: انتظارات کلان اقتصادی

رشد، تورم، اشتغال و نرخ‌ها

اکثر پیش‌بینی‌های نهادی برای ۲۰۲۶ رشدی متوسط و کاهش تورم انتظار دارند. فدرال رزرو رشد واقعی تولید ناخالص داخلی را حدود ۲٫۳ درصد (فصلی) برآورد می‌کند و صندوق بین‌المللی پول عددی نزدیک ۲ درصد می‌بیند. تورم اندازه‌گیری‌شده با PCE انتظار می‌رود به حدود ۲٫۴ درصد نزدیک شود و تورم قیمت مصرف‌کننده در محدوده میانی ۲ درصد باقی بماند. رشد ادامه می‌یابد اما با سرعتی محدود، زیرا رونق ایجاد شده پس از گذری از رکود پاندمی کاهش یافته است.

پیش‌بینی می‌شود بیکاری اندکی افزایش یابد و در اواخر ۲۰۲۶ حدود ۴٫۴ تا ۴٫۵ درصد باشد. استخدام احتمالاً کاهش می‌یابد و تخمین زده می‌شود حدود ۵۰ هزار شغل در ماه ایجاد شود و این نشان‌دهنده پایان «احتکار نیروی کار» است. این سردی نباید مانند جهش رکودی در بیکاری باشد، بلکه بازگشت به نرخ پایدار بلندمدت خواهد بود. رشد دستمزدها ممکن است با کاهش فشار بازار کار تعدیل شود و به کاهش تورم کمک کند.

انتظار می‌رود تورم بیشتر کاهش یابد اما تا ۲۰۲۶ به‌طور کامل به هدف بازنگردد. پس از جهش در ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳، افزایش قیمت‌ها در ۲۰۲4–۲۵ معتدل شد؛ توافق این است که کاهش تورم ادامه می‌یابد و تورم PCE در محدوده میانی ۲ درصد (یا حدود ۳ درصد CPI) باقی می‌ماند. اجزای چسبنده مانند اجاره مسکن و خدمات ممکن است تورم را در بیشتر سال بالاتر از ۳ درصد نگه دارند. خبر خوب این است که تورم در مسیر درست حرکت می‌کند، اما عادی‌سازی به سمت ۲ درصد به احتمال زیاد تدریجی خواهد بود.

انتظار می‌رود نرخ بهره در ۲۰۲۶ کاهش یابد، زیرا فدرال رزرو از مبارزه با تورم به سمت تسهیل ملایم حرکت می‌کند. پس از افزایش نرخ‌ها به بیش از ۵ درصد در ۲۰۲۳ و آغاز کاهش‌ها در ۲۰۲۵، پیش‌بینی میانگین فدرال نرخ وجوه فدرال را حدود ۳٫۴ درصد در پایان ۲۰۲۶ قرار می‌دهد. بسیاری از تحلیلگران انتظار دارند در ۲۰۲۶ یک یا دو کاهش نرخ پس از چندین کاهش در ۲۰۲۵ انجام شود و این نشان‌دهنده حرکت از حالت محدودکننده به نرخ بی‌طرف نزدیک ۳ درصد است. بازده اوراق بلندمدت ممکن است با کاهش تورم تثبیت یا کمی کاهش یابد. هزینه‌های وام‌گیری به سطح بسیار پایین پیش از ۲۰۲۰ بازنخواهد گشت؛ اتفاق نظر این است که عصر نرخ‌های نزدیک صفر به پایان رسیده است.

روندهای بخشی: فناوری و بخش مالی

فناوری

فناوری همچنان بخش برجسته‌ای است که خوش‌بینی به ۲۰۲۶ را تحریک می‌کند. هوش مصنوعی و سرمایه‌گذاری گسترده‌تر در فناوری به‌عنوان محرک‌های اصلی اقتصاد دیده می‌شوند. هزینه‌های سرمایه‌ای در زمینه هوش مصنوعی – از مراکز داده تا نرم‌افزار – انتظار می‌رود بهره‌وری و رشد را افزایش دهد. غول‌های فناوری بازار سهام را به اوج تاریخی رسانده‌اند و سرمایه‌گذاران معتقدند این دستاوردها می‌تواند با سرعتی معتدل ادامه یابد. حتی ناظران محتاط نیز به ظرفیت تحول‌آفرین AI اذعان دارند و معتقدند چشم‌پوشی از آن ممکن نیست.

