چشم‌انداز اقتصاد آمریکا برای مارس ۲۰۲۶: رشد کندتر می‌شود، تورم چسبنده مانده، فدرال رزرو تغییری در سیاست ها نخواهد داد

مارس با یک پس‌زمینه در اقتصاد کلان آغاز می‌شود که توسط یک پیام واضح از فوریه شکل گرفته است: روند رشد اقتصاد ایالات متحده دیگر داغ نیست، اما در عین حال به سمت رکود هم نمی‌رود. تقاضای مصرف‌کننده همچنان از فعالیت‌ها حمایت می‌کند، افزایش بهره‌وری مرتبط با پذیرش هوش مصنوعی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها همچنان مفید است و اخراج‌ها هنوز نسبتاً محدود اند. در عین حال، استخدام‌های کندتر، سیگنال‌های متناقض در مورد سرمایه‌گذاری تجاری و تورم مداوم خدمات نشان می‌دهد که اقتصاد در حال ورود به مرحله اواخر چرخه است.

مروری بر اقتصاد آمریکا – فوریه 2026

فوریه 2026 تصویر روشن‌تری از جایگاه فعلی اقتصاد آمریکا به سرمایه‌گذاران داد: رشد در حال کند شدن است، اما روند گسترش اقتصادی همچنان پابرجاست. بهترین توصیف برای این ماه خنک‌تر اما تاب‌آور است. اقتصاد دیگر با همان سرعت قدرتمندی که در نیمه دوم 2025 دیده شد حرکت نمی‌کند، اما در عین حال نشانه‌ای از ضعفی که حاکی از یک افت فوری باشد نیز ندارد. در عوض، داده‌ها به یک فضای اواخر چرخه ای اشاره دارند که در آن فعالیت‌ها در حال تعدیل هستند، تورم به‌تدریج کاهش می‌یابد، و بازارها همچنان به سیگنال‌های فدرال رزرو و تحولات سیاسی حساسیت بالایی دارند.

پس‌زمینه گسترده‌تر اقتصاد کلان نیز همین دیدگاه را تأیید می‌کند. رشد اقتصادی ادامه یافت، اما با شتابی کمتر از قبل. تولید ناخالص داخلی واقعی در سه‌ماهه چهارم 2025 با نرخ سالانه 1.4% رشد کرد، که نسبت به 4.4% در سه‌ماهه سوم کاهش شدیدی داشت. این کندی قابل‌توجه بود، اما نشان‌دهنده فروپاشی تقاضا نبود. این روند بیشتر بازتاب یک از دست رفتن طبیعی سرعت پس از یک دوره قوی‌تر بود؛ جایی که برخی موتورهای اصلی رشد ضعیف تر شدند، در حالی که اقتصاد گسترده‌تر همچنان در مسیر مثبت باقی ماند.

در آستانه فوریه، انتظارات از قبل به سمت رشد کندتر—اما همچنان بالاتر از روند—مایل شده بودند. سرمایه‌گذاری کسب‌وکار همچنان نقش حمایتی داشت، بهره‌وری ناشی از هوش مصنوعی همچنان کارایی را بهبود می‌داد، و هزینه‌کرد زیرساختی همچنان در برابر صادرات ضعیف‌تر، کاهش هزینه‌کرد دولت، و یک فضای سیاستی کمتر قابل پیش‌بینی، نقش ضربه‌گیر داشت. مدل‌های زنده بررسی نیز همین روایت را بازتاب می‌دادند. برآورد GDPNow بانک فدرال آتلانتا از 5.4% در اوایل ژانویه به حدود 4.0% در اواخر ژانویه کاهش یافت، که نشان می‌داد فعالیت‌ها کندتر شده‌اند، اما هنوز به اندازه‌ای سالم هستند که انتظارات رشد را زنده نگه دارند.

