چشم‌انداز اقتصاد آمریکا در مه ۲۰۲۶: تورم، سیاست فدرال رزرو، فشار مصرف‌کننده و ریسک‌های بازار

مرور اقتصاد آمریکا در آوریل ۲۰۲۶

رشد مقاوم، تورم چسبنده و جهش بازار به رهبری هوش مصنوعی

آوریل ۲۰۲۶ برای اقتصاد آمریکا ماهی مقاوم بود، اما من آن را یک ماه کاملاً روشن برای فرود نرم نمی‌دانم. رشد ادامه یافت، مصرف‌کنندگان همچنان هزینه کردند، درخواست‌های بیمه بیکاری پایین ماند، درآمد شرکت‌ها قوی بود و وال‌استریت یکی از بهترین عملکردهای ماهانه خود از سال ۲۰۲۰ را ثبت کرد. در همین حال، پس‌زمینه کلان پیچیده‌تر شد. فشار تورمی در چند بخش کلیدی دوباره ظاهر شد، نفت به دلیل جنگ آمریکا و ایران و اختلال در تنگه هرمز همچنان یک ریسک مهم باقی ماند، بازار مسکن شکننده بود و فدرال رزرو دچار شکاف بیشتری شد.

دیدگاه اصلی من ساده است: اقتصاد آمریکا در آوریل درهم نشکست، اما به سیاست‌گذاران یا سرمایه‌گذاران هم یک پیام کاملاً اطمینان‌بخش نداد. رشد مثبت ماند، اما ناهمگون بود. مصرف‌کنندگان فعال ماندند، اما تورم قدرت خرید واقعی را کاهش داد. بازار کار همچنان مقاوم بود، اما شتاب استخدام دیگر گسترده نبود. بازارهای سهام به شدت رشد کردند، اما این رشد عمدتاً به رهبری فناوری، نیمه‌رساناها، درآمد شرکت‌ها، خوش‌بینی نسبت به هوش مصنوعی و کاهش نگرانی‌های ژئوپلیتیکی بود، نه به دلیل بهبود گسترده در کل اقتصاد واقعی.

رشد مثبت ماند، اما شتاب آن ناهمگون بود

تصویر رشد ترکیبی بود. شاخص‌های لحظه‌ای نشان دادند که اقتصاد همچنان در حال گسترش است، اما شتاب زیرسطحی ضعیف‌تر از چیزی بود که بازار سهام نشان می‌داد. برآورد GDPNow فدرال رزرو آتلانتا برای سه‌ماهه اول از ۱.۹٪ به ۱.۶٪ کاهش یافت، بعداً حوالی ۱.۳٪ باقی ماند و سپس به ۱.۲٪ افت کرد. تا پایان ماه، برآورد GDPNow برای سه‌ماهه دوم به ۳.۵٪ رسید که از ۳.۷٪ پایین‌تر بود؛ این رقم همچنان به رشد قوی اشاره داشت، اما نه به شتاب‌گیری بدون ریسک.

بازنگری در تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه چهارم یکی از روشن‌ترین علائم هشدار بود. برآورد سوم رشد تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه چهارم به ۰.۵٪ کاهش یافت؛ رقمی پایین‌تر از پیش‌بینی ۰.۷٪ و به‌طور قابل‌توجهی کمتر از قرائت قبلی ۴.۴٪. هزینه‌کرد واقعی مصرف‌کننده به ۱.۹٪ بازنگری شد، در حالی که فروش نهایی GDP تنها به ۰.۳٪ کاهش یافت. این ارقام به‌تنهایی رکودی نبودند، اما تأیید کردند که اقتصاد پیش از رسیدن داده‌های قوی‌تر اواخر آوریل، بخشی از شتاب خود را از دست داده بود.

در هفته پایانی، سیگنال‌های رشد دوباره بهبود یافتند. سفارشات کالاهای بادوام ۰.۸٪ افزایش یافت، بالاتر از پیش‌بینی ۰.۴٪ قرار گرفت و افت قبلی ۱.۲٪ را معکوس کرد. سفارشات اصلی کالاهای بادوام ۰.۹٪ رشد کرد، در حالی که سفارشات کالاهای سرمایه‌ای غیرنظامی به‌جز هواپیما ۳.۳٪ جهش داشت؛ رقمی بسیار بالاتر از پیش‌بینی ۰.۵٪. من این را یکی از مهم‌ترین سیگنال‌های سرمایه‌گذاری تجاری ماه می‌دانم، زیرا نشان داد مخارج سرمایه‌ای همچنان زنده است، به‌ویژه در حوزه‌های فناوری، زیرساخت، تجهیزات و بخش‌های مرتبط با هوش مصنوعی.

با این حال، شاخص‌های پیشرو نسبت به خوش‌بینی بیش از حد هشدار دادند. شاخص پیشرو آمریکا ۰.۶٪ کاهش یافت، بدتر از افت مورد انتظار ۰.۲٪. شاخص Chicago PMI به ۴۹.۲ سقوط کرد، پیش‌بینی ۵۴.۸ را از دست داد و دوباره وارد محدوده انقباض شد. شاخص فعالیت ملی فدرال رزرو شیکاگو از ۰.۰۳ به -۰.۲۰ کاهش یافت. شاخص تولیدی ریچموند به ۳ بهبود یافت، در حالی که شاخص تولیدی فدرال رزرو دالاس به -۲.۳ افت کرد.