با این حال، ارزش‌گذاری‌ها بالاست و برخی نگران "حباب  AI"  هستند. نظرسنجی‌هایی از مشتریان نهادی ترکیدن حباب فناوری را به‌عنوان خطر اصلی ۲۰۲۶ برجسته می‌کند. پس از رشد چند ساله، هر ناامیدی در پذیرش AI یا درآمدها می‌تواند اصلاح شدید ایجاد کند. حتی مؤسسات بدبین نیز به‌دلیل سرمایه‌گذاری‌های عظیم در AI نسبت به سهام بی‌طرف می‌مانند. به‌طور کلی، انتظار می‌رود بخش فناوری – با انگیزه  AI، رایانش ابری و خودکارسازی – عملکرد بهتری داشته باشد، اما سرمایه‌گذاران مراقب علائم افراط خواهند بود.

من معتقد هستم که AI بهره‌وری را افزایش می‌دهد و اجازه می‌دهد با نیروی کار ثابت، خروجی بیشتر شود. اخراج‌ها ممکن است کمتر شود و در عوض درآمدها افزایش و کیفیت زندگی بهبود یابد. با این حال، نیاز به انرژی حیاتی است: تأمین انرژی AI به منابع تجدیدپذیر و غیرتجدیدپذیر نیاز دارد و این چالش‌های ژئوپولیتیکی جدید ایجاد می‌کند. با وجود خوش‌بینی نسبت به AI باید دقت کرد که کسب بازده‌های خیلی بالا در ۲۰۲۶ نامشخص است؛ سرمایه‌گذاران باید قبل از تصمیم‌گیری، شرکت‌ها را به‌دقت بررسی کنند.

بخش مالی

چشم‌انداز بخش مالی برای ۲۰۲۶ ناهمگون است. محیط سیاستی دوستانه‌تر – کاهش نرخ‌ها و مقررات سبک‌تر – باید به نفع بانک‌ها و وام‌دهندگان باشد. بسته‌های مالی جدید مانند «قانون زیبا و بزرگ» شامل کاهش مالیات کسب‌وکارهاست که بار مالیاتی شرکت‌ها را تا ۲۰۲۶–۲۷ کاهش می‌دهد و سود بانک‌ها را افزایش می‌دهد. شیب تندتر منحنی بازده (کاهش نرخ‌های کوتاه‌مدت، نرخ‌های بلندمدت حدود ۴ درصد) حاشیه سود خالص بهره را بهبود می‌دهد. انتظار می‌رود کاهش مقررات به ریسک‌پذیری و وام‌دهی بانک‌ها و مؤسسات موازی کمک کند.

با این حال، اگر شرایط اقتصاد کلان بدتر شود، خطراتی وجود دارد. تورم پایدار می‌تواند کاهش نرخ‌ها را محدود و هزینه تأمین مالی را برای مدت بیشتری بالا نگه دارد. در یک سناریوی رکود تورمی خفیف (رشد کند، تورم چسبنده)، بانک‌ها ممکن است با زیان‌های اعتباری بالاتر روبه‌رو شوند. اهرم اضافی در بخش‌هایی از سیستم مالی، به‌ویژه در اعتبار خصوصی و بانکداری سایه، اگر نقدینگی کاهش یابد می‌تواند مشکل‌ساز شود. افزایش نرخ نکول وام‌های مصرفی (کارت اعتباری، خودرو) از هم اکنون نگرانی ایجاد کرده است. به‌طور کلی، بخش مالی در ۲۰۲۶ با وضعیت بهتری نسبت به یک سال قبل سال را شروع می کند، اما سرنوشت آن به مسیر تورم و سیاست فدرال رزرو بستگی دارد. در سناریوی فرود نرم، بانک‌ها باید به خوبی از عهده برآیند؛ در صورت رکود تورمی یا رکود واقعی، آنان از اولین بخش‌هایی خواهند بود که آسیب می‌بینند.