بازار کار نیز وارد یک مرحله متعادل‌تر شد. استخدام به‌وضوح کند شد، اما شواهد اندکی از فشار گسترده دیده می‌شد. انتظار می‌رفت اشتغال غیرکشاورزی در ژانویه حدود 80,000 شغل افزایش یابد و نرخ بیکاری نزدیک 4.4% باقی بماند. استخدام در بخش خصوصی ضعیف‌تر به نظر می‌رسید، به‌طوری که گزارش ADP تنها 22,000 شغل جدید را نشان داد. با این حال، بازار کار ضعیف به نظر نمی‌رسید. بلکه انتخابی‌تر و کم‌شتاب‌تر شده بود.

جزئیات در سطح بخش‌ها نیز این نکته را تقویت کردند. بخش تولید همچنان در حال از دست دادن شغل بود که بازتابی از ضعف تقاضای صنعتی است، در حالی که بخش سلامت همچنان منبع مهمی برای استخدام باقی ماند و 74,000 شغل اضافه کرد. این شکاف نشان می‌دهد که بازار کار به‌طور یکنواخت ضعیف نمی‌شود. برخی بخش‌های چرخه‌ای در حال کند شدن هستند، اما بخش‌های دفاعی‌تر همچنان در حال گسترش‌اند. این موضوع مهم است، زیرا با وجود کاهش شتاب کلی، تصویر گسترده‌تر بازار کار را همچنان باثبات نگه می‌دارد.

داده‌های مربوط به درخواست‌های بیمه بیکاری نیز از ایده تعدیل به‌جای وخامت حمایت کردند. برای هفته منتهی به 21 فوریه، درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری 212,000 و درخواست‌های ادامه‌دار 1.833 میلیون بود. این ارقام به اقتصادی در بحران اشاره نمی‌کنند. در عوض، نشان می‌دهند کارفرمایان در استخدام محتاط‌تر شده‌اند، در حالی که همچنان از اخراج‌های گسترده اجتناب می‌کنند. این سیگنالی کاملاً متفاوت از یک افت واقعی در بازار کار است.

در همین حال، فشارهای مرتبط با دستمزد نشانه‌هایی از کاهش را نشان دادند. شاخص هزینه اشتغال در سه‌ماهه چهارم 2025 0.7% رشد کرد که کمترین افزایش از 2021 بود. هزینه نیروی کار به ازای هر واحد نیز فقط 0.7% بالا رفت، که ضعیف‌ترین رشد سالانه در حدود چهار سال و نیم بود. برای فدرال رزرو، این تحول دلگرم‌کننده است. این موضوع نشان می‌دهد فشارهای تورمی ناشی از بازار کار در حال کاهش هستند، حتی اگر کاملاً از بین نرفته باشند.

تورم همچنان یکی از موضوعات تعیین‌کننده ماه باقی ماند. روند کاهش تورم ادامه پیدا کرد، اما سرعت آن به‌اندازه‌ای آهسته بود که سیاست‌گذاران را همچنان محتاط نگه دارد. در ژانویه، CPI سرفصل 0.2% نسبت به ماه قبل و 2.4% نسبت به سال قبل افزایش یافت، در حالی که تورم هسته 0.3% نسبت به ماه قبل و 2.5% نسبت به سال قبل بالا رفت. این ارقام نشان دادند که تورم دیگر در حال شتاب گرفتن نیست، اما همچنین به آن سرعتی که نگرانی‌ها را از بین ببرد کاهش نمی‌یابد—به‌ویژه در بخش خدمات.

ترکیب داده‌ها نیز اهمیت داشت. قیمت‌های مسکن و مواد غذایی همچنان قوی باقی ماندند، در حالی که کاهش قیمت انرژی به مهار عدد سرفصل کمک کرد. در بخش تولیدکننده، PPI نهایی 0.5% نسبت به ماه قبل و 2.9% نسبت به سال قبل رشد کرد، در حالی که قیمت خدمات همچنان افزایش داشت، حتی با نرم‌تر شدن قیمت کالاها. PPI هسته نیز 0.3% نسبت به ماه قبل بالا رفت. در مجموع، این ارقام نشان می‌دادند که تورم در مسیر درست حرکت می‌کند، اما فقط به‌تدریج. این برای آنکه فدرال رزرو با اطمینان کامل اعلام کند ریسک‌های تورمی شکست خورده‌اند، کافی نیست.