مصرف‌کننده موتور اصلی اقتصاد امریکا باقی ماند

مصرف‌کننده قوی‌ترین ستون اقتصاد آمریکا باقی ماند. خرده‌فروشی در ابتدای ماه قوی بود و بعداً شتاب گرفت. خرده‌فروشی فوریه ۰.۶٪ ماهانه افزایش یافت، بالاتر از پیش‌بینی ۰.۵٪، در حالی که خرده‌فروشی اصلی و گروه کنترل خرده‌فروشی هر دو ۰.۵٪ رشد کردند. رشد سالانه خرده‌فروشی از ۳.۱۹٪ به ۳.۷۱٪ افزایش یافت.

گزارش خرده‌فروشی مارس قوی‌تر بود. خرده‌فروشی اصلی ۱.۷٪ ماهانه افزایش یافت، بالاتر از پیش‌بینی ۱.۴٪ و بسیار قوی‌تر از رقم قبلی ۰.۷٪. خرده‌فروشی اصلی ۱.۹٪ رشد کرد، در حالی که گروه کنترل ۰.۷٪ افزایش یافت؛ بسیار بالاتر از پیش‌بینی ۰.۲٪. رشد سالانه خرده‌فروشی به ۳.۹۷٪ رسید. هزینه‌کرد شخصی نیز حفظ شد و در اواخر ماه ۰.۹٪ ماهانه افزایش یافت، در حالی که درآمد شخصی ۰.۶٪ رشد کرد و از پیش‌بینی ۰.۳٪ بالاتر رفت.

اما داستان مصرف‌کننده کاملاً مثبت نبود. مصرف واقعی شخصی فقط ۰.۲٪ افزایش یافت، کمتر از رقم قبلی ۰.۳٪، به این معنا که بخشی از قدرت هزینه‌کرد اسمی ناشی از قیمت‌های بالاتر بود، نه تقاضای واقعی قوی‌تر. درآمد واقعی در مارس پس از رشد ۰.۱٪ قبلی، ۰.۹٪ کاهش یافت. مصرف‌کنندگان همچنان هزینه می‌کردند، اما با محافظت کمتر از سمت درآمد واقعی.

اعتماد نیز نوسانی بود. اعتماد مصرف‌کننده از ۹۱.۰ به ۹۱.۸ بهبود یافت و بعداً به ۹۲.۸ رسید. اما شاخص احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان از ۵۳.۳ به ۴۷.۶ سقوط کرد و سپس به ۴۹.۸ بازگشت. شاخص خوش‌بینی اقتصادی IBD/TIPP از ۴۷.۵ به ۴۲.۸ افت کرد. خانوارها همچنان هزینه می‌کردند، اما تورم، قیمت انرژی، نرخ‌ها و نااطمینانی ژئوپلیتیکی به‌وضوح بر احساسات اثر گذاشته بود.

بازار کار: مقاوم، اما در لایه های زیرین در حال سرد شدن است

بازار کار به اندازه‌ای قوی ماند که روایت رکود را رد کند. اشتغال غیرکشاورزی در مارس ۱۷۸ هزار نفر افزایش یافت، بسیار بالاتر از پیش‌بینی ۶۵ هزار و بازگشتی تند از رقم قبلی -۱۳۳ هزار. اشتغال بخش خصوصی ۱۸۶ هزار نفر افزایش یافت، اشتغال تولیدی ۱۵ هزار نفر رشد کرد و نرخ بیکاری از ۴.۴٪ به ۴.۳٪ کاهش یافت.

با این حال، جزئیات چندان واضح نبود. نرخ مشارکت نیروی کار از ۶۲.۰٪ به ۶۱.۹٪ کاهش یافت، نرخ بیکاری U6 به ۸.۰٪ افزایش یافت، متوسط دستمزد ساعتی به ۰.۲٪ ماهانه کاهش یافت و رشد سالانه دستمزد از ۳.۸٪ به ۳.۵٪ افت کرد. متوسط ساعات کاری هفتگی به ۳۴.۲ کاهش یافت. فرصت‌های شغلی JOLTS از ۷.۲۴۰ میلیون به ۶.۸۸۲ میلیون کاهش یافت.

این از برداشت من از وضعیت «اخراج کمتر، استخدام کمتر» حمایت می‌کند: شرکت‌ها نیروی کار را به‌صورت تهاجمی کاهش نمی‌دادند، اما شتاب استخدام نیز گسترده نبود. درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری بین ۲۰۲ هزار، ۲۱۹ هزار، ۲۰۷ هزار، ۲۱۴ هزار و در نهایت ۱۸۹ هزار حرکت کرد که بسیار بهتر از پیش‌بینی ۲۱۳ هزار بود. درخواست‌های ادامه‌دار متناقض‌تر بودند، اما نشانه‌ای از فشار جدی در بازار کار نشان ندادند.

ضعیف‌ترین سیگنال‌ها از مؤلفه‌های اشتغال از نظرسنجی‌های کسب‌وکار آمد. اشتغال بخش تولید ISM به ۴۸.۷ و بعداً ۴۶.۴ افت کرد، در حالی که اشتغال بخش غیرتولیدی ISM از ۵۱.۸ به ۴۵.۲ سقوط کرد.