ضعف جهانی در تقاضای مصرف‌کننده در چین، ژاپن، منطقه یورو و بریتانیا باعث کاهش سفارش‌های کارخانه ای و کندی تولید و مسکن شده است. اقتصاد و سیستم مالی در آستانه یک نقطه عطف به نظر می‌رسد که شاید نیازمند سیاست‌های حمایتی بیشتری باشد. ممکن است دولت‌ها و بانک‌های مرکزی ناچار به تحریک تقاضا شوند و این فشار به مؤسسات مالی می‌تواند آنان را مجبور به سرمایه‌گذاری در حوزه‌های جدید کند. سودآوری ممکن است در نیمه نخست ۲۰۲۶ پایین بماند اما در اواخر سال بهبود یابد. باید محتاط باقی ‌ماند و توصیه می‌کنم از شرط‌بندی‌های بزرگ خودداری کنید.

بازارها و حساسات: دلار، سهام و دیدگاه سرمایه‌گذاران

دلار آمریکا (USD)

انتظار می‌رود دلار آمریکا در ۲۰۲۶ پس از چند سال قدرت، تضعیف شود. با کاهش نرخ‌ها توسط فدرال رزرو و ثبات رشد جهانی، دلار باید به روند نزولی خود از سال ۲۰۲۵ ادامه دهد. با این حال، اگر اقتصاد آمریکا به‌طور قابل توجهی بهتر عمل کند یا بانک‌های مرکزی دیگر نیز نرخ‌ها را کاهش دهند، دلار ممکن است حمایت شود. من شخصا اعتقاد دارم که دلار در سناریوی جنگ تجاری اندکی ضعیف می‌شود، اما شوک‌های بزرگ می‌توانند روند را معکوس کنند. سیاست‌گذاران مالی در کاخ سفید ترجیح می‌دهند دلار متعادل باشد – به‌اندازه‌ای قوی که اعتبار را حفظ کند و به‌اندازه‌ای ضعیف که صادرات را حمایت نماید. البته باید دقت نیز داشت که روند حرکت ارزهای اصلی دیگر بر شاخص دلار تأثیر می‌گذارد؛ برلی سال پیش رو، محدوده ۹۷–۹۸ محتمل ترین بازه برای شاخص دلار به نظر می‌رسد.

بازار سهام

سهام با خوش‌بینی محتاطانه وارد ۲۰۲۶ می‌شود. پس از سالی پررونق در ۲۰۲۵، تحلیلگران بازدهی مثبت اما معتدل‌تر انتظار دارند. ترکیبی از رشد مناسب، کاهش تورم و کاهش نرخ‌های فدرال معمولاً به نفع سهام است. برخی بانک‌ها پیش‌بینی می‌کنند شاخص S&P ۵۰۰ تا اواخر ۲۰۲۶ حدود ۱۴ درصد دیگر افزایش یابد و استدلال می‌کنند که بازار گاوی می‌تواند با رشد درآمدها، بهره‌وری ناشی از AI و سیاست‌های محرک ادامه یابد. درآمد شرکت‌های آمریکایی انتظار می‌رود ۱۰–۱۵ درصد رشد کند که فضای بیشتری برای رشد سهام فراهم می‌کند. انتظار می‌رود بازار های سهام آمریکا به‌دلیل رهبری فناوری و حمایت‌های سیاستی بهتر از دیگر مناطق عمل کند.