با این حال، تقاضای مصرف‌کننده همچنان یکی از منابع کلیدی حمایت باقی ماند. داده‌های خرده‌فروشی نشان دادند که خانوارها همچنان در حال خرج کردن هستند، هرچند با سرعتی کندتر و کنترل‌شده‌تر نسبت به ماه‌های قبل. خرده‌فروشی بدون احتساب خودرو و بنزین 0.2% نسبت به ماه قبل و 5.72% نسبت به سال قبل رشد کرد، در حالی که خرده‌فروشی هسته 0.15% نسبت به ماه قبل و 5.51% نسبت به سال قبل افزایش یافت. این یک سیگنال مهم است: مصرف‌کنندگان محرک یک رونق نیستند، اما همچنان به جلوگیری از یک افت شدیدتر کمک می‌کنند.

شاخص‌های تورمی مرتبط با مصرف نیز به اندازه‌ای بالا باقی ماندند که احتیاط را تقویت کنند. شاخص قیمت PCE در 2.9% قرار گرفت، در حالی که PCE هسته 2.7% بود. این ارقام همان نتیجه‌ای را تأیید کردند که در CPI و PPI دیده شد: تورم در حال کاهش است، اما آهسته، و هنوز به سطحی نرسیده که تغییر فوری در سیاست فدرال رزرو را توجیه کند.

گزارش های فدرال رزرو نیز همین واقعیت محتاطانه را بازتاب داد. پس از آنکه بانک مرکزی در ژانویه نرخ بهره پایه خود را در 3.50%–3.75% حفظ کرد، همچنان انتظار می‌رفت دست‌کم تا اواسط 2026 در همین وضعیت باقی بماند. با این حال، صورت‌جلسه FOMC که در میانه فوریه منتشر شد نشان داد کمیته کاملاً هم‌نظر نیست. برخی سیاست‌گذاران در صورت ادامه کاهش تورم، برای کاهش نرخ‌ها در ادامه 2026 آمادگی بیشتری نشان دادند، در حالی که برخی دیگر همچنان به‌قدری درباره پایداری فشارهای قیمتی نگران بودند که امکان تشدید بیشتر را نیز زنده نگه داشتند. این اختلاف‌نظر پیام روشنی داشت: سیاست پولی همچنان کاملاً وابسته به داده‌ها باقی مانده است.

در اواخر ماه، داده‌های سرمایه‌گذاری کسب‌وکار نیز لایه دیگری از پیچیدگی را اضافه کردند. سفارشات کالاهای بادوام 1.4% کاهش یافت، که عمدتاً به دلیل افت 5.3% در تجهیزات حمل‌ونقل بود. اما با حذف حمل‌ونقل، سفارشات 0.9% افزایش یافت که نشان می‌داد تقاضای زیربنایی کسب‌وکار بهتر از آن چیزی است که عدد سرفصل نشان می‌دهد. به بیان دیگر، تصویر سرمایه‌گذاری ترکیبی بود، نه اینکه در همه بخش‌ها ضعیف باشد.

خارج از داده‌های اقتصادی، احساس کلی بازار نیز تحت تأثیر نااطمینانی‌های مالی و ژئوپلیتیکی قرار داشت. سرمایه‌گذاران همچنان اثرات تعطیلی جزئی دولت در اوایل فوریه، تنش‌های تجاری، تحولات مرتبط با ایران، و پایان اعتبار پیمان New START را زیر نظر داشتند. در همین حال، فصل درآمد شرکت‌ها همچنان فعال بود و شرکت‌های بزرگ فناوری هنوز از تقاضای مرتبط با هوش مصنوعی سود می‌بردند، هرچند سرمایه‌گذاران با دقت بیشتری به روند هزینه‌کرد سرمایه‌ای و جریان نقد آزاد نگاه می‌کردند.