تورم فدرال رزرو را محتاط نگه داشت

تورم مشکل اصلی اقتصاد کلان بود. شاخص CPI مارس در سطح هسته‌ نگرانی کمتری داشت، اما فشار تورم اصلی همچنان بالا ماند. CPI اصلی ۰.۹٪ ماهانه و ۳.۳٪ سالانه افزایش یافت که بسیار بالاتر از قرائت سالانه قبلی ۲.۴٪ بود. CPI هسته‌ اطمینان‌بخش‌تر بود و به ۰.۲٪ ماهانه و ۲.۶٪ سالانه رسید.

قیمت تولیدکننده کمی آرامش داد. PPI مارس ۰.۵٪ ماهانه و ۴.۰٪ سالانه افزایش یافت که هر دو کمتر از انتظارات بودند، در حالی که PPI هسته‌ای فقط ۰.۱٪ در ماه و ۳.۸٪ در سال افزایش داشت. اما PCE مشکل‌سازتر بود. PCE هسته‌ ۰.۴٪ ماهانه و ۳.۰٪ سالانه افزایش یافت و سپس بعداً به ۳.۲٪ شتاب گرفت. PCE اصلی ۰.۷٪ ماهانه و ۳.۵٪ سالانه افزایش یافت. قیمت‌های PCE هسته‌ای سه‌ماهه در سه‌ماهه اول ۴.۳٪ رشد کرد که از ۲.۷٪ بالاتر بود، در حالی که قیمت‌های کلی PCE ۴.۵٪ افزایش یافت، بالاتر از ۲.۹٪.

هزینه‌های نیروی کار نیز بالا باقی ماند. شاخص هزینه اشتغال ۰.۹٪ فصلی افزایش یافت، بالاتر از پیش‌بینی ۰.۸٪، در حالی که مزایا ۱.۲٪ رشد کرد. قیمت‌های بخش تولید ISM به ۸۴.۶ جهش کرد و قیمت‌های بخش غیرتولیدی ISM از ۶۳.۰ به ۷۰.۷ افزایش یافت. انتظارات تورمی حتی نگران‌کننده‌تر بود؛ انتظارات تورمی یک‌ساله دانشگاه میشیگان از ۳.۸٪ به ۴.۸٪ رسید و سپس در سطح بالای ۴.۷٪ باقی ماند. انتظارات پنج‌ساله به ۳.۵٪ افزایش یافت، در حالی که انتظارات تورمی یک‌ساله مصرف‌کنندگان در نظرسنجی فدرال رزرو نیویورک از ۳.۰٪ به ۳.۴٪ رسید.

این توضیح می‌دهد که چرا فدرال رزرو مسیر آسانی برای کاهش نرخ‌ها نداشت. فدرال رزرو نرخ‌ها را در محدوده ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ بدون تغییر نگه داشت، اما این تصمیم بیشترین تعداد مخالفت‌ها از سال ۱۹۹۲ را ثبت کرد. یک سیاست‌گذار طرفدار کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای بود، در حالی که سه نفر با افزودن گرایش انبساطی به بیانیه مخالفت کردند.

تولید، خدمات و مسکن سیگنال‌های ترکیبی فرستادند

تولید و خدمات ناهمگون بودند. شاخص مدیران خرید بخش تولید ISM به ۵۲.۷ رسید، در حالی که شاخص مدیران خرید بخش تولید S&P Global از ۵۲.۳ به ۵۴.۰ و سپس ۵۴.۵ افزایش یافت. شاخص تولیدی فدرال رزرو فیلادلفیا به ۲۶.۷ جهش کرد. اما داده‌های پایه صنعتی ضعیف شدند: تولیدات صنعتی ۰.۵٪ کاهش یافت، تولیدات کارخانه‌ای ۰.۱٪ افت کرد و نرخ بهره‌برداری از ظرفیت تولید به ۷۵.۷٪ کاهش یافت.

خدمات نیز ثبات نداشت. شاخص مدیران خرید بخش خدمات S&P Global به ۴۹.۸ افت کرد و سپس به ۵۱.۳ بازگشت، در حالی که شاخص غیرتولیدی ISM در سطح انبساطی ۵۴.۰ باقی ماند، اما با قیمت‌های بالاتر.

مسکن شکننده و به‌شدت حساس به نرخ‌ها باقی ماند. نرخ‌های وام مسکن حوالی ۶.۵۷٪ و سپس ۶.۳۵٪ حرکت کردند، در حالی که درخواست‌های وام مسکن نوسان شدیدی داشت. رشد سالانه قیمت خانه در شاخص Case-Shiller به ۰.۹٪ کاهش یافت و شاخص بازار مسکن NAHB به ۳۴ افت کرد. شروع ساخت‌وساز مسکن به ۱.۵۰۲ میلیون رسید، اما مجوزهای ساخت به ۱.۳۷۲ میلیون کاهش یافت و هشدار داد که فعالیت آینده می‌تواند ضعیف شود.