اما نگرانی‌های مربوط به ارزش‌گذاری این خوش‌بینی را تعدیل می‌کند. پس از سه سال رشد قوی، ارزش‌گذاری‌ها بالا و NASDAQ گران به نظر می رشد. دیدگاه اجماع تأکید دارد بسیاری از سهام گران به نظر می‌رسند و فاصله نرخ بهره و اوراق اعتباری بسیار کم است و فضای اشتباه محدود است. اگر تورم طبق انتظار کاهش نیابد یا فدرال رزرو کاهش نرخ‌ها را متوقف کند، بازده‌های بالاتر می‌تواند نسبت قیمت به درآمد سهام را تحت فشار قرار دهد. خطر احتمالی حباب AI بالاست – اگر ترکیده شود، شاخص‌های فناوری سنگین سقوط خواهند کرد. عدم قطعیت‌های ژئوپولیتیکی و سیاستی مانند جنگ‌های تجاری، انتخابات و تغییر رهبری فدرال رزرو نیز بر احساسات حاکم بر بازار سایه می‌اندازد. سرمایه‌گذاران خوش‌بین اما محتاط هستند.

انتظار می‌رود NASDAQ و بخش‌های فناوری‌محور همچنان پیشرو باشند، اگرچه مشارکت گسترده‌تر بازار ممکن است شکل گیرد. سود ۲۰۲۵ عمدتاً بر دوش چند سهم بزرگ فناوری بود؛ ۲۰۲۶ می‌تواند شاهد مشارکت بیشتر سهام چرخه‌ای، صنعتی و شرکت‌های کوچک/متوسط باشد. مزایای AI تنها شامل غول‌ها نمی‌شود؛ نیمه‌هادی‌ها، نرم‌افزار و حتی شرکت‌های سنتی که در خودکارسازی سرمایه‌گذاری می‌کنند نیز بهره می‌برند. سناریوی «Goldilocks» می‌تواند بیشتر بخش‌ها را سبز کند، در حالی‌که رکود تورمی یا رکود واقعی به سهام چرخه‌ای و مالی آسیب می‌زند و حتی فناوری را تحت فشار قرار می‌دهد.

به سرمایه‌گذاران توصیه می‌شود بین شاخص‌های گسترده بازار و برخی سهام خاص تنوع ایجاد کنند. تمرکز بر شرکت‌های فناوری که در ۲۰۲۵ عملکرد خوبی نداشتند، در حالی‌که از طریق شاخص‌ها در سهام بزرگ سرمایه‌گذاری کرده‌اند، می‌تواند توازن ایجاد کند. شناسایی شرکت‌های صنعتی کم‌ارزش می‌تواند پایداری ببخشد. کاهش تأکید بر سهام بخش مالی ممکن است ریسک را کاهش داده و سرمایه‌گذاران را برای سناریوهای مختلف بازار آماده کند.

شاخص‌های کلیدی اقتصاد که در سال ۲۰۲۶ باید بیشتر توجه شوند!

بازار کار: اشتغال و بیکاری

قدرت بازار کار نشان‌دهنده دستیابی به فرود نرم است. پیش‌بینی می‌شود ماهانه بین ۳۰ هزار تا ۵۰ هزار شغل ایجاد شود که کمتر از سال‌های اخیر است. کاهش شدیدتر یا منفی شدن استخدام نشانه خطر رکود خواهد بود. انتظار می‌رود بیکاری به محدوده میانی ۴ درصد برسد؛ افزایش بالای ۵ درصد هشداردهنده است. نرخ مشارکت نیروی کار و رشد دستمزد نیز کلیدی است – بازار کار تا حدی ضعیف تر اما پایدار از روایت فرود نرم حمایت می‌کند، در حالی‌که افزایش ناگهانی بیکاری یا مارپیچ دستمزد-قیمت چشم‌انداز را تغییر می‌دهد. باید دقت داشت که تعریف کار با افزایش فریلنسری‌ها و کسب‌وکارهای کوچک که رسمی استخدام نشده‌اند اما همچنان در اقتصاد نقش دارند، تغییر کرده است. در چنین شرایطی نرخ بیکاری حدود ۴٫۵ درصد همچنان معادل اشتغال کامل محسوب می‌شود.