در مجموع، فوریه 2026 تأیید کرد که اقتصاد آمریکا در حال کند شدن است، اما در حال سقوط نیست. رشد مثبت باقی ماند، مصرف‌کنندگان به خرج کردن ادامه دادند، اخراج‌ها محدود ماند، و فشارهای دستمزدی کاهش یافت. در عین حال، تورم چسبنده باقی ماند، استخدام نرم‌تر شد، سیگنال‌های سرمایه‌گذاری ناهمگون بودند، و نااطمینانی سیاستی بالا ماند. نتیجه، اقتصادی در آمریکا است که همچنان در حال گسترش است، اما با حاشیه خطای کمتر—موضوعی که روایت فرود نرم را زنده نگه می‌دارد، در حالی که بازارها را نسبت به غافلگیری‌های تورمی، خطاهای سیاستی، یا شوک‌های سیاسی تازه هوشیار نگه می‌دارد.

چشم‌انداز اقتصاد آمریکا – مارس 2026

مارس در حالی آغاز می‌شود که اقتصاد آمریکا در مرحله تعدیل قرار دارد، نه مرحله بازگشت معکوس. رشد دیگر با همان شتاب قدرتمندی که در اواخر سال گذشته دیده شد پیش نمی‌رود، اما روند گسترش اقتصادی همچنان پابرجاست. فضای کلی ورود به این ماه با داده‌های نظرسنجی ژانویه شکل گرفت؛ داده‌هایی که نشان دادند ISM بخش تولید در سطح 52.6 و ISM بخش خدمات در سطح 53.8 قرار دارد؛ هر دو همچنان در محدوده انبساط. این ترکیب به اقتصادی اشاره می‌کند که در حال خنک شدن به سمت آهنگی متعادل‌تر است، نه اقتصادی که مستقیم به سمت رکود حرکت کند.

این تغییر اهمیت دارد، زیرا پرسش اصلی بازار در مارس دیگر این نیست که آیا اقتصاد آمریکا هنوز در حال رشد است یا نه. پرسش اصلی این است که آیا تورم با سرعت کافی در حال کاهش هست تا مسیر روشن‌تری به سمت تسهیل سیاستی فدرال رزرو در میانه سال ایجاد شود یا نه. سناریوی پایه همچنان نسبتاً سازنده است: رشد ملایم، تقاضای مصرف‌کننده‌ای که نرم‌تر شده اما هنوز حمایت‌کننده است، و بازار کاری که در حال خنک شدن است بدون آنکه از هم بپاشد. به بیان دیگر، روایت فرود نرم هنوز زنده است—اما فقط در صورتی که تورم و دستمزدها به کاهش ادامه دهند، بدون آنکه افت شدیدتری در شتاب فعالیت اقتصادی رخ دهد. به همین دلیل، گفت‌وگوی بازار از «آیا فدرال رزرو همین حالا نرخ را کاهش می‌دهد؟» به «چه داده‌ای احتمال ژوئن را بیشتر می‌کند؟» تغییر کرده است.

چشم‌انداز فدرال رزرو برای مارس 2026

نشست مارس فدرال رزرو همچنان با احتمال بالا یک توقف، نه یک چرخش سیاستی خواهد بود. تقویم رسمی فدرال رزرو نشان می‌دهد نشست بعدی FOMC در 17 تا 18 مارس برگزار می‌شود، با بیانیه سیاست گذاری که در ساعت 22:00 به وقت ایران در 18 مارس و کنفرانس خبری در ساعت 22:30. این نشست همچنین یکی از جلساتی است که با به‌روزرسانی پیش‌بینی‌های اقتصادی همراه است، و همین موضوع آن را مهم‌تر از یک توقف معمولی می‌کند، زیرا بازارها برای دریافت هرگونه نشانه درباره مسیر سیاست پولی فراتر از بهار، آن را با دقت دنبال خواهند کرد.