ریسک انرژی و جهش وال‌استریت به رهبری هوش مصنوعی

انرژی بزرگ‌ترین ریسک خارجی بود. جنگ آمریکا و ایران و اختلال در تنگه هرمز به‌طور مستقیم بر قیمت نفت، انتظارات تورمی و سیاست فدرال رزرو اثر گذاشت. تا پایان ماه، نفت برنت ژوئیه نزدیک ۱۰۸.۱۷ دلار بسته شد، در حالی که نفت WTI ژوئن نزدیک ۱۰۱.۹۴ دلار قرار گرفت. در آن هفته، برنت حدود ۹٪ و WTI حدود ۸٪ رشد کرد.

با وجود این ریسک‌ها، وال‌استریت ماهی استثنایی داشت. شاخص S&P 500 حدود ۱۰.۴٪ رشد کرد که بهترین ماه آن از نوامبر ۲۰۲۰ بود. نزدک ۱۵.۳٪ جهش کرد که قوی‌ترین ماه آن از آوریل ۲۰۲۰ بود، در حالی که داوجونز ۷.۱٪ رشد داشت. شاخص نیمه‌رسانای فیلادلفیا ۳۸.۴٪ جهش کرد که بهترین عملکرد ماهانه آن از فوریه ۲۰۰۰ بود. نخستین جلسه معاملاتی ماه مه این قدرت را ادامه داد؛ S&P 500 در رکورد ۷,۲۳۰.۱۷ بسته شد و نزدک برای نخستین بار بالای ۲۵,۰۰۰ بسته شد.

این جهش توسط درآمد شرکت‌ها، هوش مصنوعی، نیمه‌رساناها و آرامش ناشی از محقق نشدن بدترین سناریوی ژئوپلیتیکی هدایت شد. بیش از ۸۱٪ از شرکت‌های گزارش‌دهنده S&P 500 از برآوردها بهتر عمل کردند. Alphabet، Amazon، Meta، Western Digital، Exxon و Chevron به شکل‌گیری روایت درآمدی کمک کردند، اگرچه سرمایه‌گذاران نسبت به هزینه‌های سرمایه‌ای هوش مصنوعی و کیفیت راهنمایی شرکت‌ها گزینشی‌تر شدند.

دیدگاه نهایی ماه آپریل

آوریل تأیید کرد که اقتصاد آمریکا مقاوم است، اما راحت نیست. مصرف‌کنندگان همچنان هزینه کردند، درخواست‌های بیمه بیکاری پایین ماند، سرمایه‌گذاری تجاری بهبود یافت، درآمد شرکت‌ها قوی بود و بازارها به‌شدت رشد کردند. اما تورم از طریق PCE، هزینه‌های نیروی کار، قیمت‌های ISM، انتظارات تورمی و نفت دوباره شتاب گرفت. بازار مسکن شکننده ماند، خدمات ناهمگون بود و شاخص‌های پیشرو تضعیف شدند.

بهترین توصیف، رشد مقاوم همراه با ریسک تورمی چسبنده است. آمریکا در حالی که همچنان در حال رشد بود وارد ماه مه شد اما با پس‌زمینه سیاستی پیچیده‌تر. رشد همچنان به اندازه‌ای خوب است که از درآمد شرکت‌ها حمایت کند، اما تورم آن‌قدر بالا باقی مانده که فدرال رزرو را محتاط نگه دارد. این وضعیت در کوتاه‌مدت از دارایی‌های ریسکی حمایت می‌کند، اما جهش بازار را وابسته به ثبات قیمت نفت، درآمد قوی شرکت‌ها و عدم بدتر شدن بیشتر انتظارات تورمی نگه می‌دارد.

چشم‌انداز اقتصاد آمریکا در مه ۲۰۲۶:

اعتبارسنجی تورم، فشار مصرف‌کننده و آماده‌سازی فدرال رزرو برای ژوئن

مه ۲۰۲۶ ماه اعتبارسنجی تورم برای اقتصاد آمریکا است. اقتصاد در حالی که همچنان به اندازه کافی مقاوم است تا از اعلام یک رکود در کوتاه مدت جلوگیری کند وارد این ماه می‌شود، اما نه آن‌قدر مطمئن که به سرمایه‌گذاران یا فدرال رزرو یک سیگنال روشن از فرود نرم بدهد.

رشد هنوز زنده است، مصرف‌کنندگان همچنان هزینه می‌کنند، سرمایه‌گذاری تجاری فرو نپاشیده، درآمد شرکت‌ها همچنان حمایتی است و وال‌استریت همچنان از رهبری هوش مصنوعی و فناوری سود می‌برد. اما مسئله کلیدی دیگر این نیست که آیا آمریکا می‌تواند رشد کند یا نه. پرسش واقعی این است که آیا می‌تواند بدون ایجاد یک مشکل تورمی دیگر به رشد ادامه دهد یا خیر.

سناریوی پایه من برای مه، ادامه رشد مثبت اما کندتر اقتصاد آمریکا است، همراه با تورمی که همچنان بیش از حد چسبنده می‌ماند تا فدرال رزرو بتواند حمایت سیاستی معناداری ارائه کند. این یعنی بازارها می‌توانند همچنان از معامله فرود نرم حمایت کنند، اما فقط در صورتی که قیمت نفت تثبیت شود، انتظارات تورمی از افزایش بازبماند و داده‌های مهم ماه مه یک غافلگیری تورمی صعودی دیگر ایجاد نکنند.