شاخص‌های تورم CPI و PCE

تمرکز در ۲۰۲۶ بر پیشرفت کاهش تورم است. شاخص‌های کلید شامل CPI عمومی و هسته و شاخص هسته PCE  مورد علاقه فدرال رزرو خواهد ماند. بازارها در صورت نزدیک شدن تورم به ۲ درصد تا اواخر ۲۰۲۶ خوشحال خواهند شد. اگر تورم بالای ۳ درصد ثابت بماند یا دوباره شتاب گیرد، فدرال رزرو ممکن است کاهش‌های برنانه ریزی شده نرخ بهره را بازنگری کند. بخش‌های چسبنده مانند خدمات هسته‌-ی بدون مسکن که عمدتاً از دستمزدها تاثیر مستقیم می گیرند، مورد توجه خواهند بود. مسیر اجاره به شرط تملک نیز مهم است، زیرا افزایش با تأخیر آن می‌تواند CPI هسته را تا میانه سال بالا نگه دارد. انتقال تعرفه‌ها یک متغیر ناشناخته است: افزایش قیمت‌ها ممکن است در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ به اوج برسد و سپس کاهش یابد. اگر قیمت کالاهای اساسی به‌طور غیرمنتظره‌ای به‌دلیل بهبود عرضه کاهش یابد یا اگر تعرفه‌ها لغو شود، تورم ممکن است کمتر از پیش‌بینی‌ها شود. برعکس، جهش قیمت کالاها یا فشار دستمزد می‌تواند روند کاهش را کندتر کند. گزارش‌های ماهانه CPI/PCE  از مهم‌ترین داده‌های مورد توجه برای تعیین حرکت بعدی فدرال رزرو خواهند بود.

شخصا اعتقاد دارم که محرک اصلی تورم در ۲۰۲۶ احتمالاً روند تقاضا خواهد بود نه هزینه‌های عرضه. کاهش تقاضایی که در ۲۰۲۵ از چین و ژاپن شروع شد و به اروپا و اقیانوسیه گسترش یافت، انتظار می‌رود در ۲۰۲۶ به اقتصاد آمریکا برسد و تورم را به هدف فدرال رزرو نزدیک‌تر کند. تحولات اخیر در ونزوئلا و ایران می‌تواند قیمت انرژی را کاهش دهد و این سیگنال مثبتی برای کنترل تورم است.

سیاست فدرال رزرو: نرخ‌ها و پیش بینی ها

اقدامات و پیام‌های فدرال رزرو شرایط مالی را شکل خواهد داد. نکات کلیدی شامل سرعت کاهش نرخ‌ها، پیام‌رسانی درباره تورم، انتقال رهبری (پایان دوره جرمی پاول در مه ۲۰۲۶) و انقباض ترازنامه است. اگر فدرال رزرو نشان دهد تورم هنوز مهار نشده است، ممکن است روند کاهش نرخ را متوقف یا کند کند. تغییر رهبری و احتمال دخالت سیاسی می‌تواند عدم قطعیت را افزایش دهد. انتقال روان و سیاست پایدار به بازارها اطمینان می‌دهد، در حالی‌که هر نشانه‌ای از تزلزل استقلال می‌تواند بازار اوراق را بی‌ثبات کند. روند انقباض ترازنامه نیز در صورت بدتر شدن شرایط قابل باز تنظیم شدن است.

 انتظار من این است که تنها یک کاهش نرخ بهره در نیمه اول ۲۰۲۶ رخ دهد و هر گونه تعدیل بیشتری به نیمه دوم موکول شود که رئیس جدید فدرال رزرو منصوب می‌شود. این انتصاب احتمالاً با اولویت‌های کاخ سفید همسو خواهد بود و به سیاستی متمایل‌تر به تسهیل اشاره دارد. کاهش دوم ممکن است در سپتامبر رخ دهد، اما کاهش سوم نامشخص است. انتظار می‌رود کمیته بازار آزاد نرخ‌ها را تا پایان سال حدود ۳٫۰۰–۳٫۲۵ درصد نگه دارد، زیرا کاهش بیشتر می‌تواند ریسک‌های سیستم مالی را افزایش دهد.