انتظار کلی همچنان به‌شدت به سمت عدم تغییر متمایل است. رویترز در اواسط فوریه گزارش داد که معامله‌گران بیش از 94% احتمال برای عدم تغییر در مارس قیمت‌گذاری کرده بودند، و گزارش‌های جدیدتر نیز همچنان توقف را سناریوی غالب توصیف کرده‌اند. این موضوع با پیش‌بینی‌های دسامبر خود فدرال رزرو هم‌راستا است؛ جایی که مسیر میانه نرخ وجوه فدرال به 3.4% تا پایان 2026 و 3.1% تا پایان 2027 اشاره داشت—مسیر نرخی که به معنای تسهیل محدود در سال جاری است، نه یک چرخه سریع یا تهاجمی کاهش نرخ.

نتیجه عملی روشن است: مگر اینکه داده‌های ورودی به‌طور معناداری ضعیف شوند، فدرال رزرو احتمالاً از ماه مارس برای تقویت یک موضع صبورانه و وابسته به داده‌ها استفاده خواهد کرد. یک غافلگیری انبساطی احتمالاً نیازمند افت واضح‌تر در تورم یا خنک شدن آشکارتر در استخدام خواهد بود. یک توقف با لحن انقباضی زمانی محتمل‌تر می‌شود که تورم هسته دوباره شتاب بگیرد یا فشارهای دستمزدی چسبنده باقی بمانند. بنابراین، اگرچه خودِ تصمیم نرخ بهره ممکن است بدون هیجان باشد، سیگنال واقعی بازار از بیانیه، کنفرانس خبری، و هرگونه تغییر در پیش‌بینی‌های به‌روزشده خواهد آمد.

چه چیزهایی در مارس بیشترین اهمیت را دارند

احتمالاً مسیر مارس با چهار نقطه کلان تعیین می‌شود: بازار کار، تورم، تقاضای مصرف‌کننده، و فعالیت کسب‌وکار. در میان این‌ها، بازار کار و تورم همچنان مهم‌ترین عوامل هستند، زیرا مستقیماً بر انتظارات کاهش نرخ تأثیر می‌گذارند.

نخستین آزمون بزرگ، بازار کار است. گزارش وضعیت اشتغال برای فوریه قرار است در جمعه 6 مارس، ساعت 16:30 به وقت ایران منتشر شود. اگر رشد اشتغال بالاتر از انتظار باشد، دستمزدها قوی بمانند، یا نرخ بیکاری کاهش یابد، بازارها احتمالاً بازدهی اوراق را بالاتر می‌برند و از اطمینان نسبت به کاهش نرخ در ژوئن می‌کاهند. اگر گزارش ضعیف‌تر باشد—به‌ویژه اگر استخدام کند شود و بیکاری کمی بالاتر برود—این موضوع استدلال را تقویت می‌کند که سیاست پولی به اندازه کافی محدودکننده است و تسهیل در اواخر بهار یا تابستان واقع‌بینانه‌تر شده است.

دومین آزمون، و احتمالاً مهم‌تر، تورم است. شاخص قیمت مصرف‌کننده برای فوریه قرار است در 11 مارس ساعت 16:30 به وقت ایران منتشر شود. شاخص قیمت تولیدکننده برای فوریه نیز در 18 مارس منتشر خواهد شد، و اداره آمار کار آمریکا مشخصاً اعلام کرده که انتشار PPI فوریه به‌دلیل اختلالات مرتبط با تعطیلی دولت دوباره زمان‌بندی شده است. اگر هم CPI و هم PPI کمتر شوند، بازارها بیشتر به سناریوی کاهش نرخ در ژوئن متمایل خواهند شد. اگر تورم خدمات، هزینه‌های مسکن، یا اجزای حساس به دستمزد چسبنده بمانند، فدرال رزرو همچنان فضای لازم را برای حفظ لحنی سخت‌گیرانه‌تر، حتی در صورت توقف، خواهد داشت.