چشم‌انداز رشد آمریکا: گسترش ادامه دارد، اما تورم محدودیت اصلی است

اقتصاد آمریکا ماه مه را با شتاب واقعی آغاز می‌کند. برآورد اولیه نشان داد تولید ناخالص داخلی واقعی پس از رشد ۰.۵٪ در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵، در سه‌ماهه اول با نرخ سالانه ۲.۰٪ رشد کرده است. این موضوع مهم بود، زیرا نشان داد اقتصاد در حال فروپاشی نیست. رشد توسط سرمایه‌گذاری، صادرات، هزینه‌کرد مصرف‌کننده و مخارج دولت حمایت شد، هرچند واردات نیز افزایش یافت و از تولید ناخالص داخلی کم کرد.

از دید من، این تأیید می‌کند که ریسک اولیه در آمریکا رکود نیست. ریسک بزرگ‌تر این است که تقاضا به اندازه‌ای قوی باقی بماند که فشار تورمی را زنده نگه دارد.

این مشکل در داده‌های درآمد و هزینه‌کرد دیده می‌شود. درآمد شخصی در مارس ۰.۶٪ افزایش یافت، PCE اسمی ۰.۹٪ رشد کرد، اما PCE واقعی فقط ۰.۲٪ افزایش داشت. هم‌زمان، شاخص قیمت PCE حدود ۰.۷٪ رشد کرد، در حالی که PCE هسته‌ ۰.۳٪ ماهانه افزایش یافت.

این تنش اصلی اقتصاد کلان است: هزینه‌کرد اسمی قوی به نظر می‌رسد، اما تورم سهم بزرگ‌تری از این افزایش را می‌گیرد. اگر این الگو در مه ادامه یابد، بازارها ممکن است نتیجه بگیرند که خانوارها بیشتر در حال پرداخت قیمت‌های بالاتر هستند، نه این‌که واقعاً حجم مصرف واقعی خود را افزایش داده باشند. این وضعیت می‌تواند در کوتاه‌مدت از درآمد شرکت‌ها حمایت کند، اما برای اقتصاد گسترده‌تر یک سیگنال مثبت تمیز نیست.

داده‌های تورمی ماه را تعریف خواهند کرد

تورم در ماه مه احتمالاً مهم‌ترین محرک بازارهای مالی خواهد بود. نخستین زنجیره مهم داده‌های تورمی با انتشار گزارش CPI آوریل در ۱۲ مه آغاز می‌شود، سپس PPI در ۱۳ مه منتشر خواهد شد و پس از آن، داده‌های قیمت واردات و صادرات در ۱۴ مه تصویر کامل‌تری از فشارهای قیمتی ارائه می‌دهند.

تمرکز اصلی من فقط روی CPI تیتر اصلی نخواهد بود، زیرا این بخش به‌طور طبیعی به قیمت بنزین و انرژی حساس است. نکته مهم‌تر این است که آیا فشارهای ناشی از نفت، تعرفه‌ها، اختلالات زنجیره تأمین و هزینه‌های ورودی به بخش‌های عمیق‌تر تورم منتقل شده‌اند یا نه؛ به‌ویژه در بخش‌هایی مانند خدمات CPI هسته‌ای، مسکن، حمل‌ونقل و قیمت کالاها.

اگر تورم هسته مصرف‌کننده همچنان قوی بماند و هم‌زمان تورم تولیدکننده و قیمت واردات نیز افزایش یابند، فدرال رزرو فضای بسیار محدودی برای ارسال سیگنال کاهش نرخ بهره خواهد داشت. در چنین شرایطی، بازدهی اوراق خزانه‌داری و دلار آمریکا می‌توانند حمایت شوند، اما سهام با ارزش‌گذاری بالا، به‌ویژه در بخش رشد و فناوری، ممکن است تحت فشار قرار بگیرند.

البته یک قرائت نرم‌تر از CPI یا PCE می‌تواند به سهام و اوراق قرضه کمک کند؛ اما یک ماه بهبود به‌تنهایی احتمالاً برای تغییر جدی موضع فدرال رزرو در نشست ژوئن کافی نخواهد بود، مگر این‌که داده‌های بازار کار نیز نشانه‌های روشنی از سرد شدن نشان دهند. انتظار من این است که بخشی از داده‌های تورمی همچنان قوی باقی بماند، زیرا این آمار مربوط به آوریل است؛ ماهی که قیمت نفت در بخش زیادی از آن حوالی ۱۰۰ دلار قرار داشت. همین فشار باعث شد بازدهی اوراق خزانه‌داری ۱۰ ساله آمریکا در بخش عمده آوریل بالای ۴.۳۰٪ باقی بماند.

آزمون نهایی تورم در ۲۸ مه خواهد بود؛ زمانی که گزارش درآمد و هزینه‌کرد شخصی آوریل منتشر می‌شود و داده‌های تورم PCE را نیز شامل خواهد شد. این گزارش برای سیاست پولی فدرال رزرو حتی از CPI مهم‌تر است، زیرا PCE شاخص تورمی ترجیحی فدرال رزرو محسوب می‌شود. در همان روز، برآورد دوم تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه اول و سود شرکت‌ها نیز منتشر خواهد شد؛ بنابراین ۲۸ مه یکی از مهم‌ترین روزهای اقتصاد کلان آمریکا در ماه خواهد بود.