سیاست مالی و سیاست

تحولات مالی در رشد  اقتصاد در سال ۲۰۲۶ نقش دارد. قانون «لایحه زیبا و بزرگ» شامل کاهش مالیات و هزینه‌های زیرساختی است که در صورت اجرای سریع‌تر می‌تواند رشد را افزایش دهد. در مقابل، کسری بودجه بزرگ و افزایش انتشار اوراق بدهی ممکن است فشار بالایی بر نرخ‌های بلندمدت ایجاد کند. نزدیک شدن به انتخابات ۲۰۲۶ ممکن است عدم قطعیت سیاست گذاری ایجاد کند که بر اعتماد کسب‌وکارها، به‌ویژه در بخش‌های سلامت، فناوری و مالی تأثیر می‌گذارد. بنابراین سیاست مالی می‌تواند تلاش‌های فدرال رزرو را تقویت یا تضعیف کند.

اقتصاد در ۲۰۲۵ نزدیک کف‌های قبلی باقی ماند و حتی زمانی که تغییراتی رخ داد، اثر آن محدود بود. تا اواخر ۲۰۲۵ شرایط با سیاست‌های دولت جدید هماهنگ‌تر شد. این قانون انتظار می‌رود درآمد دولت از مالیات‌ها را کاهش دهد، در حالی‌که تعرفه‌ها می‌توانند از طریق افزایش درآمد این کاهش را جبران کنند. پرسش حیاتی این است که این درآمد چگونه تخصیص داده خواهد شد، به‌ویژه در زیرساخت‌های انرژی. بازارها به‌شدت بر AI متمرکزند، اما انرژی نیز کلیدی خواهد بود. احتمالاً دولت سرمایه‌گذاری در این بخش را افزایش داده و مشوق‌های مالیاتی برای جذب سرمایه‌گذاران ارائه خواهد کرد.

اعتماد و هزینه‌کرد مصرف‌کننده

مصرف‌کنندگان در ۲۰۲۵ مقاوم بودند، اما نظرسنجی‌های اعتماد با رفتار واقعی هزینه‌کرد متفاوت بود. شاخص‌های اعتماد به پایین‌ترین سطح در چند دهه اخیر رسیدند حتی زمانی که هزینه‌کرد همچنان ادامه داشت. در ۲۰۲۶، اینکه اعتماد بهبود یابد یا هزینه‌ها کاهش یابد تعیین‌کننده خواهد بود. شاخص‌های دانشگاه میشیگان و کنفرانس بورد را زیر نظر داشته باشید. پس‌انداز خانوار و شرایط اعتباری شاخص‌های مرتبطی هستند: افزایش نکول کارت‌های اعتباری یا کاهش پس‌انداز می‌تواند حاکی از کاهش مصرف باشد. روند درآمد قوی برای خانوارهای پردرآمد می‌تواند مصرف را ادامه دهد. فروش خودرو، فروش خرده‌فروشی و خرید خانه نیز سلامت مصرف را منعکس خواهد کرد. از آنجا که مصرف تقریباً ۷۰ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد، هر افت یا افزایش غیرمنتظره تأثیر مستقیم بر رشد خواهد داشت.

بهتر است یادآور ‌شوم که شاخص اعتماد مصرف‌کننده در اواخر ۲۰۲۵ به زیر ۱۰۰ سقوط کرد و فروش خرده‌فروشی روندی کند یافت. کاهش مشابه در دیگر اقتصادهای بزرگ، رشد کندتری برای آمریکا در ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد. دولت ترامپ بر فدرال رزرو فشار می‌آورد تا برای حمایت از کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان نرخ‌ها را کاهش دهد که ممکن است در نیمه دوم ۲۰۲۶ فروش خرده‌فروشی را پس از نیمه نخست محتاطانه تقویت کند.