جزئیات رشد و تقاضای نیروی کار نیز اهمیت دارند، هرچند درجه دوم. برآورد دوم GDP سه‌ماهه چهارم 2025 برای 13 مارس ساعت 16:30 به وقت ایران برنامه‌ریزی شده، در حالی که JOLTS برای ژانویه 2026 در همان روز در ساعت 17:00 صبح منتشر می‌شود. این داده‌ها در کنار هم به بازارها کمک می‌کنند تشخیص دهند که آیا اقتصاد صرفاً در حال حرکت به سمت آهنگی پایدارتر است، یا اینکه در لایه‌های زیرین شتاب آن به شکلی معنادارتر در حال کاهش است.

پیامدهای بازار برای مارس

برای بازارها، محتمل‌ترین سناریو شامل بازدهی‌های محدود در یک دامنه، تاب‌آوری انتخابی سهام، و دلاری که همچنان حمایت می‌شود خواهد بود—مگر اینکه داده‌ها باعث قیمت‌گذاری مجدد شوند. اگر ارقام تورم نرم‌تر شوند و تقاضای نیروی کار به‌تدریج تضعیف شود، بازدهی اوراق بدهی خزانه داری می‌تواند کاهش یابد، بخش‌های حساس به نرخ بهره می‌توانند عملکرد بهتری داشته باشند، و دلار می‌تواند اندکی تضعیف شود، زیرا انتظارات برای تسهیل جلوتر می‌آیند. اگر عکس آن رخ دهد—تورم داغ‌تر همراه با اشتغال مقاوم—بازدهی‌ها می‌توانند دوباره بالاتر قیمت‌گذاری شوند، دلار احتمالاً قوی می‌ماند، و سهام ممکن است با اصلاحی حساس‌تر نسبت به ارزش‌گذاری مواجه شوند، به‌ویژه در بخش‌های حساس به نرخ بهره. این ماه شبیه دوره‌ای است که در آن داده‌های کلان، نه فقط نشست فدرال رزرو، بخش اصلی قیمت‌گذاری بازار را تعیین می‌کنند.

تاریخ‌های کلیدی آمریکا که باید در مارس زیر نظر داشت

شفاف‌ترین تقویم اولویت‌بالای مارس به این شکل است:

• 2 مارس (منتشر شده): شاخص مدیران خرید تولیدی ISM برای فوریه
• 6 مارس: گزارش وضعیت اشتغال آمریکا برای فوریه
• 11 مارس: CPI برای فوریه
• 13 مارس: برآورد دوم GDP برای سه‌ماهه چهارم 2025
• 13 مارس: JOLTS برای ژانویه 2026
• 18 مارس: PPI برای فوریه
• 18 مارس: بیانیه FOMC، و کنفرانس خبری،

یک نکته مهم این است که زمان‌بندی برخی از داده‌های درجه دوم پس از اختلال اخیر در تأمین مالی فدرال هنوز کمتر قابل اتکاست. اداره سرشماری همچنان برای چند تاریخ مرتبط با خرده‌فروشی اعلام کرده که زمان انتشار آن‌ها بعداً اعلام خواهد شد. به همین دلیل، بازار کار، تورم، و فدرال رزرو همچنان روشن‌ترین نقاط پایه برای مارس هستند، در حالی که برخی دیگر از انتشارها باید تا زمان تأیید رسمی، موقتی در نظر گرفته شوند.

جمع‌بندی نهایی

چشم‌انداز اقتصاد آمریکا برای مارس 2026 سازنده است، اما مشروط. اقتصاد هنوز به نظر می‌رسد توان ادامه روند گسترش را داشته باشد، و محتمل‌ترین نتیجه نشست مارس فدرال رزرو نیز یک توقف دیگر است. اما روایت بازار اکنون به این بستگی دارد که آیا داده‌های ورودی روندی از خنک شدن ملایم را تأیید می‌کنند—یا نشان می‌دهند که تورم هنوز بیش از حد چسبنده است. اگر داده‌های تورم و بازار کار همراهی کنند، استدلال برای تسهیل در میانه سال تقویت می‌شود. اگر نه، روایت نرخ‌های بالاتر برای مدت طولانی‌تر همچنان کاملاً پابرجا خواهد ماند.