با توجه به داده‌های خرده‌فروشی و بازار کار، می‌توان این برداشت را داشت که تقاضای مصرف‌کننده همچنان بالاست. این موضوع می‌تواند به معنی ارقام بالاتر در هزینه‌کرد شخصی و همچنین فشار بیشتر بر تورم PCE باشد. در نتیجه، اگر داده‌های پایان ماه نشانه‌ای از تورم چسبنده‌تر ارائه دهند، ماه مه ـ که به‌طور سنتی می‌تواند برای بازار سهام ماه مثبتی باشد ـ ممکن است پایان چندان جذابی برای وال‌استریت نداشته باشد.

چشم‌انداز فدرال رزرو: جلسه‌ای در مه نیست، اما آماده‌سازی برای ژوئن حیاتی است

فدرال رزرو در ماه مه جلسه سیاست گذاری ندارد، بنابراین این ماه، ماه جمع‌آوری داده‌ها پیش از نشست ۱۶ تا ۱۷ ژوئن FOMC است. مهم‌ترین رویداد فدرال رزرو، انتشار صورت‌جلسه نشست ۲۸ تا ۲۹ آوریل در ۲۰ مه خواهد بود. من این صورت‌جلسه را با دقت دنبال خواهم کرد، زیرا تصمیم آوریل از قبل نیز با شکاف بیشتری همراه بود. بازارها باید بفهمند سیاست‌گذاران تا چه اندازه درباره انتظارات تورمی، قیمت نفت و توازن میان رشد کندتر و تورم چسبنده نگران هستند.

پیام احتمالی فدرال رزرو در مه ساده است: اگر تورم سرد نشود، نرخ‌های محدودکننده می‌توانند برای مدت طولانی‌تری باقی بمانند. بازار ممکن است در صورت ضعف داده‌های رشد، همچنان تلاش کند کاهش نرخ‌های آینده را قیمت‌گذاری کند، اما فدرال رزرو تا زمانی که قیمت نفت بالا و انتظارات تورمی بالا باقی بمانند، نمی‌خواهد این دیدگاه را تأیید کند.

برای دلار و بازدهی اوراق خزانه‌داری، این یعنی دیدگاه می‌تواند همچنان حمایتی باقی بماند، مگر این‌که CPI، PCE و داده‌های بازار کار هم‌زمان به‌وضوح ضعیف شوند.

بازار کار: گزارش اشتغال ۸ مه نخستین آزمون بزرگ است

بازار کار زود آزمایش خواهد شد. فرصت‌های شغلی JOLTS برای مارس در ۵ مه منتشر می‌شود، بهره‌وری و هزینه‌ها در ۷ مه و گزارش وضعیت اشتغال آوریل در ۸ مه.

گزارش اشتغال مهم خواهد بود، زیرا آمریکا از قبل در یک رژیم «استخدام پایین، اخراج پایین» قرار دارد. اخراج‌ها همچنان محدود هستند، اما شتاب استخدام نسبت به قبل کمتر گسترده است. پیش‌بینی‌ها در حوالی ۶۰ هزار شغل جدید، پس از نوسانات قبلی بازار کار، یعنی بازار به‌شدت به تیتر اصلی و جزئیات حساس خواهد بود.

من انتظار ندارم NFP مانند مارس به بالای ۱۰۰ هزار برسد. با این حال، با توجه به تعداد کمتر درخواست‌های بیمه بیکاری در هفته‌های اخیر، مشاغل جدید ایجادشده می‌تواند همچنان بالای ۸۰ هزار باشد، در حالی که نرخ بیکاری ممکن است در ۴.۳٪ بدون تغییر بماند.

دوست‌داشتنی‌ترین نتیجه برای سهام، رشد متوسط اشتغال، نرخ بیکاری باثبات و رشد دستمزد نرم‌تر خواهد بود. عدد اشتغال بیش از حد قوی، احتمال کاهش نرخ توسط فدرال رزرو را کاهش می‌دهد و می‌تواند بازدهی‌ها را بالا ببرد. عدد بیش از حد ضعیف نیز نگرانی‌های رشد را افزایش می‌دهد، به‌ویژه اگر نرخ بیکاری افزایش یابد یا ساعات کاری کاهش پیدا کند.

متوسط دستمزد ساعتی اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت. اگر رشد دستمزد قوی بماند در حالی که تورم همچنان بالا است، فدرال رزرو نگران خواهد شد که تورم پایه ای شود. اگر رشد دستمزد سرد شود و رشد اشتغال فقط به‌طور ملایم کند شود، روایت فرود نرم می‌تواند زنده بماند.

چشم‌انداز مصرف‌کننده: خرده‌فروشی و احساسات اهمیت دارند

مصرف‌کننده همچنان موتور اصلی اقتصاد آمریکا است. خرده‌فروشی آوریل که در ۱۴ مه منتشر می‌شود، نشان خواهد داد آیا هزینه‌کرد قوی مارس به آوریل منتقل شده یا قیمت بنزین، هزینه‌های بالای استقراض و احساسات ضعیف‌تر شروع به آسیب زدن به تقاضا کرده‌اند.