خطرات ژئوپولیتیکی و ریسک های خارجی

سیاست تجاری و کانون‌های ژئوپولیتیکی همچنان حیاتی هستند. تعرفه‌ها تا حد زیادی باقی مانده‌اند و تنش‌های بیشتر با چین یا شرکای دیگر ممکن است رخ دهد. تغییرات در سیاست تعرفه بر تورم و بخش صادرات تأثیر خواهد گذاشت؛ توافق جدید می‌تواند رشد را افزایش دهد، در حالی‌که تعرفه‌های جدید خطر کاهشی به همراه دارد. فراتر از تجارت، جنگ در اوکراین، درگیری در خاورمیانه و تنش در شرق آسیا خطرات بازار انرژی و اعتماد جهانی هستند. افزایش قیمت نفت یا بدتر شدن امنیت جهانی می‌تواند وارد تورم آمریکا و احساس ریسک شود. سال ۲۰۲۶ را می توان سالی سیاسی برای رشد اقتصادی توصیف می‌کرد که در آن قدرت‌های بزرگ تلاش می‌کنند حوزه‌های نفوذ خود را در مناطقی مانند آسیای جنوب‌غربی، اوراسیا، خاورمیانه، آمریکای جنوبی و اروپا بازتعریف کنند. انتظار می‌رود این تحولات ژئوپولیتیکی به‌ویژه در نیمه نخست سال بیشتر مشهود باشد.

سناریو های محتمل: فرود نرم، صعودی، رکود تورمی و رکود

سناریوهای کلان برای ۲۰۲۶ چهار نتیجه ممکن را نشان می‌دهد:

·      سناریوی پایه (فرود نرم)

 رشد متوسط حدود ۲ درصد، تورم حدود ۲٫۵ تا ۳ درصد و کاهش ملایم نرخ‌های بهره. این سناریو امتداد اواخر ۲۰۲۵ است؛ محرک‌های مالی و کاهش نرخ‌های قبلی یک حمایت متوسط فراهم می‌کند. بیکاری به آرامی به محدوده میانی ۴ درصد افزایش می‌یابد و فدرال رزرو نرخ‌ها را به‌طور ملایم تا حدود ۳ درصد کاهش می‌دهد. شوک جدیدی رخ نمی‌دهد؛ تنش‌های تجاری به‌تدریج فروکش می‌کند و اقتصاد با تعرفه‌های موجود سازگار می‌شود. درآمد شرکت‌ها به‌طور متوسط رشد می‌کند و بازارها عملکرد نسبتاً خوبی دارند. احتمال این سناریو حدود ۴۵ درصد است.

·      سناریو صعودی  (Goldilocks)

 رشد قوی‌تر و کاهش سریع‌تر تورم. دستاوردهای بهره‌وری ناشی از AI زودتر نمایان می‌شود و خروجی را افزایش می‌دهد. بهبود عرضه اجازه می‌دهد رشد بدون ایجاد تورم بالاتر برود، بنابراین فدرال رزرو می‌تواند نرخ ها را سریع‌تر به حدود ۳ درصد کاهش دهد. محرک‌های مالی و اعتماد کسب‌وکار GDP را به ۲٫۵ تا ۳ درصد می‌رساند و تورم تا اواخر ۲۰۲۶ نزدیک ۲ درصد می‌شود. احتمال این سناریو ۲۰–۲۵ درصد است و برای بازارها بسیار مطلوب خواهد بود.

·      سناریو رکود تورمی خفیف

رشد ضعیف (۰ تا ۱ درصد) و تورم بالاتر از ۳ درصد. شوک‌های عرضه یا سیاستی مانند تعرفه‌های بالاتر و سیاست‌های محدودکننده مهاجرت رشد را کاهش و فشار قیمتی را افزایش می‌دهد. فدرال ممکن است مجبور شود کاهش‌ها را معکوس کند و نرخ‌ها را به بالای ۴ درصد ببرد تا تورم را مهار کند. بیکاری می‌تواند به بالای ۵ درصد برسد. این سناریو برای بازارها دردناک است؛ سهام و اوراق به‌طور همزمان افت می‌کنند. برخی احتمال رشد زیر ۱ درصد همراه با تورم پایدار را حدود ۳۰ درصد برآورد می‌کنند.

·      سناریو رکود

 گرچه احتمال پایین‌تری دارد، اما رکود کامل همچنان ممکن است اگر چند شوک همزمان رخ دهد. رشد منفی خواهد شد، تورم ممکن است کاهش یابد یا جهش کند و سیاست‌گذاران با انتخاب‌های دشوار روبه‌رو خواهند شد. بازارها احتمالاً به‌طور چشمگیری افت خواهند کرد.