من روی سه بخش تمرکز خواهم کرد: عدد تیتر اصلی، گروه کنترل و هزینه‌کرد بدون خودرو و بنزین. اگر فروش تیتر اصلی عمدتاً به دلیل قیمت بالاتر بنزین افزایش یابد، این سیگنال قوی مصرف‌کننده نیست. اگر گروه کنترل بالا باقی بماند، این یک سیگنال واقعی مثبت برای GDP است.

احساسات مصرف‌کننده نیز مهم خواهد بود. گزارش اولیه احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان برای مه در ۸ مه مهم است، زیرا انتظارات تورمی به یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌های فدرال رزرو تبدیل شده است.

شاخص اعتماد مصرف‌کننده Conference Board در آوریل به ۹۲.۸ افزایش یافت که به کمک رشد بازار سهام و بهبود برداشت‌ها از بازار کار رخ داد، اما قیمت بنزین بالای ۴ دلار و انتظارات تورمی بالا همچنان نگرانی هستند. انتظار من این است که احساسات مصرف‌کننده شکننده باقی بماند. رشد بازار سهام می‌تواند از خانوارهای با درآمد بالاتر حمایت کند، اما بنزین، غذا و هزینه‌های وام‌گیری همچنان برای مصرف‌کنندگان طبقه متوسط و کم‌درآمد مشکل‌ساز هستند.

فعالیت تجاری، مسکن و ریسک‌های انرژی

فعالیت تجاری مهم خواهد بود، اما من مؤلفه‌های قیمت را بیشتر از شاخص‌های تیتر اصلی PMI دنبال خواهم کرد. فعالیت تولیدی همچنان در محدوده رشد باقی مانده، اما هزینه‌های ورودی به دلیل اختلالات عرضه مرتبط با جنگ ایران و تنگه هرمز جهش کرده است. این یک سیگنال رشد تمیز نیست. این یک سیگنال فشار هزینه‌ای است.

پرسش کلیدی PMI این است که آیا اقتصاد در حال تولید خروجی واقعی قوی‌تر است یا صرفاً از طریق انتقال هزینه‌ها، فعالیت اسمی بالاتری ایجاد می‌کند. سفارشات جدید قوی همراه با افزایش اشتغال سازنده خواهد بود. قیمت‌های قوی همراه با اشتغال ضعیف، رکود تورمی خواهد بود.

مسکن همچنان یکی از حساس‌ترین بخش‌های اقتصاد به نرخ‌ها است. داده‌های کلیدی مسکن در مه شامل ساخت‌وساز مسکونی جدید در ۲۱ مه و فروش خانه‌های نوساز در ۲۸ مه خواهد بود. چشم‌انداز من برای مسکن محتاطانه است. اگر نرخ‌های وام مسکن بالا باقی بمانند، تقاضای خرید می‌تواند ضعیف بماند، حتی اگر تامین مالی مجدد از سطوح پایین بهبود یابد. مجوزها از شروع ساخت مهم‌تر خواهند بود، زیرا انتظارات پیش رو مهمتر هستند.

انرژی بزرگ‌ترین ریسک خارجی است. قیمت‌های بالاتر نفت هزینه بنزین را افزایش می‌دهد، درآمد قابل تصرف واقعی را کاهش می‌دهد، هزینه‌های حمل‌ونقل و لجستیک را بالا می‌برد، به حاشیه سود شرکت‌ها فشار وارد می‌کند، انتظارات تورمی را افزایش می‌دهد و فدرال رزرو را محتاط‌تر می‌کند. اگر نفت تثبیت شود یا کاهش یابد، چشم‌انداز آمریکا فوراً بهتر می‌شود. اگر نفت دوباره افزایش یابد، بازارها ترکیب دشوارتری از مصرف واقعی ضعیف‌تر، تورم چسبنده و فدرال رزروی که نمی‌تواند سریع کاهش نرخ بدهد را قیمت‌گذاری خواهند کرد.

چشم‌انداز بازار: سهام، دلار و بازدهی‌ها

وال‌استریت با شتاب قوی وارد مه می‌شود، اما ریسک ارزش‌گذاری در حال افزایش است. اگر شرکت‌ها بتوانند حاشیه سود را حفظ کنند، سرمایه‌گذاری مرتبط با هوش مصنوعی معتبر بماند و شرکت‌های مصرف‌محور تقاضای واقعی را نشان دهند نه صرفاً رشد درآمد ناشی از قیمت، درآمد شرکت‌ها همچنان می‌تواند از سهام حمایت کند. اما پس از یک رشد شدید، CPI یا PCE چسبنده و بازدهی بالاتر اوراق خزانه‌داری می‌تواند سهام رشدی با ارزش‌گذاری بالا را آسیب‌پذیرتر کند.

برای دلار آمریکا، چشم‌انداز من متوازن اما همچنان حمایتی است. اگر تورم سرد شود و داده‌های بازار کار به اندازه‌ای نرم شوند که انتظارات کاهش نرخ فدرال رزرو را دوباره زنده کنند، دلار می‌تواند تضعیف شود. اما اگر CPI، PPI و PCE چسبنده باقی بمانند یا ریسک ژئوپلیتیکی تقاضای پناهگاه امن را زنده نگه دارد، دلار می‌تواند قوی بماند.

بازدهی اوراق خزانه‌داری به‌شدت به CPI در ۱۲ مه، صورت‌جلسه FOMC در ۲۰ مه و PCE/GDP در ۲۸ مه حساس خواهد ماند.

چشم‌انداز نهایی: مه مشخص می‌کند آیا روند فرود نرم دوام می‌آورد یا نه

دیدگاه نهایی من این است که مه مشخص خواهد کرد آیا معامله فرود نرم دوام می‌آورد یا نه. سناریوی صعودی شامل اشتغال متوسط، رشد دستمزد سردتر، CPI و PCE نرم‌تر، خرده‌فروشی واقعی مثبت و نفت پایین‌تر است. این وضعیت از سهام حمایت می‌کند، بازدهی‌ها را تضعیف می‌کند و به دلار فشار وارد می‌کند. سناریوی نزولی، نفت بالا، تورم چسبنده، افزایش انتظارات تورمی و ضعف هم‌زمان بازار کار است. این وضعیت یک روایت رکود تورمی ایجاد می‌کند، بر سهام فشار وارد می‌کند، از دلار به‌عنوان پناهگاه امن حمایت می‌کند و فدرال رزرو را گرفتار نگه می‌دارد.

جمع‌بندی: مه ۲۰۲۶ درباره اثبات توان رشد اقتصاد آمریکا نیست. مسئله این است که اقتصاد آمریکا ثابت کند می‌تواند بدون ایجاد یک مشکل تورمی دیگر رشد کند.

پرسش‌های متداول

چرا سهام آمریکا در آوریل ۲۰۲۶ با وجود ریسک تورم رشد کرد؟

سهام رشد کرد، زیرا درآمد شرکت‌ها قوی بود، رهبری هوش مصنوعی و نیمه‌رساناها همچنان قدرتمند ماند و کاهش نگرانی‌های ژئوپلیتیکی از ترس‌های فوری بازار کاست.

آیا اقتصاد آمریکا در آوریل ۲۰۲۶ قوی بود؟

اقتصاد مقاوم بود، اما ناهمگون. هزینه‌کرد مصرف‌کننده، اشتغال و درآمد شرکت‌ها قوی بودند، در حالی که تورم، مسکن، خدمات و شاخص‌های پیشرو ضعیف‌تر بودند.

بزرگ‌ترین ریسک برای اقتصاد آمریکا چه بود؟

بزرگ‌ترین ریسک، تورم چسبنده بود که با قیمت‌های بالاتر نفت، افزایش انتظارات تورمی، هزینه‌های نیروی کار و مؤلفه‌های قوی قیمت در ISM تقویت شد.

فدرال رزرو در آوریل ۲۰۲۶ چه سیگنالی داد؟

فدرال رزرو نرخ‌ها را در محدوده ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ بدون تغییر نگه داشت، اما شکاف داخلی افزایش یافت و نشان داد سیاست‌گذاران میان رشد کندتر و تورم پایدار دچار اختلاف هستند.

جمع‌بندی اصلی بازار چیست؟

اقتصاد آمریکا همچنان می‌تواند از دارایی‌های ریسکی حمایت کند، اما ادامه جهش بازار به ثبات قیمت نفت، درآمد قوی شرکت‌ها و عدم بدتر شدن بیشتر انتظارات تورمی وابسته است.

موضوع اصلی اقتصاد آمریکا در مه ۲۰۲۶ چیست؟

موضوع اصلی اعتبارسنجی تورم است. اقتصاد همچنان در حال رشد است، اما بازارها باید ببینند آیا رشد می‌تواند بدون ایجاد یک مشکل تورمی دیگر ادامه پیدا کند یا نه.

مهم‌ترین داده‌های اقتصادی آمریکا در مه ۲۰۲۶ کدام‌اند؟

داده‌های کلیدی شامل گزارش اشتغال آوریل در ۸ مه، CPI در ۱۲ مه، PPI در ۱۳ مه، خرده‌فروشی و قیمت‌های واردات/صادرات در ۱۴ مه، صورت‌جلسه FOMC در ۲۰ مه و داده‌های PCE/GDP در ۲۸ مه هستند.

چرا تورم در مه مهم‌تر از رشد است؟

رشد همچنان مثبت است، اما تورم محدودیت اصلی سیاست فدرال رزرو باقی مانده است. اگر CPI، PPI، PCE، دستمزدها و قیمت‌های واردات firm بمانند، فدرال رزرو دلیل کمی برای چرخش dovish خواهد داشت.

بهترین سناریوی بازار برای مه چیست؟

بهترین سناریو رشد متوسط اشتغال، نرخ بیکاری باثبات، رشد دستمزد نرم‌تر، تورم سردتر، خرده‌فروشی واقعی مثبت و قیمت نفت پایین‌تر است.

بزرگ‌ترین ریسک برای وال‌استریت چیست؟

بزرگ‌ترین ریسک تورم چسبنده همراه با قیمت بالای نفت و افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری است. این وضعیت می‌تواند سهام رشدی با ارزش‌گذاری بالا را پس از رشد شدید، آسیب‌پذیرتر کند.